ชังรัก เมียรับใช้ Novels & Stories

‘ข้าเองก็เคยโง่มาก่อน จะว่าไปคุณหนูจางก็น่าสงสารอยู่ไม่น้อย เพราะต้องถูกบุรุษโฉดชั่วผู้นี้ใช้ความรักหลอกลวงให้ทำทุกอย่างเผื่อเขา ตอนข้าแต่งงานไปอยู่สกุลหลี่ก็ดูแลพ่อแม่สามีอย่างยากลำบาก คนรับใช้สกุลหลี่มีเพียงหยิบมือ ต้องซื้อแรงงานทาสเพิ่มเข้ามาอีกสองคน เพื่อช่วยดูแ ลสกุลหลี่เป็นอย่างดีข้าหมดสินเดิมไปไม่น้อย นางก็คงรับชะตานั้นแทนข้า’ ขณะที่กำลังนึกถึงความทุกข์ยากในอดีตชาติอยู่อย่างปวดใจ เสี่ยวชิ่งก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะด้วยใบหน้าที่อิ่มอกอิ่มใจที่ได้พบเจอกับคนรัก

มะปรางระบายยิ้มอ่อนหวาน เธอกดปากจูบเขาเบา ๆ “ปรางก็รู้สึกกับคุณติ เหมือนที่คุณติรู้สึกกับปรางค่ะ” “ปราง...” คนอยากได้ยินคำรักจากปากเมียโอดครวญ เธอมันคนเจ้าคิดเจ้าแค้น เธอจะเอาคืนเขาด้วยคำพูดที่เขาเคยพูดแบบนี้ไม่ได้นะ

"ขอบคุณนะคะที่ช่วยดูแลหนูมาตลอด หนูจะตอบแทนโดยการรับใช้พี่ให้ดีที่สุดเท่าที่คนใช้คนหนึ่งจะทะ---" "ใครบอกจะให้เธอเป็นคนใช้ ฉันจะให้เธอเป็นเมียฉันต่างหากขนม" "!!!"

น้ำชารับไมค์มาก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ความประหม่าและเขินอายของเธอหายไปบ้างแล้ว เหลือก็แค่น้ำหูน้ำตาที่เธอต้องจัดการเช็ดมันออก ใบหน้าสวยหยาดเยิ้มหันไปมองตากับเจ้าบ่าวของเธอบ้าง “ชาก็ขอบคุณพี่โซ่เหมือนกันค่ะ ขอบคุณที่ทำให้ชาเจอความรักดีๆแบบนี้ ขอบคุณที่ดูแลชามาตล อดถึงบางทีชาจะทำตัวไม่น่ารักไปบ้าง บางทีชาก็ชอบทำอะไรที่ขัดใจพี่ ขอบคุณนะคะที่ไม่ตัดใจจากชาไปก่อน”

เขาเข้ามาในชีวิต ทำให้หลายอย่างดีขึ้นและในเวลาเดียวกัน เธอต้องเสียสิ่งที่รักไปอย่างไม่มีวันหวนคืน กับคนที่ไม่ได้รัก! “เมียไม่ไปกับผัวแล้วจะให้ไปกับใคร หรือคิดจะไปหา...ที่อื่นอีก” น้ำเสียงถากถางเอ่ยขึ้น ณริสาเก็บอารมณ์เดือดไว้สุดขีด เธออยากกรีดร้องใส่หน้าเขานัก พูดมาได้ว่า ‘เมีย’ ที่เป็นได้แค่ ‘นางบำเรอ’ น่ะหรือ เธอไม่ต้องการสักนิด! และจะไปหาคนที่เขา...เอาไว้ แค่คิดเธอก็ขยะแขยงแล้ว

เขาว่าความรักมันบังคับกันไม่ได้ ถึงอีกฝ่ายจะดีแค่ไหนแต่ถ้าไม่รัก ทำยังไงก็ไม่รัก เธอมีให้เขาแค่ความสงสารเท่านั้น “ว้าว! ร้านประจำ” อาหารอีสานพื้นบ้านแต่แสนอร่อย เธอสามารถ ทำตัวเช่นไรก็ได้ เสื้อผ้าหน้าผมไม่ต้องแต่งตัวเลยเขาก็ไม่เคยมีสีหน้ารังเกียจ เธอจะจกปลาร้ากิน เขายังมอง อย่างเอ็นดู

ชายหนุ่มรับหน้าที่หนักตั้งแต่ทำงานทุกอย่าง และไม่รับเลขาเพิ่ม เพียงมีผู้ช่วยมาช่วยจัดงานให้เรียงตามลำดับ แต่เธอก็อดห่วงเขาไม่ได้ “ให้ฉันช่วยไหมคะ” “ไม่ต้องหรอก ผมทำเองได้แค่คุณมาให้กำลังใจผมทุกวันก็ดีแล้ว” เขายิ้มให้กับภรรยา ตอนนี้เปลี่ยนจากคลาสโนว่าเป็นสามีผู้คลั่ง รักไปแล้ว

สามเดือนผ่านไป เรือนแม่หมอ (ช่วงค่ำ) “น้ำอบ ลัลนาคลอดแล้วรึ” เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของ เดือนอ้าย เอ่ยถาม น้ำอบ หญิงสาวที่ยืนลูบท้องที่เริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ของตนอยู่ข้าง เดโช คนรักของเธอ ทำให้น้ำอบหันมามองเดือนอ้ายและตอบกลับเสียงใสด้วยความดีใจและแสนยินดี

รูปหล่อพ่อรวยก็กินขาดแล้ว แต่มากกว่านั้นคือความแซ่บที่ต้องบอกต่อกันนี่แหละ จึงมีสาวสวยตบเท้าเข้าแถวจองบัตรคิวกันไม่เว้นวัน "นักรบวันนี้ไปผับกัน" เขมรินทร์เอ่ยชวนเชิญนักรบ วันนี้เขมรินทร์อกหักถูกคนรักที่คบกันมาตั้งหลายปีตัดสัมพันธ์

ชนาวิชญ์จึงหาทางเปลี่ยนเรื่อง เมื่อผู้เป็นภรรยาคลายความกังวลแล้ว “อะไร” “ฝนตกแบบนี้ออกไปไหนไม่ได้ เรามาปั๊มน้องให้น้องชินกันดีกว่า ดูสิเราอุตส่าห์เป็นคนทำกันแท้ ๆ แต่กลับไม่ได้เลี้ยง โดนคุณย่าเขายึดไปเป็นลูกเสียอย่างนั้น” พูดแล้วก็อุ้มผู้เป็นภรรยาขึ้นมาด้วยท่า เจ้าสาว แล้วเดินเข้าห้องไปทันที