ดื้อรั้น Novels & Stories

จะเป็นเพราะกามเทพเล่นตลกหรือพระพรหมสาบส่งก็ไม่มีใครเข้าใจ เมื่อหญิงสาวที่ ‘หม่อมราชวงศ์พิษณุนเรศวร์ โขมพัสตร์’ นักธุรกิจหนุ่มผู้ไม่เคยขายตามองผู้หญิงคนไหน เกิดถูกตาต้องใจขึ้นมาเป็นครั้งแรก กลับเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้น้องสาวสุดที่รักของเขาถึงกับคิดฆ่าตัวตาย ชายหนุ่มจึงตัดสินใจที่จะล้างแค้นด้วยวิธีที่คลาสสิกที่สุด นั่นคือวางแผนล่อลวงเธอมา... เป็นทาสรับใช้บนเตียงนอน... ‘ศศิวลัย’ ต้องประหลาดใจอย่างหนัก เมื่อจู่ๆ แอร์โฮสเตสสาวมือใหม่ ไร้ประสบการณ์อย่างเธอ กลับถูกว่าจ้างให้ไปบริการบนเครื่องบินส่วนตัวของมหาเศรษฐีหนุ่มเป็นการเฉพาะกิจ แต่ที่เซอร์ไพรซ์กว่านั้น... มันเป็นเที่ยวบินขาไปที่เธอไม่มีโอกาสจะได้บินกลับตลอดกาล

เมื่อห้าปีก่อน... ดลภาคย์ทิ้งเภตราเพื่อไปแต่งงานกับผู้หญิงอื่น แต่วันนี้เขากลับมาพร้อมลูกสาวเพื่อขอให้หล่อนยกโทษให้ หญิงสาวจะทำอย่างไรกับหัวใจที่กำลังร้อนให้กับความรัก

เพราะเธอคือน้องสาวของศัตรูเขาที่ต้องห้ามรัก รัก (ไม่) ต้องห้าม •|เซเธน-วีนัส|• เซเธน : อายุ22ปี เรียนคณะสถาปัตย์ปี4 เป็นศัตรูของกลุ่ม เวกัส(พี่ชายของวีนัส) นิสัยภายนอกดูหยิ่ง เข้าถึงยาก ดูร้าย เย็นชา แต่จริงไปแล้ว ใจดี อบอุ่น ติดแฟนมาก "เพราะหนูคือน้องสาวของศัตรูพี่" วีนัส : อายุ 20ปี เรียนคณะบริหาร น้องสาวของเวกัส เป็นแฟนลับๆของเซเธนที่ไม่มีใครรู้เลย นิสัย ซื่อๆ ใจดี เฟรนลี่ บอบบาง อ่อนไหวง่าย "วีเกลียดพี่เซเธนที่สุดเลย" //ขอบอกโหน่ยจิ~~ **บุคคลในภาพไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับนิยายเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อยและต้องขออนุญาตด้วยนะคะ **นิยายเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งที่มาจากจินตนาการของพีชที่พีชได้สร้างขึ้นเองและไม่ได้ไปคัดลอกมาจากที่ใดเลยแม้แต่น้อย พีชไม่ได้มีเจตนาที่จะทำให้ใครเสียหายเลยนะคะและไม่ได้มีเจตนาที่จะหาผลประโยชน์จากช่องทางใดเลยที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมาเพราะอยากเผยแพร่ให้คนได้อ่านและแบ่งปันเนื้อหาให้คนได้อ่าน ถ้าผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยด้วยนะคะ **โปรดพิจารณาก่อนที่จะเข้าไปอ่านขอบคุณค่ะ**

ใครจะเชื่อว่าหญิงสาวหน้าตาสะสวยอย่าง “คาริสา” จะยังครองความเป็นโสดมาจนทุกวันนี้ บางคนบอกว่าเธอมาตรฐานสูงเกินไป บางคนบอกว่าเธออาจจะเคยเจ็บช้ำจากความรักจนเข็ดขยาด แต่เหล่าเพื่อนสนิทต่างคิดไปในทางเดียวกันว่าเธอกำลังรอ “คนไกลบางคน” เธอมั่นใจว่าไม่ได้ยึดติดกับคำสัญญาที่ให้ไว้กับ “กฤษณ์” เพื่อนชายคนสนิทที่คิดไม่ซื่อ ทว่าเด็กหนุ่มที่ปรากฏในความฝันบ่อยครั้ง กับสัญญาแต่งงานเด็กเล่นเมื่อสิบปีก่อนที่ยังอยู่ในกรอบรูปวันปัจฉิมนิเทศน์ที่ผนัง กลับคอยย้ำเตือนให้เธอไม่อาจลืมเขาได้สักวัน จนกระทั่ง...เขามายืนอยู่ตรงหน้าเธอพร้อมเอ่ยทวงสัญญาด้วยสีหน้าจริงจัง

อาเฟย (ลูกอนุภาคจบ) อาเฟย เป็นเด็กกำพร้าที่ไม่รู้ว่า พ่อแม่เป็นใคร เขาถูกทิ้งไว้ในพงหญ้าข้างทางตั้งแต่แรกเกิด และถูกชาวบ้านเก็บได้ ก่อนที่จะกลายเป็นเหยื่อของสัตว์ใหญ่น้อย ทว่าชาวบ้านที่เก็บเขาได้ก็ไม่มีปัญญาจะเลี้ยงดูเขา จึงนำเด็กน้อยไปขายให้แก่จวนชินอ๋อง ด้วยราคา 20 ตำลึงเงิน นับแต่นั้น...อาเฟยก็เติบโตขึ้นมาพร้อมกับปณิธานว่า จะเก็บเงินไถ่ตัวของตนเอง และสร้างเนื้อสร้างตัว เป็นอิสระและแข็งแกร่ง!!! แต่อนิจจา...ปณิธานของอาเฟยถูกอ๋องสี่ ผู้มีร่างสูงใหญ่แข็งแรง กล้ามเนื้อทรงพลัง คอยบั่นทอน ด้วยการจับอาเฟยหนีบรักแร้!!!

ไป่เจินเจินที่กำลังถูกให้คัดกฎสำนักนั่งทำหน้างอง้ำ นางต้องรีบกลับบ้าน บิดาถึงเวลากินข้าวกินยาแล้ว  กว่านางจะรวบรวมเงินทองไปหาท่านหมอมาตรวจบิดาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย  จ้าวหย่งเฉิงนั่งมองตำราในมือ แสงตะวันลับไปแล้ว ในห้องของสำนักศึกษาตะเกียงถูกจุดขึ้นมา ลูกศิษย์กลับบ้านหมดแล้วเหลือแต่หัวโจกที่พาเหล่าเพื่อนบัณฑิตไปแข่งกัดปลาเล่นพนันกันที่เชิงเขา "อาจารย์เจ้าคะ..ศิษย์ขอกลับบ้านเอาอาหารกับยาให้ท่านพ่อก่อนได้หรือไม่เจ้าคะ  คืนนี้จะคัดมาส่ง" "คัดไป ยิ่งมัวแต่พูดเจ้าจะยิ่งเสร็จช้านะ ไป๋เจินเจิน" "ตาเฒ่าเอ๊ย...แก่แล้วแก่เลยไม่หัดเห็นใจคนอื่นเสียบ้าง" ไป๋เจินเจินบ่นอุบอิบ แน่นอนจ้าวหย่งเฉิงได้ยิน เด็กคนนี้กิริยามารยาทไร้การอบรมจริงๆ "ตั้งแต่พรุ่งนี้มาเรียนส่วนตัวกับข้าทุกวัน  คนอื่นไปถึงไหนแล้วเจ้ายังย้ำอยู่กับที่เลย  จะได้ไม่พาคนอื่นเสียคน  วันนี้กลับไปได้แล้ว" จ้าวหย่งเฉิงเดินมาช้อนอุ้มนางขึ้นก่อนจะพาเดินไปที่รถม้า เขาจับนางนั่งตักก่อนจะให้คนขับพาไปส่งที่บ้านของนาง ใครๆบอกนางเป็นลูกศิษย์คนโปรดของเขา  "หึข้านะหรือ...คนโปรดเนี่ยนะ  ใช่โปรดมาก..หึ..โปรดปรานจนข้าจะตายคากองตำราแล้ว"

“เป็นอะไรไปอีกวะ! ที่ผ่านมาเห็นเรียกร้องความสนใจจากฉันนักหนา พยายามที่จะยัดเยียดตัวเองมาเป็นเมียของฉันให้ได้ แล้วพอตอนนี้ฉันจะตอบสนองให้ ก็ทำเป็นเล่นตัว!”

ในคืนเดือนดับชายนุ่นมีนามว่าณภัทรเขาเดินออกมานั่งสูบบุหรี่อยู่กระท่อมกลางทุ่งนา ที่นี่โรงเรียนสบายจนเขาอยากจะหอบผ้าหอบผ่อนมานอนเสียที่นี่ เขาไม่ได้อยากอยู่ในพื้นที่ทุรกันดารแบบนี้ แต่ด้วยธุรกิจของเขาที่กำลังก่อสร้าง เขาจึงต้องอยู่ดูงานให้เสร็จทันกำหนด โรงแรมที่นี่มันก็ไม่ได้สะดวกสบายเหมือนจังหวัดใหญ่ๆ เขาจึงต้องมาอาศัยอยู่บ้านของแม่นมผู้หญิงที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็ก มันจึงทำให้เขาได้เจอกับหลานสาวของแม่นมที่แสบยิ่งกว่าแอลกอฮอล์!

"เพราะความซวยระดับมหากาพย์ที่ดันไปเห็น 'สิ่งที่ไมควรเห็น' เข้า! ทำให้ 'แซลม่อน' เด็กศิลปกรรมหน้าหมาปั๊กต้องหนีหัวซุกหัวซุนจากเงื้อมมือของ 'พี่เพลิง' เฮดวิดวะสายโหดที่มีศักดิ์ศรีค้ำคอและอำนาจล้นมือ... 'ถ้าคลิปหลุดออกไป มึงตาย!' คำขู่สั้นๆ ที่เปลี่ยนชีวิตเด็กปีหนึ่งให้กลายเป็นเบี้ยล่างที่ต้องคอยรองรับอารมณ์มาเฟียวิดวะคนนี้ตลอด 24 ชั่วโมง ท่ามกลางบรรยากาศที่ทั้งลุ้นระทึกและกวนประสาทจนต่อมความดันพุ่ง... งาน นี้ศักดิ์ศรีของรุ่นพี่จะร่วง หรือความดื้อของรุ่นน้องจะรอด?"

เขาจะชอบเธอได้ยังไงในเมื่อเธอชอบเพื่อนเขาไม่ได้ชอบเขา "มีอะไร ปล่อยเรา" "ทำไมแตะตัวเรามันจะตายเหรอ" "ไม่ตายแค่ไม่อยากแตะปล่อย" "แตะได้ไม่มีเครื่องรางของขลัง พระก็ไม่ได้ห้อยเธอแตะตัวเราได้" "ไม่ใช่ผี" "ก็นึกว่าใช่เห็นดิ้นเร่า ๆ อย่างกับโดนของร้อน" "วีสิผี ผีวี" คนโดนว่าเป็นผีกลับยกยิ้มมุมปากซึ่งนานทีจะมีให้เห็น "แล้วเธออยากโดนผีเลีย..."