พันธะรักพันธนาการร้าย Mga Nobela at Kwento

ตั่บ! "ซี้ด อา" เสียงทุ้มคำรามราวกับสัตว์ป่าที่กำลังกินเหยื่ออันโอชะ พลางเอวสอบก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นจนทำเอาร่างเล็กสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นของร่างสูง สองมือหนาเลื่อนลงไปกระชับเอวบางพร้อมกับเร่งจังหวะถี่รัวตอกตรึงความเป็นชายเข้าใส่ร่องรักอย่างหนักหน่วงและดุดัน จนกระ ทั่งเขาก็ได้ปลดปล่อยความดิบเถื่อนออกมาเมื่อกำลังจะถึงปลายอุโมงค์

ดารินแย้ง มือบางพยายามคว้ากำไลอันนั้น ทว่าคนตัวสูงโยกตัวหลบ และดารินรู้สึกว่ากำไลอันนี้มีค่ากับเธอมาก ลึก ๆ ในใจเธอกลับหวงแหนมัน แม้จะความจำเสื่อม แต่การที่รู้สึกแบบนี้ แสดงว่ากำไลข้อมือนี้มีคุณค่าทางใจของเธอ “เธอกล้าเหรอ” โจชัวกดเสียงต่ำ พร้อมกับผลักร่างเล็กล้มไปกองกับพื ้น ยิ่งเห็นใบหน้าของเธอ เขายิ่งเกลียดเธอ เพราะผู้หญิงตรงหน้าคือสาเหตุที่ทำให้น้องสาวเขาตาย อีกทั้งจงใจปกปิดความผิด หาแพะรับบาปให้กับตัวเอง คนแบบนี้ไม่น่ามีชีวิตอยู่เลยด้วยซ้ำ

“ชอบมากเลยค่ะ สวยมากเลยค่ะ” “พี่ดีใจนะคะครับที่หนูชอบ” “I’m yours (ฉันเป็นของคุณ)” ฉันพลิกกำไรบนข้อมือของตัวเองไปมา ก่อนจะพึมพำขึ้นมาเบาๆ ทันทีที่ฉันเห็นอักษรที่ถูกสลักอยู่ด้านใน ฉันยกยิ้มออกมาก่อนที่สายตาของฉันจะหันไปให้อักษรที่ถูกสลักไว้อีกฝั่ง

เมื่อเป็นเช่นนั้นเขาก็ดึงท่อนเอ็นออกมาแล้วจัดการทาเจลหล่อลื่นไปที่ร่องรักเพื่อเพิ่มความไหลลื่น จากนั้นไคล์ก็จับท่อนเอ็นแข็งร้อนสอดใส่เข้าไปในร่องกลีบสีชมพูอีกครั้ง เขากดสะโพกดันท่อนรักขนาดมหึมาเข้าไปสุดแรงจนตัวตนยาวใหญ่จมมิดเข้าไปสุดความยาวเท่าที่มี สวบ “อา” เขาค รางเสียงกระเส่าเมื่อความเป็นชายแข็งและร้อนผ่าวถูกตอดรัดจากร่างเล็กจนน้ำกามเกือบจะทะลักออกมา

ถูกสะโพกแกร่งขยับโยกกระแทกกระทั้นใส่เข้ามาเต็มรักแบบเน้น ๆ แต่ละทีนางร้ายสาวปากแซ่บไม่เคยหายใจได้สะดวก ห่อปากซู้ดเร่า ๆ ไม่ต่างจากตอนกินของแซ่บพริกสามเม็ด จิกเล็บบนเนื้อแน่น ฝากรอยไว้ที่แขน คอ ไหล่ หลัง พฤทธิ์ก็แทบเสียการควบคุม มอบความสุขให้ภรรยาได้ไม่กี่ที ทำนบก็คล้ายจะแตกก่อน ดีที่ปะรอยรั่วได้ ไม่งั้นต้องถูกหัวเราะแล้ว “ที่รัก ไอรีน ผมรักคุณนะครับ รักเหลือเกิน” เขาพร่ำเรียกภรรยาที่นอนใต้ร่าง บอกรักเธอทุกจังหวะการสอดใส่ “แน่นมาก” กระซิบชิดริมหูหอมกรุ่น เริ่มซุกไซ้ที่ซอกคอขาวผ่อง ไล้เลียไปตามลำคอระหงจนเปียกชื้น

คนตัวเล็กในอ้อมกอดเอ่ยเสียงสั่น จะทำยังไงดีอยากจะหนีจากตรงนี้แต่เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้หนีเลย “งั้นเอาของเราไป ไว้ถึงบ้านเราโทรหา” มือสากหนาล้วงกระเป๋ากางเกงนักเรียน หยิบ iPhone 13 Pro Max สีกราไฟต์ ของตัวเองให้คนในอ้อมกอด “มะ...ไม่เอา อุ่น....”

เข้าทางดีนิ ความคิดหนึ่งวิ่งเข้ามาในหัว ร่างสูงเดาะลิ้นในกระพุ้งแก้ม ภีมภพสาวเท้ามาหยุดตรงหน้าประกายดาว มือหนาเสยเข้าปลายครางคนตัวเล็ก ขณะที่เธอหันมาเผชิญหน้ากับเขา “ลักพาตัว เข้าทางดีนี้ เธอคิดว่า ฉันควรเรียกค่าตัวเธอจากมันเท่าไหร่ดี ช่วยฉันคิดหน่อยสิ เท่าไหร่ ดีน ๊า สัก 10 ล้าน สามีสุดที่รักของเธอ มันจะยอมควักกระเป๋าตังจ่ายไหม” ประกายดาว ท่าทีของหมอภีมตอนนี้น่ากลัวมาก

“ ผมจะไม่ให้คุณปั่นหัวเล่นอีกเราจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยวันนี้เดี๋ยวนี้ ในเมื่อทำทุกอย่างอย่างมีขั้นมีตอนแต่คุณไม่เคยเห็นคุณค่ากลับมองเป็นสิ่งที่ผมฝืนใจ ดี ผมก็จะทำอย่างที่คุณคิด ผมจะพันธนาการคุณให้เป็นของผมวันนี้และเดี๋ยวนี้แหละณพิชชา คุณยังไม่รู้จักผมดีพอ” พูดพร้อมจ้องตาหญิงสาวเขม็ง

เมลดานอนหอบหายใจรวยริน น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม เมื่ออลันถอนกายออกช้าๆ น้ำสีขาวขุ่นข้นคลั่กก็ไหลทะลักย้อนออกมาจากร่องรักสีสด เปรอะเปื้อนง่ามขาและที่นอนเป็นดวงกว้าง เธอรับรู้ถึงความอุ่นวาบในท้องน้อยที่เขายัดเยียดให้... มันไม่ใช่พยานรัก แต่เป็นพันธนาการที่เขาสร้างขึ้นเพื่อล่ามเ� �อไว้ในกรงทองแห่งนี้... ในฐานะเมียเก็บตลอดกาล

พระพายร้องบอกพร้อมกับดีดดิ้นเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการของชายหนุ่มด้านบน “ไม่มีสิทธิยังงั้นเหรอ ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิเธอลืมไปแล้วเหรอ ว่าฉันเป็นผัวเธอ เป็นผัวคนแรกของเธอ” ภารันตะคอกพระพายด้วยความโมโหที่พระพายกล้าบอกรักชายอื่นต่อหน้าเขา เธอไม่มีสิทธิรักใครนอกจากเขา ต่อให้เขาไม่รักเธอ เธอก็ไม่มีสิทธิไปรักใครถ้าเขาไม่อนุญาต