พันธะวิวาห์ล้างแค้น Novels & Stories

“ฉันจะทำให้พวกแกต้องชดใช้ทุกหยดน้ำตาของลิษา ฉันจะไม่ปล่อยให้ใครพ้นมือฉันไปได้” เศรษฐวัฒน์ลุกจากเตียง เดินไปยืนริมหน้าต่าง มองออกไปในความมืด ข้างนอกนั่น มีคนมากมายหลับใหลอย่างสงบสุข ในขณะที่หัวใจเขาเต็มไปด้วยไฟแค้นที่ไม่มีวันดับ เขาไม่มีวันลืมว่าใครเป็นคนทำลายศลิษ า ไม่มีวันลืมว่าความสุขในชีวิตเขาถูกพรากไปอย่างไร้ความปรานี และตอนนี้ ถึงเวลาที่เขาจะต้องทำให้ครอบครัวพรรณวัตร ได้รู้ซึ้งว่า การสูญเสีย มันเจ็บปวดแค่ไหน “ภารันต์”

ปาหนันยืนมองคนทั้งคู่อยู่ในมุมหนึ่ง ในตอนนั้นเธอรู้สึกว่าโชคชะตาช่างน่าขบขัน ที่เกือบจะดึงตัวเธอเข้ามาสู่วังวนแห่งความรักที่แสนเจ็บปวดในอดีตของเพื่อนรัก แต่ใครจะคิดว่าผู้ชายที่เธอกำลังจะเข้าพิธีวิวาห์ คือต้นเหตุของเรื่องราวมากมายในอดีตอันแสนโหดร้ายที่เธอต้องพ บเจอ และนั่นคือหนึ่งในเหตุผลนับร้อยข้อที่ปาหนันเลือกทิ้งงานแต่งงานแล้วหลบมาอยู่ที่นี่

นี่ได้โดยที่ไม่ต้องสนใจว่าคนจะพากันคิดอย่างไรแต่ในเมื่อตอนนี้เธอยังต้องอยู่ในสังคมเธอก็ต้องฝืนยิ้มใส่หน้ากากเหมือนกัน คืนเข้าหอสำหรับคนอื่นอาจเป็นคืนที่แสนจะหวาบหวามหัวใจเหลือเกินแต่สำหรับคู่บ่าวสาวคู่ใหม่คืนนี้กับเป็นค่ำคืนที่แค่ได้นอนร่วมห้องกันเท่านั้น พีและอันนานอนบนเต ียงเดียวกันภายใต้ข้อตกลงว่าจะไม่มีการล่วงเกินกันหากฝ่ายหญิงไม่ยินยอม คนตั้งข้อตกลงนี้ก็คือพีรันธรเองโดยที่ตัวเขาคิดว่าอีกไม่นานผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาของเขาจะต้องยินยอมพร้อมใจทำตามหน้าที่ภรรยาโดยสมบูรณ์

อมยิ้มหยอกเย้า "พรุ่งนี้พี่จะพาณิชไปจดทะเบียนสมรสนะ" "ณิชไม่ได้รีบค่ะ" "แต่พี่รีบ เป็นผัวเมียกันทางพฤตินัยแล้วก็ต้องเป็นทางนิตินัยด้วยสิ"

แค้นเดือดดาล ฝังลึก เข้าใจผิด รักสุดฤทธิ์ จึงทำให้ ใจแปรผัน พันเอาไว้ ด้วยหัวใจ ที่ตรงกัน สวาทนั้น ผูกมั่น มัดดวงใจ. จบบริบูรณ์ พาวิจิตร @@@@@@@@@@@@@@@@@@

เสิ่นลั่วอวี้ น้ำหมึกสีดำประทับลงบนกระดาษ เป็นอันสิ้นสุดพันธะสามีภรรยา และสิ้นสุดความพยายามอันโง่เขลาที่หวังจะได้หัวใจของบุรุษผู้นี้ นางวางพู่กันลง เลื่อนหนังสือหย่ากลับไปตรงหน้าเขา ก่อนจะลุกขึ้นยืนช้าๆ จัดระเบียบอาภรณ์ของตนเองให้เรียบร้อยและสง่างามที่สุด เท่าที่ส ตรีผู้ถูกทอดทิ้งคนหนึ่งจะทำได้

หลี่ซวนที่มาเที่ยวงานถลาเข้ามาคว้าข้อมือนางไว้แน่น ฉินมู่อิงพยายามสะบัดออกด้วยความรังเกียจและหวาดกลัว "ปล่อยข้านะ! ท่านเป็นใครข้าไม่รู้จัก ท่านคงจำคนผิดแล้ว" หลี่ซวนบีบแน่นขึ้นพลางหรี่ตาแคบลง "จำผิดรึ ข้าจำรสชาติขนมและใบหน้าของภรรยาเจ้าคนจรนั่นได้ดี มากับข้าเดี๋ยวนี ้ ข้ามีเรื่องต้องชำระความกับเจ้า"

“จันทร์เต็มใจที่จะชดใช้หนี้ให้เขา แต่พี่กรไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ หนี้แค้นระหว่างเขากับแม่กำลังจะจบลงแล้วค่ะ คุณอารัญกำลังจะแต่งงานกับคุณจีน่า จากนั้นเขาก็จะปล่อยจันทร์ไปค่ะ อีกแค่ไม่นาน...” ดวงตาที่เคยสวยหวานของพรบุหลันมีแต่ความเจ็บช้ำกล้ำกลืน หรือแม้กระทั่งเสียงที่เปล่งออก

มารถกลับมามีความสุขได้อีกครั้ง หญิงสาวก็เหมือนแสงสว่างที่ค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาในจิตใจอันมืดดำที่ถูกครอบงำด้วยไฟแค้นของเขาทำให้ใจของเขาค่อย ๆ สว่างไสวหลุดออกจากห้วงความแค้น เธอยังเป็นครูที่มอบบทเรียนราคาแพงและของขวัญอันมีค่าให้กับเขาอีกด้วย หากไม่มีลูกก็ไม่รู้ว่า เขากับเธอจะเดินมาถึงจุดนี้ไหมสองแฝดคือพันธะที่ผูกหัวใจของคนเป็นพ่อแม่อย่างเขากับเธอไว้ด้วยกัน The end❤️

“เจ้าคืออดีตที่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ แต่ข้า…คือปัจจุบันที่เลือกจะรักอย่างไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป!!” ข้าร่วมพลังร่าย มนตราปลดพันธะแห่งรักปลดผนึกจากใจเรา ปลดแค้นจากอดีตที่ฝังลึก บ่วงนาคบาศเรืองแสงไม่ใช่อาวุธอีกต่อไป แต่มันกลายเป็นสะพานแห่งการให้อภัย