ความรักทรมาน Novels & Stories

คนธรรมดาที่ฉันรัก ღ THE END

คำว่าทรมานใจ ไม่ได้เกิดกับอิลฮัมเพียงคนเดียว จรรยาก็ประสบกับความรู้สึกนั้นเช่นกัน ครึ่งเดือนกว่าความรักที่คิดว่า จะไม่มีอีกแล้ว บัดนี้กลับเบ่งบานในใจ จรรยารักอิลฮัมด้วยระยะเวลาอันสั้น รักง่ายกว่าตอนที่คำรณตามจีบเสียอีก ครั้งนั้นกว่าที่ตนจะปลงใจเป็นแฟนกับคำรณก็นานถึง

"พี่มันสารเลว พี่อยากย้อนเวลากลับไปเหลือเกิน พี่จะไม่ทำตัวเหี้ยๆ แบบนั้นใส่พิมพ์ พี่จะเอาใจใส่จะเชื่อใจ จะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความรักของเราแบบนั้น พี่อยากกลับไปแก้ไขเหลือเกินทูนหัว แต่พี่ก็ไม่สามารถทำได้" พิมพ์รดาน้ำตาไหลพรั่งพรูความรู้สึกมันเต็มตื้นในหัวใจ ผู้ชายแสนน่ารั กเมื่อวันวานในตอนนี้กลับมาแล้ว ผู้ชายที่ทำให้เธอรักสุดหัวใจ ได้กลับมาอยู่เคียงข้าง ไม่ใช่ผู้ชายแสนร้ายกาจที่ทำร้ายเธอเจ็บปวดทุกข์ทรมานแล้ว

ความร้อนแรงพุ่งกระแทกลงต่ำที่ขาหนีบของฉัน เขาจูบแก้มของฉันเบาๆ ส่งคลื่นหนาวสั่นลงตามกระดูกสันหลัง—ตกลงไปที่ขาหนีบที่ตึงเครียดของฉัน ฉันรู้สึกขาของฉันอ่อนแรงขณะที่ชีพจรเต้นตุบๆ อย่างเจ็บปวดระหว่างต้นขาของฉัน เขาถอยหลังช้าๆ ความพึงพอใจขมวดเป็นรอยยิ้มอย่างภูมิใ จ เขาสนุกกับการทรมานฉัน

ได้โปรดเธอมองมาที่ฉัน เธอจะรู้คำตอบที่เธออยากรู้ ในรอยยิ้มฉันมีคำว่า Say Yes Say Yes แม้ต้องเสียน้ำตา ในบางครั้ง ฉันก็ไม่เป็นไร จะยังรักแค่เธอเท่านั้นไม่ไปไหน love is true I need you อยากบอกสักคำให้เธอนั้นได้ฟัง คำว่ารักของฉันไง baby baby baby boy love is true"

PEANGHOM PART เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังแผ่วเบา คล้ายจะปลอบโยนหัวใจที่แตกสลายไม่มีชิ้นดี ฉันนั่งอยู่บนผืนทรายเย็นเฉียบ ร่างกายสั่นเทา มือข้างหนึ่งถือกระป๋องเบียร์ที่แทบจะหมดลงไปแล้ว พลางยกขึ้นดื่มราวกับมันจะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดในใจได้น้ำตาไหลอาบแก้มสองข้างรู้สึกปวดหนึบไป หมดที่อกข้างซ้าย จบแล้วความรักสามปีที่ผ่านมา ความซื่อสัตย์ ความไว้ใจ คำที่บอกว่ารักกันล้วนโกหก หลอกลวง

ไม่นานเสียงเจื้อยแจ้วของเด็กหญิงบุษบามินตราก็ดังกังวานขึ้น เป็นคำกลอนที่ถูกผู้เป็นยายเคี่ยวเข็ญให้ท่องทุกวันตั้งแต่จำความได้จนจำได้ขึ้นใจ แล้วว่าอนิจจาความรัก พึ่งประจักษ์ดั่งสายน้ำไหล ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดน ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์

ขณะเดียวกันก็ลอบมองสำรวจกระทง ที่เขาเพิ่งซื้อมาไปด้วย กระทงสำหรับคู่รักที่อยู่ในมือเขาถูกทำมาจากท่อนกล้วยทั่วไป ทว่าความพิเศษอยู่ตรงดอกไม้ที่ใช้ตกแต่งด้านใน ดอกบานไม่รู้โรยสื่อถึงความรักที่มั่นคงยั่งยืนและไม่จืดจาง ดอกเบญจมาศสีขาวสื่อถึงความบริสุทธิ์ ความซื่ อสัตย์และการให้เกียรติ ส่วนดอกเบญจมาศสีเหลืองสื่อถึงความสุข ความโชคดี และความสดใส

“พี่ไม่เคยรังเกียจขวัญเลยสักนิดไม่ว่าอีกหน่อยขวัญจะหน้าตาเป็นยังไงจะมีแผลเป็นอีกกี่ที่บนร่างกาย เพราะพี่รักขวัญแล้วแผลนั้นมันก็ทำให้พี่ได้มีชีวิตที่สมบูรณ์อย่างทุกวันนี้ มันเป็นบาดแผลที่น่าภูมิใจมากกว่าน่ารังเกียจนะครับ” แล้วเขาก็ทำให้เธอยอมเปิดบาดแผลบริเวณท้องน้อยให้เขา ดู รัญภาคย์แตะไปบนรอยนูนนั้นอย่างเบามือเขาอยากบรรเทาความเจ็บปวดทั้งหมดที่เธอได้รับ เขาไม่รังเกียจรอยนั้นเลยสักนิดเขาพรมจูบไปบนรอยนูนแดง ขวัญพิชชามองการกระทำของชายหนุ่มแล้วเธอก็ร้องไห้ที่เห็นว่าเขาไม่ได้รังเกียจเธออย่างที่เธอกังวลมาตลอด “พี่รักขวัญมากนะ”

เธอย้อนแววตากระหยิ่ม ครั้นนึกถึงบทรักของชายหนุ่มหลังจากที่โรมรันกันมาเกือบทั้งคืน เธอก็ได้แต่บอกตัวเองว่า เธอยังไม่อยากเสียเขาไปในตอนนี้เด็ดขาด. “คุณมันร้าย” พายุจิกตาค่อนขอด เพราะคำพูดของขวัญข้าวเมื่อคืน ทำให้เขาตกหลุมและขาดความยับยั้งชั่งใจ... ‘ทำไมมาดื่มคนเดียวล่ะ คะ เอ๊ะ หรือว่าไม่มีใครคบ หรือฝีมือตก...’