Romans & histoires ผู้หญิงขายตัว

ข้าไม่มีทางเลือกตั้งแต่เกิดเป็นผู้หญิงแล้ว ต้องถูกข่มเหงรังแกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้าแน่ใจว่าพวกเขาต้องผิดคำพูดแน่ แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่น ตู้อิงสงดื่มสุราจนหน้าแดงก่ำ พอเห็นข้ายังไม่โอนอ่อนก็หัวเราะเยาะ “เป็นห่วงหมอเจิ้งกงรึ... เจ้าช่างไร้เดียงสาจนน่าสงสาร” “หมายความว่าอย่าง ไรเจ้าคะ” “เจ้าไม่รู้จริงๆ รึ เอาเถอะ ข้าเวทนาเจ้าหรอกนะถึงได้ยอมบอก ข้าลองเสนอเงินให้เจ้าหมอเจิ้งกงคนนั้นห้าร้อยตำลึง บวกกับกรรมสิทธิ์ร้านค้าในตลาดเมืองหลวงหนึ่งห้อง เจ้าหมอก็ตะครุบไว้ทันที เจิ้งฮูหยิน เจ้าถูกขายซะแล้ว”

น้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ใจไม่นิ่งเหมือนน้ำเสียงยังคงเดินตรงเข้าหาร่างบาง โดยอีกคนต้องรีบถอยออกห่างเช่นกัน “นายว่าฉันโง่ แล้วนายไม่โง่กว่าหรือไง มาอยู่เป็นคนขายแรงงานราคาต่ำอยู่ได้ ถ้าฉลาดจริงก็ไปเป็นนายจ้างของตัวเองสิ ไอ้โง่ ...”

แล้วจะมองหน้าติดได้อย่างไร หลังจากนายหญิงสัญญากับนางแล้ว ไม่นานจากนั้นนางก็ถูกคนรับใช้จับตัวไป แล้วบอกว่าเอาไปขายนายท่านสั่ง. นางร้องไห้ขอให้คนเหล่านั่นปล่อยนาง นางจะไปหาฮูหยิน แต่คนเหล่านั้นก็บอกว่าเสียเวลาเปล่า ฮูหยินก็ช่วยนางไม่ได้รหรอก นางจึงต้องโดนขายออกมา แ ล้วก็ขายให้ตาเฒ่าบ้ากามจิตวิปริต เฆี่ยนตีสตรีราวกับของเล่น ทั้งทรมานทารุณจนหลายคนต้องตาย รวมทั้งนางด้วย

สายป่านละล่ำละลักถามทั้งที่ยังหายใจหอบเหนื่อย “เขาคิดว่าฉันขายตัว แถมยังบอกว่าที่ฉันปฏิเสธข้อเสนอของเขาเพราะจงใจโก่งราคาค่าตัว แกคิดดูเองก็แล้วกัน เขาพูดออกมาแบบนี้ได้ยังงัย งานเอ็นฯ ไม่จำเป็นจะต้องขายตัวสักหน่อย รูปร่างหน้าตาฐานะทางสังคมก็ดีไม่น่าเป็นคนที่มีคว ามคิดน่ารังเกียจและดูถูกคนอื่นขนาดนี้เลย ถึงฉันจะอับจนหนทางถึงขนาดต้องขายตัวกิน ฉันก็จะไม่มีวันขายให้กับผู้ชายเฮงซวยแบบนั้นเด็ดขาด”

กับความสมเพชและรังเกียจตัวเองที่ทวีคูณขึ้นจนท่วมท้น เธอกำลังขายเรือนร่างที่รวิศลุ่มหลง ขายเสียงครางที่เขาคิดว่าเป็นของเขาคนเดียว ให้แก่ผู้ชายหื่นกามนับร้อยนับพันในโลกอินเทอร์เน็ตได้สำเร็จความใคร่ แลกกับเศษเงินมาประทังชีวิต

ภิณไลย์ญาแหวกลับ “คุณมันก็ไม่ต่างจากพวกมีเงินที่เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น” “ก็ถ้าผู้หญิงแบบคุณไม่เสนอตัวให้ไอ้เศรษฐีพวกนั้นเล่นมันจะพาคุณไปเล่นมั๊ย” “ฉันไม่เคยขายตัวให้ใคร” “แต่ผมก็ซื้อคุณได้”

"เธอจะเล่นตัวทำไม ไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธฉันเลยตั้งแต่เกิดมา และไม่มีใครได้ข้อเสนอดีเท่าเธอมาก่อน ฉันเซ็นเช็คให้แค่แสนเดียวพวกหล่อนก็พลีกายให้แล้ว สำหรับเธอฉันเสนอให้ทั้งบ้านทั้งรถ เงินเป็นล้านยังไม่เอาอีกเหรอ" หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็ส่ายหน้าทันที เห็นเธอแบบนี ้ก็ไม่ได้ไร้ศักดิ์ศรีถึงขั้นเอาตัวเองเข้าแลกเงินจำนวนมาก ถึงแม้ว่างานสายลับที่เธอทำจะต้องเปลืองตัวอยู่บ่อยครั้ง แต่หญิงสาวก็ไม่เคยถึงขั้นพลีกายมอบความบริสุทธิ์ให้กับผู้ชายเพื่อแลกเงิน "ไม่มีทางเด็ดขาดค่ะ หนูไม่ได้ขายตัว"

“หึ...นี่คิดถึงขนาดจะยอมขายตัวเองเชียวหรือหนูนิ...” น่านพยัคฆ์แทบอยากจะกระโจนเข้าร่างอวบอิ่มตรงหน้าแล้วจับมาทำโทษเสียให้หมดแรงนัก ผู้หญิงบ้าอะไร คิดจะยื่นขอเสนอขายตัวเองเพื่อชดใช้หนี้สินทดแทนคนอื่นเขา ดูท่าบ้านนั้นคงจะให้การเลี้ยงดูกันมาอย่างดีเหลือเกิน ถึงได้ยอมทำทุ กอย่างแม้กระทั่งคิดขายตัวเองเพื่อครอบครัวนั่นได้

หน้าตารูปร่างเธอก็ดูน่าสนใจดี แต่ผมเริ่มจะไม่พอใจก็ไอ้ที่เธอเงอะๆ งะๆ ทำอะไรไม่ถูกนี่แหละ ไม่รู้หรือไงว่ามันต้องเริ่มจากตรงไหนก่อน จะเล่นตัวทำเหมือนว่าตัวเองบริสุทธิ์เพื่อเรียกเงินเพิ่มหรือไง ผู้หญิงที่มาขายตัวแบบนี้มีใครบ้างที่ยังบริสุทธิ์ยังไม่เคยเจอสักคน! "ขนมยังอ ื้อ..."

ปลายฟ้าเถียงอย่างโกรธจัด เธอไม่เคยคิดขายตัว และไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาด “เฮอะ ! ก็ขายไปแล้วครั้งแรกที่ต้องแต่งงานแลกเงินสิบล้าน แต่บังเอิญถูกโจรลักพาตัวไปเปิดซิงเสียก่อน ก็เลยพากันชวดเงินสิบล้าน แล้วพอออกจากป่ามายังไม่ทันไร ก็ชุบตัวมาเสนอขายให้เศรษฐีแก่ ๆ แล กเงินเล็กน้อย หึ ! คนอย่างเธอนี่ นอกจากไร้ค่าแล้วยังไร้ยางอายด้วย”