ข้าก็แค่แม่ค้าขายสมุนไพร Novelas e Histórias

หลี่เมิ่งเหยาเบื่อหน่ายจะคุยด้วยแล้ว “ท่านไม่อยากค้าขายกับข้า เลยหาเรื่องข้าหรือ” “ไม่ใช่ว่าไม่อยากค้าขาย แต่ว่าเจ้าถูกเนรเทศมาจะเอาสมุนไพรที่ไหนมาขายข้า” “หากข้ามีเล่า”

ปดูแลร้านขายยาของนางก็เริ่มการรับซื้อสมุนไพรและขายบ้างแล้ว ที่บ้านนางมีสมุนไพรที่นางเก็บเอาไว้ไม่น้อยนางจึงช่วยกันกับต้าเป่าจัดเก็บสมุนไพร หนิงกุ้ยติดป้ายชื่อสมุนไพรแต่ละช่องเก็บเพื่อให้ง่ายต่อการหยิบจับ วันนี้มีบางคนมาขายสมุนไพรให้นางหลังจากเห็นป้ายที่หน้าร้าน ทำให้หนิ

“นี่คือร้านขายชำของข้า และที่ปรึกษาเรื่องพืชสมุนไพร และข้าเป็นหมอต้นไม้อีกด้วย” ทุกวันนี้คนมาเคาะประตูนางแทบไม่เกรงใจกลางวันกลางคืน อีกประเดี๋ยวคงได้ขยายกิจการร้านสะดวกซื้อสิบสองชั่วยามเป็นแน่

ระหว่างทาง เธอเห็นแผงขายสมุนไพรเล็กๆ แผงหนึ่ง เธอเดินเข้าไปดูและเริ่มสอบถามพูดคุยกับพ่อค้า คล้ายกับว่าเธอต้องการซื้อสมุนไพรเพื่อปรุงยาบำรุงสุขภาพ แต่ที่จริงแล้ว เธอต้องการตรวจสอบชนิดของสมุนไพรในโลกนี้ เมื่อเธอเดินกลับมาที่โรงเตี๊ยม ก็บังเอิญเจอคล้าวที่กำลังจะออก ไปทำงานพอดี

“ข้าหัวไม่ดีนัก ต่อให้เรียนต่อไปก็คงยากจะสอบผ่าน...จะสิ้นเปลื้องเงินทองเสียเปล่า ๆ ทว่าข้าชอบศึกษาเรื่องยาและสมุนไพร หากหนทางนี้ราบรื่น ข้ายังพอมีหน้ามีตาในอนาคตได้ ท่านแม่ได้โปรดสนับสนุนลูกด้วยเถิดขอรับ” เชี่ยเมยมองดูบุตรชายด้วยความรู้สึกหลากหลายภายในใจ บุตรสาวก ็เริ่มวางแผนค้าขาย บุตรชายเองก็คิดจะยืนด้วยลำแข้งของตนเอง...

เขาพอจะสัมผัสได้ถึงความขัดแย้งภายในใจของฉัน ไม่ว่าร่างกายจะปรารถนามากแค่ไหน แต่หัวใจก็ยังคงต่อต้าน แต่ฉันไม่สนใจอะไรอีก โรคนี้มันทรมานจนฉันแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ตอนนี้จงติ้งคือยาของฉัน มีเพียงเขาเท่านั้นที่จะช่วยฉันได้ ฉันเอื้อมมือไปจับตรงนั้นของเขา จงติ้งจึงเผ ลอครางออกมาเบา ๆ

ฉันขายมันทิ้งไป พ่อค้าให้เงินมามากพอที่ฉันจะซื้อสมุนไพรตามรายการในตลาดจนครบ ฉันรับสมุนไพรมาแล้วเดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับไปมอง ความสูญเสียทับถมหนักอึ้งอยู่ในอก แต่ฉันก็ข่มมันลงไป การเอาชีวิตรอดต้องมาก่อน เรื่องอื่นใดล้วนรอได้ทั้งนั้น สวนของปราสาทเงียบสงบ แสงแดดส่องลอ ดผ่านแมกไม้ลงมาขณะที่ฉันตามหาสมุนไพรชนิดสุดท้ายตามรายการ ชนิดที่เติบโตได้เฉพาะที่นี่เท่านั้น ขาสองข้างปวดแสบจากการเดินมาตลอดทั้งวัน และแผ่นหลังก็ปวดระบม แม้แต่ลูกน้อยในท้องก็ยังรู้สึกหนักขึ้นในวันนี้