มนุษย์สัตว์

【โลกอสูร + ชีวิตประจำวันหวานละมุน + ทำสวนทำอาหาร + พระเอกทุกคนบริสุทธิ์ (Clean) + นางเอกมีพลังวิเศษดรรชนีทองคำ (Golden Finger)】 เมื่อ “ปรมาจารย์ผู้บำเพ็ญเพียร” ระดับเทพดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างอสูรสาวในโลกที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่า ลืมตาขึ้นมาอีกทีกลับพบว่าตัวเองกลายเป็นยัยอ้วนร่างยักษ์เสียอย่างนั้น? ลำพังแค่ความอ้วนนางยังพอทน แต่หน้าตานี่สิ... เข้าขั้น “อัปลักษณ์” จนเป็นเอกลักษณ์!!! เมื่อมองดูร่างกายที่กำยำราวกับภูเขาลูกย่อมๆ ของตัวเอง สลับกับสายตาที่บรรดาสามีอสูรสุดหล่อเหลามองมา ราวกับกำลังมอง “ก้อนอึ” ก็มิปาน ไป๋จือจือก็บอกตัวเองเลยว่า... ข้าทนไม่ไหวแล้ว! หล่อแล้วยังไง? ก็ไม่ใช่ของนางเสียหน่อย! ยิ่งไปกว่านั้น แต่ละคนยังขยันส่งเสียงเรียกร้องขอ “ยกเลิกพันธะ” (หย่า) กันทุกวี่ทุกวัน?! โบราณว่าไว้ “ฝืนเคี้ยวแตงที่ไม่หวาน ย่อมไร้รสชาติ” ช่างมันเถอะ หย่าก็หย่าสิ! ทว่าใครจะไปคาดคิด... หลังจากที่นางได้โชว์ฝีมือเพียงเล็กน้อย บรรดาสามีอสูรเกรดพรีเมียมที่เคยรบเร้าจะจากไป กลับเปลี่ยนท่าทีแบบ 180 องศาเสียอย่างนั้น! ไป๋จือจือ: “???” นี่พวกเจ้าเอาจริงหรือ? ข้ายังไม่ทันจะสวยขึ้นหรือผอมลงเลยนะ? หรือว่าพวกเจ้าแต่ละคนจะมีรสนิยมชอบของแปลก (ชอบคนอัปลักษณ์) กันแน่เนี่ย?

เฉินซินเยว่ หญิงสาวกำพร้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ตามลำพังอย่างโดดเดี่ยว จันทร์เสี้ยวสีดำใต้ดวงตาคู่งาม ทำให้ผู้คนต่างรังเกียจและขับไล่ไสส่ง เนื่องจากเชื่อว่านั่นคือตราของปีศาจแห่งความมืด หญิงสาวถูกชาวบ้านส่งตัวไปบูชายัญบนจิ่วซาน และในป่าลึกนั่นนางก็ได้พบกับหลางจวิน บุรุษที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของนางไปตลอดกาล หลางจวิน ชายหนุ่มจากเผ่าพันธุ์หมาป่าแห่งจิ่วซาน กึ่งกลางหน้าผากของเขามีจันทร์เสี้ยวสีดำ เป็นคู่ครองซึ่งเกี่ยวข้องกับเฉินซินเยว่ ทั้งในอดีตกระทั่งถึงปัจจุบัน เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ชะตาชีวิตของนางผกผัน

[หวานละมุน + พระเอกตามใจนางเอก + ยุคดึกดำบรรพ์ + โลกแห่งสัตว์อสูร + จบแบบมีความสุข] ไป๋อันอันใช้ตอร์ปิโดลูกเดียว ระเบิดตัวเองทะลุมิติเข้ามาในโลกแห่งสัตว์อสูร... เมื่อต้องเผชิญหน้ากับบรรดาชายหนุ่มสุดหล่อที่จ้องมองเธอด้วยสายตาร้อนแรง... ไป๋อันอันขอบอกเลยว่า: มีแค่เด็กเท่านั้นที่ต้องเลือก ในเมื่อฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว แน่นอนว่าต้องเหมาหมดทุกคน! ... หมาป่าขาวตัวใหญ่: แม่นางน้อย ข้าจะดูแลเจ้าเป็นอย่างดี เสือตัวโต: ฮึ ถึงอย่างไรข้าก็จะตามเจ้าไป งูเหลือมยักษ์: แม่นางน้อยจะหนีไปไหน? มาออกไข่งูให้ข้าซะดีๆ วิหคเพลิง: ในเมื่อเป็นของข้าแล้ว แน่นอนว่าภรรยาว่าอย่างไร สามีก็ว่าตามนั้น มังกรดำตัวน้อย: พี่สาว ท่านปกป้องข้าได้หรือไม่? ข้ากลัวเหลือเกิน... เมื่อสัตว์อสูรสี่ตัวได้ยินคำพูดนี้ ก็หันมาจ้องมังกรดำตัวน้อยเป็นตาเดียว: เหอะ อายุตั้งเท่าไรแล้วยังจะมาทำตัวแอ๊บแบ๊วอีก? ลากมันไปเลาะเอ็นมังกรมาทำหนังยางให้แม่นางน้อยกระโดดเล่นดีหรือไม่? มังกรดำตัวน้อยถอยร่นอย่างมีชั้นเชิง: พวกท่านอย่าเข้ามานะ... ฮือๆ ๆ ... คำเตือน 1. นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่นิยายแบบรักเดียวใจเดียว เพื่อนๆ คนไหนที่ชอบพระเอกคนเดียว ข้ามไปได้เลยนะ~ 2. นางเอกเรื่องนี้บอบบางน่าทะนุถนอม ไม่ใช่สายสตรอง ใครที่ชอบนางเอกเก่งๆ ก็ข้ามได้เช่นกันจ้า~