มาเฟีย Novels & Stories

**นำทัพ** แค่เด็กเลี้ยงที่เอาไว้สนองความต้องการของตัวเองเท่านั้น คนอย่างเธอไม่คู่ควรกับคำว่า'รัก'ของเขาเลยสักนิด **มิลิน** เธอมันก็แค่นาง'บำเรอ' ไม่ว่าจะที่ไหนหรือเมื่อไหร่..หากเขาต้องการหน้าที่ของเธอทำได้เพียงแค่นอนครางเท่านั้น! "มะ มิลินเจ็บ" "เริ่มพยศแล้วสินะ" "ลินไม่ไหวแล้ว ฮึก~" "อย่าลืมสิมิลิน หน้าที่ของเธอคือนอนคราง ไม่ใช่บีบน้ำตา" "...." "ครางให้ฟังหน่อยสิเด็กดี อย่าทำให้ฉันต้องหมดความอดทนเลยนะ"

ตอนที่ฉันตั้งท้องได้สามเดือน รูบี้...ผู้หญิงคนที่สามีระดับหัวหน้ามาเฟียของฉันเรียกว่า 'น้องสาวบุญธรรม' ก็มาปรากฏตัวที่หน้าประตูบ้าน หน้าท้องที่นูนเด่นของเธอเป็นสิ่งที่ไม่อาจมองข้ามไปได้ "นายหญิง ในเมื่อฉันใกล้จะคลอดแล้ว ฉันเลยคิดว่าคุณควรจะรู้เอาไว้... ว่าทายาทของหัวหน้ามาเฟียอยู่ในท้องของฉันนี่" เธอกางหลักฐานทุกอย่างลงตรงหน้าฉัน ทั้งภาพถ่ายแสดงความใกล้ชิดระหว่างเธอกับเคเลบ บันทึกการโอนเงินรายสัปดาห์ที่เขาส่งให้เธอ หรือแม้กระทั่งโฉนดคฤหาสน์หรู วันที่ที่เก่าแก่ที่สุดในหลักฐานพวกนั้นย้อนกลับไปถึงตอนที่ฉันสูญเสียลูกคนแรกไป ตอนที่หมอบอกกับฉันว่ามันคงเป็นเรื่องยากที่ฉันจะตั้งท้องได้อีกครั้ง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันต้องอดทนต่อสู้กับการทำเด็กหลอดแก้ว พยายามอย่างสุดชีวิตที่จะอุ้มท้องลูกของเราอีกสักครั้ง ในขณะที่เขากลับไปสำมะเลเทเมาอยู่กับยัยน้องสาวบุญธรรมคนนี้ เอาเถอะ ถ้าเคเลบอยากได้ผู้หญิงคนอื่นมากนัก เขาก็เอาเธอไปเลยแล้วกัน ยังไงฉันก็ไม่มีความตั้งใจที่จะอยู่ต่ออยู่แล้ว เพราะฉันน่ะ วางแผนที่จะจากไปตั้งนานแล้ว

‘น้ำค้าง’ ชีวิตลูกคุณหนูที่เคยใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แต่โชคชะตาดันเล่นตลกกับเธอ เมื่อพ่อของเธอเป็นหนี้การพนันหลายร้อยล้าน จนเธอต้องยอมเป็น นางบำเรอ ให้กับมาเฟียผู้ใหญ่ เพื่อรอพ่อของเธอมาไถ่ตัวกลับคืน

ดาราสาวอนาคตกำลังสดใสแต่ชีวิตกลับต้องมาพลิกผันเพราะหนี้การพนัน ในวันที่ไร้หนทาง มืดแปดด้าน จนตรอกมองไม่เห็นทางไปต่อ กลับมีมือคู่หนึ่งที่ยื่นเข้ามาหาพร้อมกับแสงสว่างทางเดียวที่เธอต้องเลือกอย่างจำนน...

“จำใส่กะโหลกผุ ๆ ของเธอไว้นะกระต่าย...ฉันจะปล่อยเธอไปก็ต่อเมื่อฉันไม่ต้องการผู้หญิงอย่างเธอแล้วเท่านั้น”

เพราะเธอคือรักแรกพบสบตาของเขา และเขาก็คือผู้ชายสายฮาร์ดคอร์ของเธอ มาเฟียผู้ที่ไม่เคยอ่อนโยน กับนางแบบสาวสุดน่ารัก ที่ 'ริวอิจิ' ลักพาตัวของเธอมา 'ปลายฟ้า' มาอยู่กับเขา ที่บ้านของเขา โดยเขาจะยัดเยียดความเป็นสามีให้เธอ โดยที่เธอเองก็เข้าใจเขาผิด คิดว่าเขา คนนี้ มีแฟนอยู่แล้ว

- ผู้หญิงของฟีนิกซ์ - { ฟีนิกซ์ x โมเดล } ฟีนิกซ์ งอนบ่อย ๆ นะ เฮียชอบง้อ โมเดล เวลาเฮียดุมันน่ากลัวดี เดลชอบ>< "เฮียชอบเวลาหนูร้อง" "ทะ ทำไมเหรอคะ" "เพราะมันทำให้เฮียอย่างปลอบหนูแรง ๆ ยังไงล่ะ" "ป๊ายิกมีแปนเหย๋อก้ะ" "เยอร์ก็อยากมีแปน" คำหยาบ - เนื้อหารุนแรง - คลั่งรัก - พระเอกสายเปย์  เรื่องนี้ไม่มีการ 'นอกใจ' พระเอกคลั่งรัก นินายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจิตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเจตนาพาดพิงถึงสถานที่หรือบุลคลที่ไม่เกี่ยวข้องแต่อย่างใด นิยายไม่ได้อิงจากความเป็นจริงทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน  ไม่อนุญาตให้คัดลอดหรือดัดแปลงเนื้อหาทั้งสิ้น! หากพบเจอจะดำเนินคดีทางกฏหมายทันที Thanks for following me 🙏

“หนึ่งคนรัก…อีกคนแค่ใช้กันเป็นสะพาน” พนากร 💔 อคิรา ❌ไม่มีนอกใจ นอกกาย❌

ข้อตกลงระหว่างสองตระกูลบีบบังคับให้คู่หมั้นของฉัน มาร์โก คอร์วินี ต้องแต่งงานกับฉัน พ่อแม่ของฉันจากไปตั้งนานแล้ว ส่วนหัวใจของเขา…ไม่เคยมีที่ว่างให้ฉันเลย มันถูกครอบครองโดย อิซาเบลลา ฟัลโคเน่ เจ้าหญิงแห่งตระกูลคู่อริ ท้ายที่สุด มาร์โกกลืนกินอาณาจักรของครอบครัวฉันอย่างเงียบงัน และปล่อยให้ฉันร่วงหล่นท่ามกลางฝูงหมาป่าเพียงลำพัง เขาควงอิซาเบลลาไว้ข้างกาย ราวกับสมบัติล้ำค่าที่ช่วงชิงมาด้วยชัยชนะ ยี่สิบปีผ่านไป ฉันนอนอยู่บนเตียงแห่งวาระสุดท้าย ลูกชายของฉัน—เลือดเนื้อเชื้อไขของเรา— คือคนที่ถือถ้วยยาพิษในมือ เขาบอกว่าฉันไร้ประโยชน์ บอกว่าพ่อของเขาต้องการอำนาจจากตระกูลฟัลโคเน่ แล้วความมืดก็กลืนกินทุกสิ่ง แต่เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันกลับมาแล้ว… กลับมายังวันที่ทำสัตย์สาบานด้วยเลือด ครั้งนี้ เพื่อปกป้องครอบครัวของฉัน ฉันจะไม่ลงชื่อตัวเองในพันธะนั้นอีก ฉันเซ็นชื่อของเธอแทน อิซาเบลลา ฟัลโคเน่ ส่วนฉัน…ฉันนำมรดกที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ติดตัว แล้วหายไปจากชีวิตของเขาอย่างเงียบงัน ครั้งนี้ ฉันจะไม่ยอมเป็นคนโง่ที่ยอมหลั่งเลือด เพื่อผู้ชายที่ไม่เคยเป็นของฉันอีกต่อไป.

อันโตนิโอสังเกตว่าฉันไม่ได้เอ่ยปากขอเงินจากเขามาหนึ่งสัปดาห์แล้ว นาน ๆ ครั้งเขาถึงจะส่งข้อความมาหา แต่คราวนี้กลับเป็นคำชม “ที่รัก ในที่สุดคุณก็รู้จักวางตัวเป็นภรรยาเจ้าพ่อที่เหมาะสมเสียที” “ยาพิเศษของแม่คุณสัปดาห์นี้ ผมให้คนไปส่งแล้ว แค่คุณเชื่อฟัง อย่าโลภมาก ผมให้คุณได้ทุกอย่าง” เขาไม่รู้เลยว่า ตอนที่ฉันอ่านข้อความนั้น ฉันกำลังสั่งพิมพ์สัญญาหย่าอยู่ ฉันยังสวมเดรสเก่าจากเมื่อสามปีก่อน ไม่มีใครเชื่อหรอกว่า ภรรยาเจ้าพ่อที่ดูสง่างามในสายตาคนนอก แท้จริงแล้ว แม้แต่เงินซื้อผ้าอนามัยแบบสอด ยังต้องไปขอจากเอเลน่า ที่ปรึกษาของเขา แม้แต่การจะออกไปข้างนอก ยังต้องยื่นคำขอล่วงหน้าสามวัน อันโตนิโอมักพูดเสมอว่านี่คือการปกป้องฉัน “ข้างนอกมันอันตรายเกินไปนะ ที่รัก คุณแค่อยู่บ้านดี ๆ ก็พอ” แต่เมื่อสัปดาห์ก่อน ตอนที่แม่อาการทรุดหนัก ฉันขอร้องเอเลน่าให้ช่วยข้ามขั้นตอนพวกนั้น ทว่าเธอกลับจงใจยื้อเวลาอยู่ถึงห้าวัน กว่าจะยอมให้ฉันออกไป ก็หลังจากที่แม่สิ้นลมหายใจไปแล้ว ยาพิเศษงั้นเหรอ…? แม่ฉันตายไปแล้ว ฉันจะไม่ทนอีกต่อไป