ต่างวัย Mga Nobela at Kwento

เขาคือมาเฟียหนุ่มที่ไม่เคยรักใครและไม่อยากมีครอบครัวมาก่อนจนกระทั่งวันหนึ่งรู้จักกับหญิงสาวที่บังเอิญเจอและได้ช่วยเหลือเธอไว้ ข้อแลกเปลี่ยนคือยอมเป็นเมียอย่างลับๆ ของเขา แต่เมื่อได้ใกล้ชิดความรู้สึกก็เปลี่ยนใจออสตินทั้งรักทั้งลงจนถอนตัวไม่ขึ้น จากสถานะเมียลับๆ ก็อยากจะบอกทุกคนได้รู้ว่าเธอคนนี้คือผู้หญิงของของเขา

จากเด็กในปกครอง...กลับกลายมาเป็นเมียซะงั้น เมื่อลูกสาวเพื่อนเเม่ต้องตกมาอยู่ในความดูแลของมาเฟียผู้ไม่ชอบเด็ก ความอลเวงจึงเกิดขึ้น จากไม่ชอบกลับกลายเป็นมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่คลั่งรักเด็กสาววัยแรกแย้มจนโง่หัวไม่ขึ้น

“ไพลินครับ เห็นดาวดวงนั้นไหมครับ มันสวยมากๆ ส่องสว่างสดใสเหมือนไพลินเลย ไพลินรู้ไหม...แสงในใจของพี่ ไม่เคยมอดดับลง พี่หวังเสมอว่าสักวัน เมียของพี่ต้องฟื้นขึ้นมา และเราจะใช้ชีวิตร่วมกันอีกครั้ง ไพลินอย่าเบื่อที่ต้องฟังคำนี้จากพี่นะครับ...พี่รักไพลิน รักมากๆ และพี่ต้องขอโทษที่ทำให้เมียของพี่ ต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้” สิ้นคำพูดของผม น้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ที่ขอบตา ก็ไหลลงอาบพวงแก้มสองข้าง ผมยื่นมือไปกอบกุมมือเล็กๆ และดึงมือของเธอขึ้นมาหอม...กลิ่นกายเธอช่างหอมเหลือเกิน “ตื่นได้แล้วนะครับ พี่เหงาเหลือเกิน พี่อยากให้ไพลินกอดพี่ หอมพี่ เป็นกำลังใจให้พี่ พี่คิดถึงไพลินจับขั้วหัวใจจริงๆ” เรานั่งดูด้วยกันร่วมครึ่งชั่วโมง จากนั้นผมก็พาไพลินเข้าไปในห้องนอน เพราะข้างนอกอากาศเริ่มเย็นแล้ว ผมค่อยๆ อุ้มเธอวางลงบนเตียงอย่างเบามือ และนี่คืออีกหนึ่งคืนที่เป็นเหมือนทุกๆ วัน ผมนอนกอดร่างกายผู้หญิงข้างๆ ไว้แนบแน่น เปลือกตาของผมค่อยๆ ปิดลง ไม่นานนักผมก็หลับใหลเข้าสู่ห้วงนิทรา

“คะ...คุณอาหมอ...จะ...จะทำอะไรคะ” “ทำในสิ่งที่ชายและหญิงควรทำกัน” ยั่วนักแม่สาวน้อยเตือนแล้วว่าอย่ามายั่ว “หนูแค่ล้อเล่นเองค่ะ...แฮะๆ” “ใครให้เรามาเล่นกับอารมณ์หื่นกามผู้ชาย” “คะ...คุณอา...หนูขอโทษ....” “เปลี่ยนคำว่าขอโทษ...เป็นครางบนเตียงกับอาเถอะ”

"ที่ฉันยอมเปิดพื้นที่ส่วนตัวให้เข้ามา...ก็เพราะเห็นใจเพื่อนมนุษย์ด้วยกันหรอกนะ"

"ขอโทษที่เคยทำนิสัยไม่ดีนะคะ ต่อไปนี้ รัญจะเป็นเด็กดีของพี่...คนเดียว"

'เนย' เด็กกำพร้าที่ 'แม่ใหญ่นี' เศรษฐีเจ้าของไร่รับมาเลี้ยงดู เมื่อเนยอายุ 15 ปี แม่ใหญ่บังคับให้ลูกชายคนเดียวคือ 'เจย์เดน' กลับมาจากอเมริกาเพื่อจดทะเบียนสมรสกับเนย โดยหวังให้เนยมีคนดูแลหากท่านเป็นอะไรไป แต่เจย์เดนไม่ชอบใจและหนีกลับอเมริกาหลังงานแต่งทันที ทิ้งให้เนยอยู่ที่ไทย การกลับมาเจอกันอีกครั้ง เวลาผ่านไป 7-8 ปี เนยโตเป็นสาวสวยเรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ และได้เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเจย์เดนที่กลับมาเมืองไทยพอดี ทั้งคู่เจอกันโดยบังเอิญที่ผับ เนยเมาและจำสามีตัวเองไม่ได้ จนเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งขึ้น เจย์เดนจำเนยได้และเริ่มแสดงความเป็นเจ้าของ ทั้งคู่ต้องย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกันตามคำสั่งแม่ใหญ่ ความสัมพันธ์ลับๆ ในบริษัท เนยพยายามปิดบังความสัมพันธ์ในที่ทำงานเพราะไม่อยากถูกมองว่าใช้เส้นสาย แต่เจย์เดน (ท่านประธาน) มักจะหาเรื่อง "ลงโทษ" หรือ "รังแก" เนยอยู่บ่อยครั้งทั้งที่คอนโดและที่ทำงานด้วยความหึงหวงและหลงใหล แม้ปากจะบอกว่าไม่รัก แต่การกระทำของเจย์เดนแสดงออกชัดเจนว่าหวงเนยมาก

"เมื่อคุณลุงหนุ่มใหญ่ต้องเผชิญกับการยั่วยวนจากสาวน้อยวัยคราวลูก: ความร้อนแรงที่ท้าทายทุกการควบคุม!" 🔥🔥 ภาคิน, หนุ่มใหญ่ในวัยสี่สิบที่เคยพยายามควบคุมความรู้สึกที่มีต่อลลนา ต้องเผชิญกับการยั่วยวนที่เกินขีดจำกัด เมื่อสาวน้อยวัยยี่สิบสี่กลับมาเต็มไปด้วยความเซ็กซี่และเสน่ห์ที่ร้อนแรงเกินจะต้านทาน ความต้องการที่เขาเคยเก็บซ่อนไว้ในใจกลับลุกโชนอีกครั้ง ความเย้ายวนใจของลลนาและแรงดึงดูดที่เธอมีทำให้ภาคินต้องทดสอบความอดกลั้นอย่างหนัก เมื่อไฟรักที่ร้อนแรงระหว่างพวกเขาไม่อาจควบคุมได้ ความรู้สึกที่เคยซ่อนเร้นก็เริ่มเผาผลาญทุกอย่างให้เป็นเถ้าถ่าน เตรียมพร้อมสำหรับความรักที่ร้อนแรงเกินจะหยุดยั้งใน "เล่ห์ร้ายรักคุณลุง" - เกมรักที่เต็มไปด้วยความลับและความเร้าใจที่ไม่อาจทานทนได้!

“บูมถามจริงๆ เถอะค่ะ บูมทำอะไรให้พี่เกลียดนักหนาหรือคะถึงได้ทำกับบูมเหมือนบูมไม่มีหัวใจไร้ค่าขนาดนี้ ทำไมพี่วีไม่ปล่อยบูมไปล่ะคะถ้าเกลียดบูมนัก...” เมื่อตัดสินใจว่าจะเข้มแข็ง จะเด็ดเดี่ยวแล้วบุษกรจึงถามออกไปแม้ในใจจะอ่อนแอเหลือเกิน และกลัวว่าคำตอบจากเขาจะทำให้หัวใจเธอสลายก็ตาม “ตอนนี้ฉันยังไม่เบื่อ ยังอยากได้เธออยู่อยากได้มีคนมาสนองความใคร่อยู่เธอก็ต้องอยู่ในฐานะนางบำเรอของฉันต่อไปจนกว่าฉันจะแต่งงานกับคนที่ฉันรัก...” คำตอบจากเขาเหมือนมีดกรีดลงบนหัวใจบางๆของเธอ แม้จะทำใจไว้แล้วว่าจะต้องเจอกับคำตอบที่ไม่รื่นหูและอาจจะทำร้ายจิตใจอย่างแน่นอนแต่บุษกรก็อดที่จะยอกแสลงในอกไม่ได้ นาวีช่างเป็นดั่งพญามารที่ใจร้ายใจดำเสียเหลือเกิน

ผมได้รับเกียรติให้เข้ามานั่งทำงานในห้องกับเขา ตามคำแนะนำของแม่ผม อยากให้นั่งทำงานอยู่ในห้องเดียวกันก็ได้ ผมจะทำตาม แต่จะได้งานหรือเปล่า? อันนี้ผมก็ไม่รับประกันนะ