พรานร้ายพ่ายรัก Novels & Stories

เขาน้ำตาคลอเบ้าแล้วโน้มตัวลงไปกอดพราวดาวไว้ “ไม่ต้องร้องแล้ว” พราวดาวปลอบคนรักแล้วรับไมค์มาจากพิธีกรหนุ่ม “ความรักของพราวก็เป็นเหมือนที่แฟรงค์บอกไปค่ะ เจอคนไม่จริงใจมาก็เยอะ แต่ทำไมพราวถึงมองข้ามผู้ชายดี ๆ คนนี้ไปได้นะ ตอนที่รู้ว่าแฟรงค์ชอบพราวก็เอาแต่ผลักไสเข า ไม่เอา ไม่ชอบอย่างเดียวจนพราวแพ้ใจตัวเอง แพ้แบบราบคาบเลยค่ะ พราวเองก็รักเขาไม่น้อยไปจากที่เขารักพราวเลย ขอบคุณที่ยังอยู่ตรงนี้ ไม่หนีไปไหน และขอโทษที่ครั้งหนึ่งเคยมองข้ามความรักของนาย แต่ต่อไปนี้จะรักให้มากที่สุด รักนะคะ”

"คิดถึงเขามากล่ะสินะ รักเขามากเลยใช่ไหมลูก" "ค่ะคุณแม่ ข้าวน่ะไม่เคยรักใครมาก่อนในชีวิตเลยนะคะ คุณภูผาจะเรียกว่าเป็นรักแรกของข้าวเลยได้ไหมนะ ถึงเขาจะใจร้ายแต่ข้าวก็รักเขามากค่ะ อาจจะเป็นเพราะเขาเคยช่วยฉุดดึงจิตใจที่จมดิ่งให้หนูกลับมายืนหยัดได้อีกครั้งมั้งคะ เพราะคุณภูผาเคยช่วยรักษาจิตใจที่ย่ำแย่ให้ข้าวรู้สึกดี หลายครั้งที่เขาช่วยปกป้องข้าว ทำให้ข้าวยังเผลอคิดเลยค่ะว่าข้าวกับเขาเป็นเหมือนสามีภรรยากันแล้วจริง ๆ จึงทำให้ข้าวลืมเขาไม่ลงเลยล่ะค่ะ"

ร้ายพ่ายรัก (ฟีนิกซ์xคริสตัล) **ฝากด้วยนะคะ**

เขาพูดขึ้น "ไร้ค่าเหรอ ฉันทำอะไรไร้ค่า ฉันก็แค่ไปดื่มเที่ยวตามประสาคนโสด คุณเป็นอะไรกับฉันถึงได้มายุ่งกับฉันแล้วมาต่อว่าฉันอย่างนี้" รมย์นลินพูดขึ้น เธอเถียงออกมาเพราะในใจยังรู้สึกโกรธและรู้สึกเจ็บปวด ที่วันนี้เขากลับเมินเธอและไปกับผู้หญิงอีกคน แต่ก็อย่างว่า เธอก็ไม่ได้มีสิทธิ์อะไรในตัวเขานี่นา

My bad Friend เพื่อนร้ายกักขังรัก 3. My bad love รักสุดร้าย

"ไอ้เหี้ยแดน!!!!" "ผมชื่อแดนไทยครับเรียกให้ถูก" ...................................... "ที่ผมมาบอกกับคุณว่าผมจะจีบปิ่นเพราะผมให้เกียรติที่คุณเป็นพ่อของน้องปันปัน ผมอยากดูแลปิ่นกับลูกอยากมอบความรักที่ดีให้กับเธอ ถึงผมจะไม่ได้ร่ำรวยเท่าคุณแต่ผมก็มั่นใจมากว่าความรักที่ผมมีให้ปิ่นมันมีค่ามากกว่าเงินทองและ..... ถึงแม้ ว่าปิ่นจะเคยรักคุณแต่ผมคิดว่าตอนนี้ความรักของเธอที่มีให้คุณมันคงไม่เหลือแล้วตั้งแต่วันที่คุณให้เธอออกไปจากชีวิตของคุณ"

ย้อนกลับไป 3 เดือนที่แล้ว พราวฟ้าไปสัมมนาดูงานของบริษัทที่ต่างประเทศ ระหว่างที่เธอกำลังเดินทางกลับที่พักก็มีสายของพี่แพรโทรเข้ามา เธอรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมากเพราะเวลาที่ไทยก็ดึกมากแล้วทำไมพี่แพรถึงยังไม่นอนอีก คิดว่าคงมีมีเรื่องด่วนแน่ ๆ หญิงสาวจึงรีบกดรับสายทันท ี “ฮัลโหลพี่แพร ยังไม่นอนเหรอคะ” “ฮึก...พราวแฟนพี่เขาทำธุรกิจผิดกฎหมาย ฮึก...พี่เพิ่งขอเลิกกับเขา ฮึก...” เสียงพี่สาวของเธอเอ่ยบอกสลับกับเสียงสะอึกสะอื้น

ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดน ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์ โอ้ว่าน่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต จะออกชื่อลือชั่วไปทั่วทิศ เมื่อพลั้งคิดผิดแล้วจะโทษใคร

ไพรพายถึงกับทวนถามเสียงดังด้วยความตกใจเพราะตั้งแต่เด็กจนเติบโตเป็นสาวสะพรั่งแม้จะไม่ค่อยได้พบเจอกันแต่ก็ไม่เคยได้ยินลัลนาพูดเรื่องนี้เลยสักครั้ง มีแต่ไพรพายและเพื่อนอีกคนนั่นก็คือเดือนอ้ายเท่านั้นที่เจตนาแรงกล้ามาตั้งแต่ยังไม่รู้ความว่าต้องการผู้ใดเป็นคู่ “ผู้ใดที่ทำใ ห้มึงชอบพอถึงเพียงนั้น” “คนชั่ว” “ผู้ใด มึงพูดชื่อออกมา” “มึงรู้เพียงแค่ว่าเขาชั่วเท่านั้นก็พอ” “เขาชั่วแล้วมึงจะอยากได้เขาเป็นผัวด้วยเหตุใด หรือว่ามึง...”

ใบหน้านิ่งเรียบทว่าแววตาดุดันนั้นส่งมาจนฉันต้องขนลุกซู่ นี่เขาปฏิเสธผู้หญิงที่ตัวเองเคยอยากได้งั้นเหรอ? “ฉันไม่ชอบสีขาว โดยเฉพาะเสื้อผ้าสีขาวฉันยิ่งไม่ชอบ มันเลอะง่ายฉันไม่อยากทำให้มันสกปรก” คนตรงหน้าพูดต่อก่อนจะวางบุหรี่ลงบนจานรองแล้วมองมาที่ฉัน