Winged Novels & Stories

“But mama, what’s wrong? Naniniwala ka ba na may wings si tito?” Tumingin si Meldy kay Fero at agad na pinandilatan ng mata. “Unless kung isa nga siyang manananggal just like the movies.” “Walang manananggal,” sabi ni Meldy sa anak niya para huminto na ito sa pangungulit kay Fero. “Then walang wings si tito?” Tumingin si Jed kay Fero at sinamaan na ito ng tingin. “May wings ako. I’ll show it tomorrow.” Sabi ni Fero sabay ngiti ng malaki.

Hindi ko alam kong kakayanin ko pa, halos mawalan na nga ako ng malay sa mga pinagga-gagawa niya. He grabbed my jaw tightly, "If you try that stunt again—befriending anyone here to help you run—I'll make sure they disappear without a trace. They're watching you, always. One wrong move, one betrayal, and they're dead. Do you understand, little dove?" The weight of his words crushed whatever hope flickered inside me. A tear began to form in my eyes. "I said, do you fucking understand?" Hades. "I... I understand," I obeyed.

Maari pang magtayo ng kubo rito kung papayag si Mama at Papa. Nakuha ng atensyon ko ang isang insketong kanina pa lumilipad. The color of its wings is that of a cerulean sky. Napawi ang lahat ng problema ko sa ganda ng paro-parong nagpapahinga sa isang bulaklak. It looks beautiful even at night. The wings is like illuminating from the dark.

Inis na sabi pa niya. “Basahin mo 'yung nakalagay na with wings ayon may pakpak 'yon pero hindi ililipad na literal ang babae pag gumamit non baliw!” Muli itong humagalpak ng tawa. “Pasalamat ka wala si Gunner kundi katakot takot na tukso ang aabutin mo haha.”

Pagkatapos ay naglabas siya ng isang papel na manika at gumuhit ng isang anting-anting sa hangin, tinatatak ang isang espirituwal na anting-anting dito. Sa sumunod na segundo, nagliyab ang papel na manika at naging isang espirituwal na phoenix, lumilipad patungo sa isang tiyak na direksyon... Ginamit ni Alex ang kanyang Imperial Sword Flight at sumunod kaagad.

Parang isang gyera ang pinagdaan ng kwartong ito at ako ang pinaka matinding biktima. Isang biktima na habang buhay nang mararanasan ang bangungot ng mala impyernong buhay ko. “Phoenix! Phoenix!” Nakaramdam ako ng hilo matapos yugyugin ng kung sino mang h*******k na to ang aking katawan. Damn this old dude. Hindi lang boses niya ang nakakairita, pati buong pagkatao niya. “Hey! Wake up! Ano ka ba? I’ve been waking you up for almost two hours now. Hindi ka pa rin ba babangon?” galit na sambit ni Emman habang pilit na hinihila ang kwelyo ng damit ko.

That's when I realized na halos pigil-hininga ako 'nong lumapit sa Sir. Fudge. What is really happening?

Mukhang bata talaga, mabuti na lang bagay sa kanya yang pagpout niya kung hindi mukha siyang pato. Huminto muna kami sa harap ng room namin saglit bago nito buksan ang pinto. Hindi ko alam kung anong trip nito at hindi pa pumasok agad. Sumilip muna ito sa loob bago binuksan ng malaki ang pinto at pumasok. Sumunod naman ako sa kanya bago isinarado ang pinto ng room namin. Since Aircon ang loob ng room kaya sarado ang lahat ng bintana at pinto. Hindi mo din makikita ang mga tao sa labas lalo na at natatakpan ng kurtina ang bintana.

Sa pagtingin sa sitwasyon, hindi maiwasan ni Ambrose na huminga ng malalim. 'Ang mga itim na buwitre na ito ay natabunan ng apoy, at mukha rin silang malakas. Hindi ako sigurado kung matatalo sila ng Golden Wing Eagle.' Ang Golden Wing Eagle at ang Mapusok na Black Vultures ay nakipag usap sa isa't isa ng ilang sandali. Sa wakas, hindi na napigilan ng Golden Wing Eagle at lumipad sa kalangitan sa malawak na pangangatawan nito. Mabangis itong nakipaglaban sa isang dosenang Fiery Black Vultures sa kalagitnaan ng hangin.

Hindi ko alam kung umalis siya o nawala ang kanyang kaluluwa. Masyadong biglaan ang lahat ng nangyari noon. Nasulyapan lamang ni Xandros si Winnie na binuwag ang Scythe of Judgment at nawala sa manipis na hangin. Kung hindi na siya umiral o umalis na lang, hindi rin sigurado si Xandros. “Si Winnie ay isang Ancestral God. Sigurado akong hindi siya mamamatay ng ganoon kadali."