ผู้หญิงขายตัว 소설 & 이야기

“แม่คะ หนูไม่ไปได้ไหม ฮือ..... หนูไม่อยากขาย....” ‘เพี๊ยะ’ “อย่าพูดมากไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่กูเตรียมไว้ให้ คนอย่างมึงทำได้แค่ขายตัวเท่านั้นแหละ”

สเนคย่อตัวลงข้างฉัน ใบหน้าเข้ามาใกล้ ลมหายใจเหม็นฉุน “เธอถูกขายไปแล้วนะที่รัก ยังคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์เลือกอยู่อีกเหรอ” “เธอน่าจะดีใจด้วยซ้ำที่แฟนของเธอขายเธอให้ฉัน” เขาแสยะยิ้ม “ถ้าเป็นคนอื่น ป่านนี้เธอคงนอนหงายคอยเอนเตอร์เทนแขกไปแล้ว”

“พวกเรากำจัดนางไม่ได้หรอกนะ ถ้านางนั้นไม่อยู่ แล้วใครจะค่อยเป็นเบ๊ทำงานแทนกันเล่า?” “นี่ เธอรู้ไหม ฉันได้ยินมาว่านางคนนั้นยากจนมากจนไปขายตัวตอนกลางคืนเลยนะ” “จริงเหรอ?”

"ฉันไม่อยากเอาเปรียบใคร เพราะผู้หญิงทุกคนที่ฉันเรียกมาขึ้นเตียงด้วยฉันก็ให้แบบนี้ทุกคนเหมือนกันรวมถึงเธอด้วยเพราะเธอก็เหมือนผู้หญิงพวกนั้นที่ขายตัวแลกเงิน" ........................... "ฉันไม่อยากเอาเปรียบใคร เพราะผู้หญิงทุกคนที่ฉันเรียกมาขึ้นเตียงด้วยฉันก็ให้แบบนี้ทุกคนเหมือนกันรวมถึงเ� �อด้วยเพราะเธอก็เหมือนผู้หญิงพวกนั้นที่ขายตัวแลกเงิน"

หญิงผู้มากประสบการณ์ไม่อยากกล่าวโทษให้มากความด้วยสาวน้อยนางนี้เดินเข้ามาขายตัวเองจึงไม่ได้อยู่ในโอวาทแต่แรก “ข้านำเงินมาไถ่ตัวน้องซือซือ แล้วจะรับนางไปแต่งเป็นภรรยา หวังว่าแม่เล้าใหญ่จะตรวจนับให้ดีแล้วส่งสัญญาขายตัวของนางคืนกลับมา” ซ่งจือเฉิงรีบบอกจุดประสงค ์เมื่อเห็นสายตาไม่พอใจของสาวใหญ่ผู้ดูแลหอเหลียงฮัว

ไม้เดินโงนเงนอยู่ที่ธารน้ำตก ดวงตาคู่สวยปรือเยิ้มกวาดสายตามองไปรอบๆ ตัว เห็นว่าไม่มีใครจึงเลือกที่จะเปิดปากตะโกนเสียงดังเพื่อระบายความเครียด “ไม่ขายแล้วโว้ยนิยาย ขายตัวดีกว่า” หลังจากตะโกนจบช่อแก้วก็ยืนยิ้มอยู่ครู่หนึ่งและกลับมานั่งที่แคร่ไม้ภายใต้แสงไฟสลัวเ หมือนเดิม

อัจจิมากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ คำตอบเพียงสั้น ๆ แต่ได้ใจความสำคัญ ส่งผลให้ฝ่ามือทั้งสองของอัจจิมาชื้นเหงื่อเหมือนเพิ่งผ่านการออกกำลังกายมา คำว่า ผู้หญิงขายตัว กึกก้องอยู่ในหัว มันกำลังย้ำถามความแน่ใจจากเธอ งานที่ลดคุณค่าตัวเองแบบนี้ นอกจากจะบอกให้ใครรู้ไม่ได ้ ต่อไปนี้เธอยังต้องใช้ชีวิตอยู่กับคำว่า ผู้หญิงขายตัวไปจนตาย

เธอบอกด้วยน้ำตาสั่นเครือ ในตอนนี้หญิงสาวมีความสุขแย่ ๆ เข้ามาในหัว นั่นคือการขายตัว มันดูไร้ค่าเธอยอมรับแต่เธอมองไม่เห็นทางไหนเลยว่าจะหาเงินจำนวนมากอย่างนี้มาจากไหน เธอไม่รู้เลยจริง ๆ “จะไปไหน หรือไปเสนอขายที่อื่น” เขาเพียงพูดเล่น ๆ เท่านั้น แต่ทว่าความเงียบของหญิง สาวมันทำให้คนตัวสูงรู้สึกแปลกอย่างบอกไม่ถูก คนตัวเล็กจ้องมองมาที่เขาพร้อมเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง ก่อนที่เธอจะเอ่ยออกมา

คำถามเยอะจังวะ ไม่เอาเงินไปก็น่าจะดีไม่ใช่หรือไง “ดิฉันก็ไม่ทราบหรอกค่ะว่ามันเยอะหรือน้อยเพราะดิฉันก็ยังไม่ได้นับเลยด้วยซ้ำค่ะ และต่อให้มันจะเยอะมากมายแค่ไหนดิฉันก็ไม่รับหรอกค่ะ อย่างที่บอกวันนั้นดิฉันแค่เมา ดิฉันไม่ได้ขายตัวค่ะ” เธอย้ำชัดๆ ที่คำว่าขายตัว เพื่อให้ภคิณรู ้ว่าเธอไม่ใช่แบบที่เขาคิด

"อีบ้า! ฉันไม่ได้ขายตัวนะ!" "ฉันก็ไม่ได้ว่าเธอขายตัวสักหน่อย ผู้หญิงขายตัวเขาได้เงินและที่สำคัญเขาไม่มาทำแบบนี้เหมือนกับเธอหรอก สภาพแบบเธอฉันคิดว่าน่าจะให้ฟรีมากกว่านะ"