พ่ายรักพี่ชายข้างบ้าน Novels & Stories

"ค่ะ" ฉันเดินไปขึ้นรถกลับบ้านกับพี่เชน พี่เชนเป็นพี่ชายข้างบ้านเรารู้จักกันตั้งแต่เด็กแล้ว ไปไหนไปกันคบกันแบบพี่ชายน้องสาวที่บริสุทธิ์ใจต่อกันจริง ๆ เวลาลำบากก็มีพี่เชนนี่แหละที่คอยอยู่ข้าง ๆ โดยเฉพาะช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ตั้งแต่คุณป้าทรุดหนักฉันก็เหมือนโดนปล่อยให้เคว ้งคว้างจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวไม่รู้จะร้องไห้กับใครหรือปรึกษาใคร ก็มีพี่เชนนี่ล่ะค่ะที่อยู่ข้าง ๆ คอยปลอบใจทุกครั้ง

ชายชรายังคงไม่เลิกวางเพลิงชายหนุ่ม และยิ่งหนักข้อเข้าไปเรื่อยๆ "คุณปู่กำลังเผาบ้านผมอยู่นะครับ" ในที่สุดชนะศึกก็หมดความอดทน จำต้องยอมเปิดปากหยุดปู่ของเขาให้เลิกวางเพลิงเผาบ้านเขาเสียที

เธอก็บ่นไปอย่างนั้นแหละ เพราะถึงยังไง เธอก็ไม่มีทางไปจากบ้านอันแสนอบอุ่นของเธอแน่ บ้านที่มีทั้งพ่อที่ตลกเฮฮา แม่ที่ใจดีและพี่ชายที่น่ารัก “พี่นัทนะพี่นัท...ไม่คิดจะปล่อยให้น้องสาวมีแฟนจริงๆเหรอ ฮึ! จะให้ขึ้นคานรึไง”

หวังว่านิยายของไรท์จะให้ความสนุก เพลิดเพลินกับรี้ดบ้างนะคะ ไม่มากก็น้อย รักนะคะ คาสโนว่ากับป้าข้างบ้าน จบบริบูรณ์ รัญดา

Chapter 5 อาบน้ำให้น้องชายข้างบ้าน “ดี ดื้อดีนักก็ต้องโดนแบบนี้ จะแกล้งพี่แป้งอีกไหม” “น้องเจย์เดนไม่แกล้งพี่แป้งแล้ว”

แล้วใบหน้าเปื้อนยิ้มนั้นก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาในทันใด เมื่อภายในหัวได้ปรากฎภาพซ้อนของใบน้องสาวสุดที่รักขึ้นมา ภาพความเจ็บปวดที่ผ่านมาฉายชัดขึ้นมาในจินตนาการอีกครั้งอย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ จนเขาต้องบอกให้ม้าคู่ใจนั้นหยุดเดินลง "เธอคงไม่อยากให้ใค รเห็นว่าอยู่กับฉันหรอกจริงไหม เดินเข้าทางนี้ ผ่านตรงโค้งข้างหน้าไปอีกหน่อยก็จะไปโผล่ที่ด้านหลังบ้านพักเธอพอดี"

(ก็ป้าข้างห้องเรา แฟนของพี่คนนั้นน่ะ เมื่อกี้เขามาหาแล้วไม่เจอ มาโวยวายกับผมใหญ่เลย พาลไปถึงพี่ด้วย บอกพี่ขายตัวให้แฟนเขา ว่าแต่จริง. " แค่นี้นะ! " (เอ๊ยยย พี่!) ติ้ดๆๆ ไม่ทันได้ฟังจบ หมอบลูกดตัดสายซะก่อน หล่อนคิดว่าฟังแค่นั้นก็พอจะเข้าใจแล้ว ป้าข้างบ้านที่น้องชายเ ธอว่าก็คงจะเป็นริซ่านั่นล่ะ ทว่า หล่อนรู้ได้ไง ตรงนี้ล่ะที่ทำเธอเคือง

ถ้อยคำดูถูกที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสายจากปากของสาวน้อยใบหน้าหวานราวกับค้อนหนักๆ ที่ทุบลงมากลางอกของเขา เพียงแค่นึกถึงพี่สาวของเขาที่ไม่สามารถใช้ชีวิตปกติได้เพราะหลงรักผู้ชายเลวๆ อย่างอาคิราพ่อของเธอทำให้เขายิ่งรู้สึกโกรธแค้น มือหนาเริ่มออกแรงบีบใบหน้าเรียวเล็กแรง

ใต้เท้าโจทำหน้าเหนื่อย ๆ เอ่ยปัด ๆ ให้จบพร้อมเดินหนีท่านพี่ของตนอย่างรำคาญใจ "เจ้า!! เจ้านี่มันเลวยิ่งกว่าสัตว์ สัตว์มันยังรักลูกของมันแต่เจ้าไม่มีแม้แต่ความรัก หากเจ้าไม่เห็นว่านางเป็นบุตรของเจ้า ข้าเองก็จะไม่เห็นเจ้าเป็นน้องชายของข้า ต่อจากนี้ข้ากับเจ้าตัดขาดกันไม่ต้องมานับถือข้าอี กต่อไปเพราะข้าระอายผู้คนที่มีน้องชายเช่นเจ้า " ท่านป้ากำมือแน่นกัดฟันเอ่ยคำพูดอย่างเจ็บปวด

“ข้าซื้อให้เจ้า เป็นบ้านของเจ้า เจ้าย้ายไปอยู่บ้านของเจ้าไม่เหมาะสมตรงไหน” “เพ้ย พี่ชายเจิ้ง เหตุใดท่านพูดยากนัก อยู่ๆก็ให้ข้าไปอยู่บ้านใครก็ไม่รู้เช่นนั้นถูกต้องที่ไหน”