ปากร้าย Mga Nobela at Kwento

คนหนึ่ง - ท้าทาย คนหนึ่ง - ทำลาย ภายใต้ความขัดแย้ง มีบางความรู้สึกซ่อนอยู่ เมื่อทายาทมาเฟียจาก 2 ตระกูลใหญ่ ตั้งใจพังความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ ด้วยการรุกล้ำเขตหวงห้าม ต่อให้ทั้งสองจะเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ก็มีแค่เขาและเธอ...ที่มองกันเป็นคู่แข่งมาตลอด "อาเดรียโน่ไม่ได้กลัวที่จะถูกรุมค่ะ แต่รำคาญหมาตัวหนึ่งของมัสชิโม่...ที่มันทำตัวเป็นหมาบ้า กัดไม่เลือก" "อยากให้เลือกกัดเหรอครับ ถ้าทำแบบนั้น คุณหนูไร้ประโยชน์ของอาเดรียโน่ ได้ตายเป็นคนแรกเลย" เขตหวงห้ามของมาเฟีย ที่ผู้รุกล้ำตั้งใจก้าวเท้าเหยียบเข้าไป แต่ผู้ที่จะเป็นฝ่าย 'พ่ายแพ้' ย่อมต้องเป็นผู้ที่อ่อนแอกว่า **เรื่องนี้เป็นของฟีฟี่(ลูกสาวแฝดพี่ของแม่คิมกับพ่อการ์เนท จากเรื่องEvilLadyกับดักรักนางมารร้าย) ** **ลูคัส(ลูกชายหนึ่งในแฝดสามของแม่เฮเลนกับพ่อมาร์ชิน จากเรื่องหมั้นรักกับดักมาเฟีย) **

เซย์—อีนิกม่าผู้มีพลังเปลี่ยนโชคชะตา ไคลน์—เจ้าชายผู้เคยยิ่งใหญ่...จนวันที่เขาพ่ายต่อสัมผัสจากคนที่ควรต่ำต้อยกว่า รักครั้งนี้จะไม่หยุดแค่ “การล่า” แต่มันจะเขียนกฎใหม่ให้ทั้งโลกต้องคุกเข่า

ในโลกนี้แต่ละคนมีบุคลิกที่หลากหลายแตกต่างกันออกไป แต่หนึ่งในนั้นที่อยากจะนำเสนอก็คือ เดอะแบก Hyper-Independence ไม่ใช่เพียงแต่เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ต้องแบกรับภาระหนี้สินอะไรทุกอย่างทำนองนั้น แต่เป็นเดอะแบกที่ทำทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว พึ่งพาคนอื่นน้อยที่สุด เจ็บปวดก็ไม่พูด ไม่ปริปากเล่าอะไรออกมาง่าย ๆ ไม่กล้าเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากใคร แล้วคุณเป็นหนึ่งในนั้นหรือเปล่า? นักอ่านหลายคนอาจไม่ชอบที่ตัวละครเป็นแบบนี้ แต่เราอยากจะสื่อให้เห็นว่ามีบุคคลประเภทนี้จริง ๆ ที่เป็นเดอะแบก แบกทุกสิ่ง รับความรู้สึกทุกของคนอื่นมาไว้กับตัว โดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเป็น Hyper-Independence มันมีที่มาที่ไป สิ่งแวดล้อม สังคมที่เจออาจหล่อหลอมให้เรากลายเป็นใครอีกคนโดยที่เราไม่รู้ตัว อาจเป็นตัวละครที่งี่เง่า หน่อมแน้ม ก็แค่พูดทุกสิ่งทุกอย่างออกมาก็จบ...แต่ในความเป็นจริงมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น บางคนอาศัยความกล้ากว่าครึ่งชีวิตกว่าจะพูดความในใจออกมาได้สักประโยค มาเอาใจช่วยตัวละครว่าจะสามารถออกจากสภาวะเดอะแบกได้หรือไม่ สุดท้ายความรักของทั้งสองจะลงเอยเช่นไร มาลุ้นไปด้วยกันค่ะ

"จำไว้เรียนให้จบก่อนค่อยมีแฟนเข้าใจมั้ย" “ฉันยี่สิบแล้วนะไม่ใช่เด็กสักหน่อย อีกอย่างฉันจะมีแฟนก็ไม่เห็นเกี่ยวกับคุณเลย” “เกี่ยวสิเพราะฉันไม่อนุญาต"

1.คนที่นางรักคือเขา คนที่สังหารนางก็คือเขา เช่นนั้นได้หวนกลับมาครานี้ นางจะตัดวาสนาให้สิ้นซาก แต่งกับชายอื่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่เหตุไฉนเขาถึงได้กลายเป็นหมาหวงก้าง คอยเทียวไล้เทียวขื่อไม่เลิกเช่นนี้? 2.ไป๋เจียหลีกลายเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง หนำซ้ำยังต้องอยู่ในฐานะภรรยาของเสิ่นโหว ลำพังแค่รับมือกับเรื่องไม่คาดฝันในแต่ละวันก็เหนื่อยจะแย่ เพราะฉะนั้นถ้านางเอกกับพระเอกจะรักกัน ก็ช่างหัวพวกเขาเถิด!

อนาวิน [ วิน ] อายุ 31 ปี เป็นเจ้าของธุรกิจ นิสัย เอาแต่ใจ ปากหมา ************************************** พรชิตา [ ลิตา ] อายุ 25 ปี นิสัย อ่อนโยน เก่ง เด็ดเดี่ยว ********************** 'เธอจะไม่มีวันได้ครอบครองหัวใจของฉัน'

เธอ...ผู้เปรียบเสมือนดอกไม้ริมทาง เขา...ผู้หลงใหลดอกไม้ ดอกไม้ที่ถูกเด็ดมาแล้ว เท่ากับว่ามันได้ตายไปแล้ว ไม่มีทางเติบโต แม้จะนำมาใส่แจกันดูแลอย่างดี สุดท้ายมันก็ต้องเหี่ยวเฉา และตายลง...

“ก็แค่นางบำเรอถูกกฎหมาย อย่าสะเออะมาตีฝีปากกับฉัน” มโนยืนปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตทีละเม็ดอยู่หน้ากระจกโดยไม่ยี่หระต่อสายตาของคนที่นั่งบนเตียงด้านหลังตน “อย่างน้อยฉันก็มาแบบถูกกฎหมายไม่ใช่เหรอคะสามีขา...” หล่อนลากเสียงเล็กโต้ตอบ พลางลุกขึ้นเดินมาสวมกอดร่างสูงใหญ่จากทางด้านหลัง มือใหญ่ที่กำลังปลดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายหยุดทันที เมื่อมือน้อยของตะลิงปลิงลูบไล้แผงอกกว้างของตน “ให้ตายสิ! ทำไมฉันต้องตื่นทุกครั้งที่เธอสัมผัสด้วยวะ!” มโนสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด พลางกระชากมือเล็กออกจากหน้าอกตน แล้วหมุนตัวกลับมาประจันหน้าคนตัวเล็กกว่าอย่างรวดเร็ว “หิวมากใช่ไหม? ฉันแค่ไม่เอาเธอสามชั่วโมงเองนะแสบ” มโนอยากจะบ้าตาย ทำไมหล่อนเซ็กซี่น่าขย่มแบบนี้ มือใหญ่เคลื่อนมาบีบขยำเต้างามที่บดเบียดชุดนอนซีฟองบางเบาอวดตาตนทันที “อะ! อ่า!” หล่อนครวญครางพร้อมแอ่นอกอวบอิ่มเสนอเร้าบุรุษตรงหน้าด้วยความท้าทาย ปากน้อยแสยะยิ้มสมเพชมโน เพราะยังไง มโนก็พ่ายแพ้ต่อเรือนร่างของหล่อนอยู่วันยังค่ำ

....เป็นเด็กมีปมยังไม่พอเหรอ ถึงได้เข้ามาสวมรอยเป็นคนอื่น เงิน คือสิ่งเดียวที่ฉันปรารถนา เมื่อหมดหน้าที่ก็ต้องไป.... จัสมิน...หรือมะลิ หญิงสาวที่ต้องเติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า มีเพียงแม่ครูและบรรดาเพื่อนๆ ที่มีชะตากรรมเดียวกัน คอยเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ยอมทำทุกอย่างเพื่อยื้อชีวิตของผู้มีพระคุณ พอล...พอเพียง นักธุรกิจชื่อดัง ทายาทเพียงหนึ่งเดียวแห่งอาณาจักร พ.กรุ๊ป ที่มีลูกข่ายอยู่ทั่วโลก จากชายหนุ่มสุดแสนเพอร์เฟค กลายมาเป็นบุคคลที่จดจำใครไม่ได้แม้กระทั่งแฟนสาวที่กำลังจะแต่งงานกันในไม่ช้า เพียงเพราะเหตุการณ์อันเลวร้ายในค่ำคืนหนึ่ง จบสิ้นกันเสียที กับหน้าที่ "เมียจ้าง"

เธอรู้ดีว่าสิ่งกำลังทำมันช่างโง่เง้า เรียกร้องไปก็ไร้ค่า แต่เธอก็ยังหวังว่าท่านจะสนใจ แสดงความรักความห่วงใยใส่ใจต่อเธอ เหมือนที่ท่านแสดงกับภรรยาใหม่ของท่านบ้าง พนิดาเช็ดน้ำตาลวก ๆ เมื่อมันไหลมาประจานความอ่อนแอในหัวใจ ไม่ว่าจะทำตัวดีหรือไม่ดี ท่านก็ไม่เคยมองเธอดีเลย ในเมื่อเป็นคนชั่ว ไม่เคยดีอะไรในสายตาของท่านอยู่แล้ว เธอก็จะชั่วให้สุดไปเลย ดวงตากลมโตกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะไปสะดุดกับคนร่างกำยำ ที่นั่งดื่มกับผู้ชายหกคน ใบหน้าของเขาหล่อเหลาคมคาย เขาโดดเด่นกว่าใครในสายตาของเธอ เขาเป็นคนหน้าตาดี มีผู้หญิงนั่งอยู่ข้าง ๆ อีกสองคน ดื่มกันหัวเราะกันอย่างมีความสุข ทุกคนบนโลกนี้กำลังมีความสุข ยกเว้นเธอที่ไม่เคยมีความสุขเลย ตั้งแต่แม่จากไป เธอหยัดกายลุกขึ้นเดินตรงไปหาเขา เเม้ร่างเล็กจะเซถลา แต่เธอก็เดินไปจนถึงเป้าหมายจนสำเร็จ มือบางยันกับพื้นโต๊ะแล้วโน้มตัวมองคนตรงหน้า ท่ามกลางสายตาชายฉกรรจ์ที่นั่งร่วมโต๊ะกับคนที่เธอสนใจ "นอนกับฉันไหม ฉันให้นายห้าพัน!"