Romans & histoires ดอกไม้มาเฟีย(strong Flower)

ดอกไม้เหล่านี้มีสีแดง ม่วงและดำ ล้วนเป็นสีเข้มมาก เห็นได้ชัดว่ามีพิษ กลิ่นหอมยังมีส่วนประกอบที่มีฤทธิ์หลอนประสาทด้วย หากหลิงอวี๋มิได้กินยาแก้พิษ เพียงแค่ดมดอกไม้เหล่านี้มินานก็จะรู้สึกเวียนหัวใจสั่น และหมดสติจนตายได้

มาเฟียหนุ่มออกเสียงสั่งและ อ้าขาใบบัวออกกว้างเป็นรูปตัวเอ็ม เผยให้เห็นดอกไม้งามสีแดงสดที่ปิดสนิทและมีน้ำหวานเกาะให้พอชุ่มฉ่ำล่อตาล่อใจ “สวย...สวยมาก...กุหลาบงามสีชมพูสด...” “......” “กุหลาบนี้มันเป็นของฉัน...ของฉันคนเดียว...” มาร์โค พูดราวกับละเมอรู้สึกเหมือนกำลังจะหยุดหายใจ ไปดื้อๆ เมื่อดอกไม้งามตรงหน้ามันงดงามจนใจแกร่งกระตุก เขาไม่เคยรู้สึกหรือได้เห็นความสวยแบบนี้มาก่อนเลย

หญิงสาวสะดุ้งขึ้นด้วยความตกใจทันทีที่นิ้วของมาเฟียหนุ่มเขี่ยไปมาตรงติ่งเกสร มือเล็กเริ่มกำหมอนใบใหญ่ที่ตนหนุนนอนแน่น ใบหน้ารู้สึกร้อนผ่าวเพราะมีสายตาคมเข้มคอยจ้องมองความสวยงามไม่ละไปไหน มาเฟียหนุ่มใช้นิ้วแยกกลีบกุหลาบสีระเรื่อจนสามารถมองเห็นทุกส่วนของความสวยง ามนั้นอย่างชัดเจน สิ่งนี้ยังคงบวมช้ำไม่หายดีอย่างที่เธอบอกไว้ คืนนั้นเขาค่อนข้างทำรุนแรงโดยไม่ได้สนใจว่านี่คือครั้งแรกของเธอ

มาเฟียหนุ่มเดินไปหยุดยืนหน้าหลุมฝังศพของบุพการี แล้วมองป้ายชื่อที่สลักด้วยหินแกรนิตครู่หนึ่งพร้อมรับช่อดอกไม้จากไนล์ เขาวางลงเบาๆแล้วยืนสงบนิ่งครู่หนึ่งหลังจากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมาโดยที่อลิสก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน อลิสสังเกตเห็นการกระทำของเขาหลายๆอย่างที่บ่งบอกว่าเขาไม่ได ้รู้สึกผูกพันกับพวกท่านเท่าที่ควรหรือเธอจะคิดมากไปเอง

สุสานxxx เมื่อแข็งแรงดีทั้งแม่และลูก คุณหมอก็ให้กลับบ้านได้ ก่อนที่จะไปบ้านป๊ากับม้าก็พาฉันมาหาเฮียสี่แกก่อน ตอนนี้ฉันยืนนิ่งอยู่ที่หน้าหลุมศพของเขาในมือก็ถือดอกมะลิมาช่อใหญ่ๆ ดอกมะลิเป็นดอกไม้ที่เฮียสี่ชอบมาก เขาเคยบอกว่าชอบดมกลิ่นมันตอนเครียดๆ เพราะรู้สึกหอมละมุนจ มูกและผ่อนคลายความเครียดได้

อ้าแขนรับความสุขที่วิ่งเข้าตัว “อืม...ทั้งหวานทั้งหอมเลยนารา...ชื่นใจจัง” มาเฟียหนุ่มดูดดื่มน้ำดอกไม้ที่ไหลออกอย่างมิรังเกียจ เขาไม่เคยรู้สึกแบบนั้นเลย ในทางกลับกัน ดื่มชิมด้วยความกระหายราวกับว่า ไม่ได้ดื่มน้ำเลิศรสมานานแรมปี เป็นน้ำอมฤตเพิ่มพลังวังชา และตอนนี้เขาก็ทนไม่ไหว ขยับใบหน้าห่างความเป็นอิสตรีเพศ ยันตัวยืนด้วยเข่าทั้งสองข้าง แต่ก่อนที่อันโตรเนียลเล่จะฝังกายชายเข้าสู่ตัวเธอ นาราลักษณ์ลุกขึ้นนั่ง มือเล็กกอบกุมลิงค์ลำใหญ่ รูดเบาๆ

EPISODE 15 : Nemophila (ดอกเนโมฟีลา - ดอกไม้แห่งความรักกำลังผลิบานอย่างสวยงาม ความใส่ซื่อ และบริสุทธิ์)

รามัญอุ้มเจ้าสาวของเขาวางลงเตียงนอนในห้องสวีทของโรงแรมปลายนิ้วของเขาก็ลากไปตามพวงแก้มเนียนสวย “อารักหนูริณนะครับ ดอกไม้ป่าดอกนี้สวยและทำให้ชีวิตของอาสดชื่นขึ้นมาก” “หนูก็รักอารามที่สุดค่ะ อารามเป็นทุกอย่างของหนู”

ปลายจมูกโด่งเริ่มซับสีระเรื่อเมื่อได้กลิ่นไม่พึงประสงค์จากกล่องดอกไม้ที่ถูกวางไว้ที่เบาะข้างกาย แดเนียลที่มองผู้เป็นนายผ่านกระจกบานเล็กข้างหน้าจึงเปรยขึ้น “ให้ผมเอาไปไว้คันหลังไหมครับคุณชาย” “ไม่ต้อง รีบไปก็พอ” เพราะถ้าแค่ดอกไม้เวรนี่เขายังเอาชนะมันไม่ได้ ตำแหน่งระดับสูง ของมาเฟียตระกูลใหญ่เขาคงไม่คู่ควร

มือหนาลากลูบไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง ส่วนปลายนิ้วเย็นเยียบก็ค่อย ๆ กรีดแหวกกลีบดอกไม้ที่จากฉ่ำชื้นก็กลายเป็นเยิ้มหยดด้วยความรู้สึกที่มาเฟียหนุ่มค่อย ๆ ปรนเปรอ “ยังไม่ได้เกี่ยวอะไรจริง ๆ แต่กำลังจะเกี่ยวแล้วนะ...” เขาเน้นคำว่า เกี่ยว ก่อนจะสอดปลายนิ้วจุ่มจ้วงเข้ามา ที่ปากทางร่องรักแบบทันทีทันใด “ปะ ปล่อย อึกกก” “พอไหม…หืม”