ข้าก็แค่แม่ค้าขายสมุนไพร Novelas e Histórias

“ดี เจ้าจงนำสมุนไพรเหล่านี้ไปขายทีละเล็กละน้อย ให้ร้านละไม่มาก แต่ให้ครอบคลุมทุกร้านสมุนไพรให้กว้างขวางที่สุด” “ขอรับ” เหยียนเฉิงพยักหน้าอย่างเคารพ “จำไว้ว่า ข้าต้องการให้พวกเขารู้จักเจ้าในฐานะผู้ที่ ‘อาจ’ หาสมุนไพรหายากได้ ไม่ใช่พ่อค้าที่มีของตลอดเวลา”

เด็กจัดยาในร้านถามตามปกติ “ข้าไม่ได้มาซื้อ ข้าต้องการขายสมุนไพร เจ้าช่วยเรียกเถ้าแก่ออกมาดูที” ถานเซียนเซียนบอกอย่างตรงไปตรงมา ตอนนี้ยังไม่มีคนเข้าร้าน นางไม่อยากให้คนอื่นเห็นว่านางมีสมุนไพรล้ำค่ามาขายเพื่อความปลอดภัยของครอบครัว

เยี่ยนหรงเข้ามาอีกทางจึงไม่ได้เจอกับเถ้าแก่หลิ่ว นางเห็นชาวบ้านยังไม่สลายตัวกันเหมือนรวมกลุ่มทำอะไรบางอย่างจึงเข้าไปทักทาย "สวัสดีพี่ชายข้าได้ยินมาว่าที่นี่มีสมุนไพรขายใช่หรือไม่" "เจ้าเป็นใครกันไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน" "ข้าก็เป็นพ่อค้ารับซื้อยาสมุนไพรอย่างไรเล่า เพียงแต่ว่าข้าได้ยินม าจากตำบลถัดไปนี่เองว่าที่นี่มีการขายส่งจึงจะมาขอรับซื้อ"

แต่เท่านั้นยังไม่พอ หลิงหลงยังคงเข้าไปดูสมุนไพรในร้านแห่งหนึ่ง ไม่นาน นางกับพ่อค้าก็คุยกันถูกคอ ทิ้งให้เสี่ยวไป่ยืนถอนหายใจกับสมุนไพรหน้าตาประหลาดต้นหนึ่ง “คุณหนูท่าทางจะชอบสมุนไพรมากนะขอรับ” พ่อค้าสมุนไพรเอ่ยยิ้ม ๆ “บ้านข้าเป็นหมอทุกรุ่น ข้าจึงอยู่กับเข็มและสมุนไพ รมาตั้งแต่เล็ก”

"แม่ครับ ไม่ต้องห่วงนะ! แก้ปัญหาได้แล้ว มีพ่อค้าสมุนไพรจากโม๋ตูที่รู้ว่ายาของเราเป็นที่นิยม เขาเข้ามาหาเราพร้อมข้อเสนอร่วมธุรกิจด้วย

“ร้านของข้าขายแต่สมุนไพรทั่วไป ไม่มีสมุนไพรชั้นเลิศพวกนั้นที่ท่านกล่าวถึง” ถังหมิงเซวียนเดินเข้าร้านขายยาอีกสองสามแห่งติดต่อกัน แต่ก็ยังหาซื้อไม่ได้

เมื่อแม่เล็กล้มป่วยนางก็หาเก็บสมุนไพรมาขายเพื่อหาเงินรักษา เพราะฉีฮูหยินเกลียดแม่เล็กของนาง เบี้ยแต่ละเดือนก็แทบไม่พอใช้ หากนางไม่หาสมุนไพรเกรงว่าต้องขอทานกันกินแล้ว “แม่ขอโทษที่ทำให้เจ้าลำบากเช่นนี้” “หาใช่ความผิดท่านแม่ไม่ ท่านแม่ไม่ต้องห่วงลูกจะรักษาท่านให้หายให้ได ้ นั่นไงเสี่ยวหรงมาแล้ว ลูกจะรีบกลับมาท่านแม่อย่าได้กังวล” นางรีบแอบออกนอกจวนตั้งแต่เช้าเพื่อไม่ให้ถูกพี่สาวร่วมบิดาจับได้ หากโดนจับได้ก่อนนางจะถูกลงโทษ

ทั้งสองเดินไปตามถนนที่คึกคักไปด้วยผู้คน ในที่สุดก็มาถึงร้านขายสมุนไพรเล็กๆ แห่งหนึ่ง หลี่เหว่ยผลักประตูเข้าไปอย่างมั่นใจ "คุณลุง พวกเรามาขายสมุนไพรครับ" เจ้าของร้านเงยหน้าขึ้นมาจากสมุดบัญชี มองหลี่เหว่ยและหลินชิงชิงด้วยสายตาประเมิน "เอาออกมาดูหน่อยสิ"

เสี่ยวหลันจื่อบอกแม่เฒ่าสวีแล้วยิ้มอย่างประจบเอาใจ “มาดูสมุนไพรที่ข้าเก็บมาดีกว่าเจ้าค่ะว่าสามารถขายได้หรือไม่” เสี่ยวหลันจื่อหยิบสมุนไพรหลายชนิดออกมาจากตะกร้า อาศัยช่วงที่แม่เฒ่าสวี มัวแต่ดูสมุนไพรหยิบเอาโสมออกมาจากไอเทมบ๊อกของนาง เสียงคุยกันของสองสตรี ดังไปถึงหลังบ้า น เฒ่าหลิวที่กำลังสานตะกร้าไม้ไผ่อยู่ถึงกับเดินออกมาดู ว่าพวกนางกำลังทำอะไรกัน

เว่ยหยงไท่พูดเบาๆ เสี่ยวหนี่ยิ้มบางๆ “ท่าน พ่อค้าเว่ยค้าขายสมุนไพร ท่านคงรู้จักสมุนไพรไม่น้อยรู้จักสมุนไพรที่ชื่อ...ชางลู่...หรือไม่”