Woman In Tagalog Novels & Stories

Tumigil siya at sarkatikong ngumisi “Si Louise Hermosa ka man o Si Scarlett Louise Santillan ang importante iisa pa rin kayo. Pangalan lang ang nag iba, pero iisang tao pa rin ang babaeng minahal ko. Ikaw pa rin iyon.. At wag mo akong diktahan dahil hindi ko mauutusan ang puso ko na umibig ng iba. Mahal kita, Scarlett Louise tanggap ko kung anong klase ang trabahong meron ka, Tanggap kita kahit sino ka pa, tandaan mo yan.” Pagkasabi niya ng mga salitang iyon ay agad na siyang bumaba ng sasakyan at dire-diretsong pumasok sa loob ng mansyon. Napamaang na lang ako at hindi agad nakapag salita dahil sa mga sinabi niya. Wala sa sariling sumandal ako at hinawakan ang dibdib kong kanina pa ang bili

I cheered her up. Alam ko kahit hindi niya sinabi dahil ramdam ko iyon kung paano niya ako alagaan noong malaman niyang buntis ako. “Pero bakit po 'di niya tayo sinundan dito?” takang tanong nito. May accent pa iyong tagalog niya dahil mas sanay siya sa Ingles o kaya naman ay sa wikang Italian.

Amp, scam! J A M E S F A L C ON “Kalix,” tawag ko sa pinsan ko, nang umalis si Naya, “She’s one of a fierce woman dude,” I couldn’t help but to laugh, habang nakatingin pa rin sa glass window, kung saan matatanaw ang maid—Naya, running like some kind of a lunatic, pero napapatigil sya when some of the employees were greeting her. “Have you found some information?” Nawala na ang maayos niyang aura, at bumalik na sa dating siya, kaya napatingin ako sa kanya.

I am Vreihya Amely Zecillion and I will never let a foul mouthed human to belittle me! "Really? How can a man plead for a woman hiding herself behind those thick cloak may nakakadiri ka bang sakit o baka naman pangit ka!" matapang pa din nitong saad sa akin. You are really something! Wala ka na talagang takot sa iyong katawan. Masyado kang matapang para sa isang tao.

T*ngina talaga. "Woman? Sinong woman?" tanong ko. Nakita ko naman ang pagtaas ng kan'yang kilay kung kaya kaagad kong itinaas ang aking kamay. "Chill! Seryoso ako. Sino ba kasing babae?" tanong ko bago ako napalunok. Sh*t! Hindi pa puwedeng matapos ang buhay ko. Mawawalan ng pogi ang mundong 'to.

Hindi mas masakit pa yon sa tunay na sampal. "A-Anong s-sabi mo?" Naninikip ang dibdib niya. Napakasakit palang mapagsabihan ng ganoong salita kapag galing iyon sa taong mahal mo. Noon kahit anong ibato sa kanya ng mga tao wala siyang pakialam. Marami na siyang narinig patungkol sa kanya pariwara, malandi, kaladkarin at kung ano-ano pa. Napipikon siya oo pero hindi ganito kasakit. Tanggap niya naman na ganon siya. Pero hindi niya kayang tanggapin na ganon ang tingin sa kanya ni Juancho, pagkatapos nitong iparamdam sa kanya na para siyang isang reyna. Itinaas siya nito sa isang pedestal pero ito rin pala ang hahatak sa kanya pababa. Just by saying 'malandi' in front of this fucking girl that

Paratang na naman nito. "Madame, hindi ko po alam ang sinasabi n'yo" ani ko. Nakakarindi. "T-talaga?" Tanong nito. Tumango naman ako. "P-pasensya na" ani nito saka umiyak. What? Ano na naman ang nagawa ko? "Madame, why are you crying?" Tanong ko. "My daughter, my long lost daughter" ani nito. Nangunot naman ang noo ko. Long lost daughter?

ngumiti siya sa akin at kumaway paalis habang ako naman ay pumasok na sa silid. I saw my roommates and I smiled at them just to not make it awkward. "H-hi! I'm Tyche Tuaze 21 years old... a Filipino," pagpapakilala ko sa sarili. "Hola! I'm Teresa 26 years old and I'm a Spaniard." "I'm Fatima, 29 of age from Philippines." "I'm Guiah a Spanish and I guess I'm the Más vieja (older) here, I'm 34 years old," she said that made us silent.

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—