พันธะวิวาห์ล้างแค้น Novels & Stories

จากวันที่ไปพังงานแต่งแฟนเก่าเฮงซวยนั่น นี่ก็ผ่านมาหลายวัน แรก ๆ ไอ้แฟนเก่านั่นก็ตามมาง้อขอคืนดีเธออยู่บ้างแต่ตั้งแต่ที่เธอแจ้งจับมันข้อหาบุกรุกและทำอนาจารมันก็หายหน้าหายตาไปเลย มันคงคิดว่าเธอรักมันมากและคงคิดว่าเธอต้องให้อภัยมันแน่ ๆ แต่ขอโทษทีค่ะคนอย่างพริกจินดา ขอโง่แค่ครั้งเดียวพอ เงินที่เคยเสียให้มันไปก็ถือซะว่าเป็นค่าตัวของมันก็แล้วกัน ส่วนเงินที่มันยืมเธอนั้นแม่ของมันเพิ่งเอามาคืนเมื่ออาทิตย์ก่อน เช็กเงินสดจำนวนเจ็ดล้านเธอทำทานให้มูลนิธิหมาไปแล้ว

'ได้ค่ะ งั้นแค่นี้นะคะพี่ไปร์ท' จากนั้นนิ้วหนาจึงกดวางสายแล้วออกไปจากคอนโดโดยไม่ได้ใส่ใจคนตัวเล็กที่นั่งมองเขาอยู่ เธอส่งสายตาละห้อยมองตามแผ่นหลังของเขา แววตาสวยสะท้อนความอ้างว้างโดดเดี่ยวและรู้สึกคิดถึงบ้าน พลางคิดในใจว่าคนที่เขากำลังจะแต่งงานด้วยชื่อปัท สินะ พอคิดแล้วความน้อยใจก็ตีตื้นขึ้นมาอย่างห้ามไว้ไม่อยู่เมื่อคิดว่าเขาให้ค่าเธอแค่นางบำเรอเท่านั้น นางบำเรอที่รอวันเขาจะบอกว่าไม่ต้องการเธอแล้วเพราะกำลังจะแต่งงานกับคนที่เขารัก

พรพระพายหัวเราะร่วน “ฉันชมว่าแกสวยไงยัยปราง” ทั้งคู่กอดคอกันหัวเราะให้กับความบัดซบของชีวิตอีกฝ่าย พรพระพายจำใจต้องแต่งงานเพื่อล้างหนี้ให้ครอบครัว ส่วนปารวตีโดนอดีตคนรักทิ้งให้เคว้งคว้างกลางอากาศทั้งที่แจกการ์ดแต่งงานออกไปแล้ว

ประกายดาวหลุดเสียงทรมานออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อถูกภีมภพระดมจูบ ริมฝีปากเร้าร้อนสัมผัสไปทั่วทั้งตัว ทั้งเนินเนื้ออกอันขาวผ่องที่ถูกมือหนาบีบและขย้ำ ไปตามอารมณ์ไฟโทสะของคนตัวสูง “ฉันผิด อะไร” ประกายดาวหลุดเสียงทรมานผ่านลำคอ “ผิดที่เธอเลิกกับฉัน มาแต่งงานกับมัน ตั ้งแต่ฉันเป็นผัว คนแรกของเธอ” ภีมภพละใบหน้าขึ้นมาตอบ

ปาลินเอ่ยเสียงแข็ง อย่างไม่ยอมอ่อนให้ “จะเลิกกับฉัน แล้วมีผัวใหม่รุ่นพ่อเชียวเหรอวะ” “นายจะสนทำไม กับนายก็แค่ความรักชั่วข้ามคืน เท่านั้น ลืมๆไปเถอะ” “ปาลิน...” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยจากปากคนตัวสูง

้ำเสียงคลั่งแค้น “ไอ้วิปริตผิดเพศนั่น มันมาหลอกลวงกันต์ให้หลงผิด แกรู้ไหมว่ามันวางแผนกับนังลดา จะพากันต์หนีไปในวันแต่งงาน ฉันตามไปทันแต่นังลดามันกล้ามาขัดขวางฉันไม่ให้ฆ่าไอ้ภานุ ฉันเลยถีบมันตกน้ำ แต่กันต์... กันต์กลับกระโดดลงไปช่วยมัน จนต้องจมน้ำตามมันไป ไอ้ภานุมันหนีร อดไปได้”

EPISODE 60 : เธอนี่น่าสงสารจริงๆ **คำเตือน เนื้อหามีความละเอียดอ่อน มีการใช้ความรุนแรงทั้งทางร่างกายและจิตใจ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน โกดังเก็บของ... “นี่พวกแกจะพาฉันไปไหน ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” “...” “พวกแกไม่รู้รึไงว่าฉันลูกใคร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ กรี๊ดดดดด!!!” แพรวร้องโวยวา ยเสียงดังลั่น พร้อมกับพยายามดิ้นหนีจากการจับกุมของชายร่างใหญ่ แต่ไม่ว่าหญิงสาวจะออกแรงเท่าไหร่ เธอก็ไม่สามารถเอาชนะแรงของผู้ชายทั้งสองคนได้เลย

มนางยังจะได้แก้แค้นคนพวกนั้นอีกด้วยมิใช่การแต่งงานที่เกิดขึ้นจากความรักสักหน่อยทำไมจึงต้องคิดให้ยุ่งยาก เจี่ยอวี้หลันเผลอยกมือขึ้นไปลูบไล้ยังรอยแผลที่เพิ่งจะเริ่มแห้งโดยไม่รู้ตัว เพราะแผลนี้ได้มาเพราะความรักและแรงแค้น แผลสดหายคงยากจะไม่เหลือรอยแผลเป็นใหญ่ไปตล อดชีวิตรูปโฉมที่เคยงดงามย่อมไม่เหลืออีกต่อไป เช่นนั้นแต่งงานแทนคุณมันจะไปยากอันใดสำหรับนางที่ยากสมควรเป็นชินอ๋องซ่างกวนไท่มากกว่า

"แต่งงาน" "ใช่ครับ ผมต้องการรับผิดชอบในสิ่งที่ได้กระทำลงไปและหวังว่าคุณจะเห็นด้วยและไม่คิดจะคัดค้าน"ดวงตาพราวระยิบกำลังมองเห็นเส้นชัยในการล้างแค้นให้ครอบครัวของตนเองในครั้งนี้ เพียงแค่อึดใจเดียวเท่านั้นเป้าหมายทุกอย่างที่เขาวางแผนเอาไว้ตลอดสิบปีก็จะไม่ไร้ความหมาย ผู้ชายต รงหน้าจะต้องได้ลิ้มลองความเจ็บปวดแสนทรมานจนแทบจะขาดใจตายเหมือนกับครั้งหนึ่งในอดีตที่เขาได้รับ

แบงค์แนะนำ “ผมหย่าไม่ได้ ผู้หญิงเห็นแก่เงินคนนั้นเรียกเงินจากผม 50 ล้านบาทเพื่อแลกกับอิสระ” ตงเรียกคะแนนความน่าสงสารจากแบงค์ “ผมอยากเร่งวันเร่งคืน เก็บเงินทุกบาททุกสตางค์เพื่อไถ่ตัวเองออกจากพันธนาการ”