ชังรัก เมียรับใช้ Novels & Stories

​“มาขอบคุณฉันด้วยสิ่งที่ฉันชอบสิ...ใช้ลิ้นของสิน...ปากของสิน ขอบคุณฉันสิจ๊ะ” ​สินคุกเข่าคลานเข้าไปหาเธอ กระชากกางเกงในของเธอออกทางปลายขา แล้วก้มหน้าลงไป...ซบกับกลีบสาวที่แย้มเผยอ ระริกสั่นรอรับการปรนเปรอจากเขา ​

สาวรับใช้บอกถึงความในใจอย่างลังเล มู่ชิวหลันออกอาการร้อนรนรีบสอบถามต่อ “นางรังแกเจ้ารึ บีบบังคับให้ทำสิ่งใด” สาวรับใช้ไม่ตอบได้แต่ยืนก้มหน้านิ่งเงียบ มู่ชิวหลันเข้าใจไปเองว่าลู่เสียนต้องรังแกคนรับใช้เป็นแน่ “ข้าจะให้ท่านพี่จัดการนาง!!”

ชางฉีพูดพลางส่งเสียงร้องครวญครางออกมาแผ่วเบา “ก็พวกเรากำลังให้รางวัลภรรยารักจอมยั่วยวนผู้นี้อยู่อย่างไรกัน เล่า” หลังกล่าวจบทั้งคู่ก็เร่งรัวปลายนิ้วในจังหวะที่เร็วขึ้นอีกจนกระทั่งชางฉีต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ทนไม่ไหว กระตุกตัวไปมาเบาๆ ช่องทางรักตอดรัดนิ้วของสาม ีเป็นจังหวะถี่ๆ เอาไว้แน่น

คนใช้ตอบด้วยน้ำเสียงเกรงใจ เพราะทุกคนที่นี่รู้ว่า ชยางกูรคือสามีของพราวพิลาศ เขาพยักหน้ารับทราบ และทำท่าเหมือนจะก้าวขึ้นบันได แต่สาวใช้เรียกไว้เสียก่อน “คุณช้างคะ คือว่า...” แต่สาวใช้ยังพูดไม่ทันจบ ก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นเสียก่อน

“แกล้งอะไรกันที่รัก ผมเอาจริงๆ” พูดจบก็ช้อนอุ้มคนรักสาว เดินเข้าห้องนอนไปทันที ไม่นานเสียงครางแว่วหวานก็ลอยออกมาเนิ่นนานจนค่อนคืน บทเพลงรักที่ทั้งสองร่วมบรรเลงจึงจบลง “คุณมันแม่มด อริสา อย่าหวังว่าผมจะกลับไปหลงกลคุณอีก”

เขตแดนไม่ได้กลัวคำข่มขู่ของเธอแม้แต่น้อย เพราะถ้าหากว่าเธอจะไประรานเจ้านายของเขาจริง ๆ ภูผาก็จัดการได้อยู่แล้ว ส่วนเรื่องข่มขืนเขาก็ไม่กลัว เพราะว่าเขาไม่ได้ทำ "รู้สิ ฉันไม่ได้เมา ตกลงตามนี้นะคะที่รัก ทานข้าวกันดีกว่า อ้อ.. แล้วก็ขอบคุณมากนะคะเรื่องเมื่อคืน"

กเต้นสั่นรัว ราวกับหนุ่มน้อยที่กำลังจะพบรักกับหญิงที่ตนเองกำลังตามหาและรอคอย จนเขาถึงกับหยุดเดินนิ่งมองดูเธอสนทนากับสาวใช้ภายในบ้านอย่างอยากรู้ว่าเธอคือใคร แต่เมื่อรู้ว่าเธอคือชนิ­ดาภาอดีตภรรยาที่เขาเกลียดชิงชังที่สุด หัวใจดวงแกร่งก็พลันเกลียดชังและแทบอยากจะเข้าไปจ ับร่างเล็กโยนลงทะเลให้พ้นจากเกาะส่วนตัวของเขา

“เหตุใดต้องอาย พวกนางควรจะอิจฉาเจ้าเสียมากกว่า ที่เจ้ามีสามีที่รักใคร่ลุ่มหลงในตัวเจ้าถึงเพียงนี้ พวกเจ้าว่าจริงหรือไม่เซียงซุน หยวนเวย” “จริงเจ้าค่ะ” สองสาวรับใช้ประสานเสียงรับคำของนายท่านอย่างพร้อมเพรียงกัน ทำเอาชิงเหมยส่งค้อนขวับให้แก่ผู้เป็นสามีก่อนที่นางจะยอมซบอกเขาอย ่างอ่อนใจ

แรงทำงานเพราะนางในตอนนั้นแค่เจ็ดหนาวส่วนจางเหมยลี่ห้าหนาว จางฮูหยินสงสารเลยซื้อตัวนางมาเป็นบ่าวรับใช้คนสนิทของบุตรสาวเพราะเห็นว่าอายุไล่เลี่ยกันตั้งแต่นั้นทั้งสองเลยตัวติดกันตลอด ชิงชิงสัญญากับตัวเองว่าจะดูแลปกป้องคุณหนูของนางด้วยชีวิตเพื่อตอบแทนคุณที่ให้ชีวิตใ หม่แก่นาง

“อ้อ นี่เหรอคะ พูดไปก็นึกอิจฉาคุณมากเลยนะคะ นอกจากจะมีราเชนทร์ที่รักและทำเพื่อคุณมาก ๆ แล้ว คุณยังมีเพื่อนที่ดีมาก ๆ อย่างคุณ…ริอา" “ริย่าเหรอคะ” “ใช่ ๆ ขอโทษทีค่ะฉันจำชื่อเธอไม่ได้ เมื่อวานนี้ฉันกับราเชนทร์ โดนเธอเล่นงานจนเกือบจะไม่ได้รักษาคุณแล้ว"