روايات وقصص ضمن Youngest Tagalog

Tumikhim siya at umayos ng pagkaka upo. "Marunong ka pala mag tagalog. At… first time kong marinig na magsalita ka ng tagalog." Puna ko. "Mukha kang mayaman na napadpad sa probinsya. Pero ang bongga ah mas lalo kang nakakaakit kapag nagsasalita ka ng tagalog."

Panimula ko. "Grabe ka naman, hindi naman ako mang hihingi ng pera eh!" Sagot nito. Natawa naman ako, mukhang pera din kasi itong kapatid ko. May dala dala siyang story book at niyayakap niya ito. Si Kira Tuazon ay ang nag iisa kong kapatid. She's 11 years old, grade 6 na siya ngayong taon sa isang public school malapit lang din sa amin. She loves reading a lot of romance and fantasy books, she even told me that she wants to find her true love just like those fairytales in the book. Well, I guess masyado pa siyang bata para sa mga sinasabi niya. Your perspective in romance will change soon, Kira. That's for sure.

"My mom taught me how to speak Tagalog every night." Napa-palakpak si Tatay at napahawak sa kanyang dibdib. "Naku, mabuti naman, apo! Akala ko talaga ay magdudugo na ang ilong ko sa iyo bago tayo makauwi ng Pilipinas!" Sumabog ang malakas na halakhakan sa buong hapag-kainan. Maging ang mga tauhan at serving maids sa gilid ay napapangiti sa kapilyuhan ng aming pamilya.

Lumapit si Angenette kina Isaac at Hope, at mabilis na kinuha si Timmy na nakayakap sa binti ni Isaac. Pilit ang ngiting binati niya ang mga ito. "Angenette, my favorite friend!" Umalingawngaw ang matinis na tili ni Therese nang makitang dumating na si Angenette. Sa lahat ng girl friends kasi nito ay si Angenette ang pinakamalapit sa kaniya. Niyakap niya ito nang mahigpit bago dumako ang tingin kay Timmy. "So, siya na ba si baby boy?" Yumuko si Therese at kinarga si Timmy. "What's your name, darling?"

Inilagay ko ulit ang isang earphones sa tenga ko at tumingin ako nang deresto sa dinaraanan namin. Pitong taon na ang nakakaraan pero naalala ko pa rin ang gabing 'yon. I was eleven years old that time while Teedy is five years old. Napakabata pa namin at naranasan na namin 'yon. Hindi ko alam kung saan napunta si Teedy ang huling kita ko sa kan'ya ay may kumuha sa kan'ya at hindi ko kilala kung sino. Si Mama naman ay wala na rin akong balita. Ako naman ay may nagmagandang loob na tulungan ako at inilagay sa orphanage. Doon ako kinuha nila Mommy at Daddy. Minahal nila ako na parang tunay nilang anak. Pinaramdam din nila na may mga magulang ako. Halos hindi sila nagkulang kahit sa pagmamahal

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

Rodelio. "Good afternoon, Lo," walang ganang bati ng dalaga kay Mr. Yuzon na may pitongpu na edad. "Maupo ka muna, apo," saad ng kanyang lolo habang pumipirma ito ng mga papeles sa mesa. Tumititig sa kanya saka muling nagsalita, "Gusto ko sana makilala mo ang magiging bagong personal bodyguard mo."

Nagtatalon pa siya sa sobrang tuwa. “Thank you!” “Your welcome, buddy. Anyway, may I know your name and age?” Maghihiwalay na lang kasi kami pero hindi ko pa natatanong kahit ang pangalan niya. “I’m Sam, turning three next year.” He was too young but he could talk already. Kahit medyo bulol ay malinaw naman. I guess, matalinong bata ito. “Okay, Sam, from now on, you can call me tito, is that okay?”

"Ililipat na kita ng eskwelahan, doon na tayo titira sa Maynila. Yayaman na tayo, anak!" Bakas sa mukha ni Daddy ang ligaya na nadarama nito, napangiti ako at halos hindi makapaniwala sa mga narinig ko. Ngunit bigla kong naalala ang mga taong maiiwan ko rito kung umalis kami. Ang mga kaibigan ko, lalo na ang batang babae na hindi ko man lang nalaman ang pangalan. End of flashback *************** I was fifteen years old that time. Now, I am twenty-five years old, waiting for God to let our path cross again...

At nang makapasok na ang tatlo ay sunod na pumasok ang yaya saka siya. Inalalayan siya ni Selim na pumasok sa loob ng sasakyan saka ito sumunod sa kanya. Mabuti na lang talaga at sumama si Selim. She really didn’t expect him to come with her here in the Philippines. Kasi hindi ito nakakaintindi ng Tagalog! Ang tagalog na tanging alam nito ay pagmumura… which was ‘tang ina.’