Romans & histoires ผู้หญิงขายตัว

แม้แต่ผู้หญิงขายตัวที่ใช้เรือนร่างตัวเองก็ยังมีมูลค่า มีราคา ใช้เซ็กส์แลกกับเงิน แต่กับฟาติมา…เธออยู่ในจุดที่ตกต่ำเหมือนตกนรกชั้นอเวจี เปลืองตัวนอนกับกัมปนาท เธอไม่ได้เงินแม้แต่แดงเดียว เจ็บตัวเพราะถูกเขากระทำรุนแรงก็ไม่ได้ค่าเยียวยาอะไรทั้งนั้น แต่โทษใครไม่ได้เพราะ เธอเลือกเอง ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้เธอเป็นคนเลือกเองทั้งนั้น

“หย่าเหรอ? โอ้...ไม่หรอกคนดี ขืนทำแบบนั้น เธอก็ต้องลำบากไปถ่างขาให้ผู้ชายคนอื่นน่ะสิ ลืมไปแล้วเหรอว่าตัวเองทั้งร่านทั้งเห็นแก่เงิน ถ้าไม่มีขุมสมบัติอย่างฉันให้ถลุง คนอย่างเธอก็คงทำได้แค่ขายตัว!” “ก็อาจจะใช่ค่ะ บางทีการเป็นผู้หญิงขายตัว อาจจะมีความสุขกว่าการเป็นเมียของ ผู้ชายใจร้ายอย่างคุณก็ได้” คำพูดนี้ทำเอาภูริหน้าชาราวกับถูกตบ

สกายแค่นหัวเราะอย่างเหยียดหยันที่เห็นหญิงสาวระบายยิ้มเล็กยิ้มน้อยพึงพอใจกับเงินที่ได้รับ ผู้หญิงขายตัวมันก็เหมือนกันหมด ขอแค่ได้เงิน ไม่ว่าจะด้วยวิธีการไหนก็ยอมทั้งนั้น และเงินของเขาก็ซื้อผู้หญิงแบบนี้มาหลายคน แต่สำหรับหญิงสาวคนนี้จะแตกต่างจากคนอื่นเป็นกรณีพิเศษ เ พราะเขาไม่เคยจ่ายให้ใครมากขนาดนี้มาก่อน

'ก็แน่สิ ทำงานอยู่ด้วยกันมาหลายปีมีหรือที่จะไม่หวั่นไหว' 'แล้วตอนนี้เธอเป็นตัวอะไรสำหรับเขา ผู้หญิงที่เขาใช้ไว้คลายเหงา ผู้หญิงที่เขาซื้อมาด้วยเงิน' 'ใช่ เธอใช้ร่างกายแลกเงิน กฏของผู้หญิงขายตัวคือห้ามรักผู้เป็นเจ้าของร่างกาย'

เธอเคยขายตัวให้เขา คิดว่าสามารถทำให้เขาเปลี่ยนความประทับใจได้โดยไม่เสียเงินเขาสักบาทเดียว แต่ไม่คิดเลยว่าในสายตาของเขา เธอยังคงเป็น"ผู้หญิงขายตัว"ที่เขาสามารถค้าขายตามใจ

ต่อมาไม่รู้ไปโดนล้างสมองมาจากไหน ถึงเริ่มรู้สึกว่าการเต้นก็ดีเหมือนกัน เด็กผู้หญิงเต้นรำแล้วบุคลิกดี โตไปจะได้หาคนรวยๆ และ 'ขาย' ได้ราคาดี ในเวลาต่อมา เธอก็ถือว่าช่วยให้แม่สมปรารถนาแล้วจริง ๆ เพราะเธอได้ 'ขาย' ตัวเองในราคาที่สูงมาก โดยแลกด้วยขาทั้งข้างหนึ ่งของเธอ

หญิงคนนี้กำลังขายตัว สิ่งที่พวกเขาทำเมื่อครู่ คือเรื่องที่นางไม่เคยรู้จักมาก่อน เรื่องเช่นนั้นยังสามารถทำได้ทีเดียวสามคน หลี่เฟิ่งเซียนรู้สึกหนาวยะเยือกในหัวใจ ระหว่างที่หลี่เฟิ่งเซียนกำลังงุนงง ลู่มู่เฉินวิ่งเข้าไปใกล้จนเห็นว่าหญิงขายตัวผู้นั้นกำลังยกมือจะตบหน้าข องหลี่เฟิ่งเซียน เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปหยุดเอาไว้

“อาเจียว ข้าไม่ได้ขายตัว ข้าขายความสามารถ เจ้าดูหน้าตาของข้าสิ ข้าไม่ได้งดงามจนล่มเมืองได้ เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าจะมีใครจ่ายหนึ่งร้อยตำลึงทองเพื่อซื้อพี่ใหญ่ของเจ้า และถึงข้าจะขายตัวจริง ข้าก็ไม่เสียใจ พวกเจ้าทุกคนที่นี่สำคัญต่อข้ามาก พวกเจ้าจะต้องรอดและเติบโต เข้าใจหรือไม่” หญ ิงสาวสั่งสอน

ไม่พูดเปล่ามือหนาพยายามถอดดึงกระโปรงที่ใส่อยู่ออก “ฮื่อ พี่พาร์ท หยุดนะ ปล่อยสิ พี่มันคนใจร้าย หนูไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนะที่พอมีอะไรกันเสร็จแล้วพี่ก็จ่ายเงินแล้วก็ทิ้งไป แล้วพออยากได้ก็กลับมา” ฉันพูดทั้งน้ำตาสองมือจับมือหนา ที่พยายามจะปลดกระดุมกระโปรงออก “ขายตัว จ่ายเงินพู ดบ้าอะไรของเธอ?”

คำว่า ขายตัว มันแรงเกินกว่าที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งจะรับไหว ทันใดนั้น. ร่างระหงของหญิงสาวในชุดสูททำงานเรียบหรู ก้าวเข้ามาแทรกกลางวงด้วยท่าทีสุภาพแต่น่าเกรงขาม