Novelas y relatos de มาเฟียร้ายพ่ายรักเด็กเลี้ยง

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อย่าไปสนใจเลย" "พี่เหมือนพวกมาเฟียในนิยายเลย แต่คงไม่ใช่หรอกมั้งเพราะมันก็แค่นิยาย"

คนฟังหัวเราะลั่นอย่างมีความสุข แล้วนั่งลงเคียงข้างกับเธอ "ถ้าพี่ขอ อรจะใจร้ายกับพี่ลงหรอ" มาเฟียหนุ่มแปลงกายเป็นหนุ่มขี้อ้อนแทน พร้อมกับรั้งตัวเธอเอาไว้ นิอรยิ้มอายออกมาแล้วดันตัวเองออก

ราฟาเอลไม่แม้แต่จะปรายตามองมาที่เธอ การแสดงออกที่ไม่ให้เกียรติคนรักของตนเองอยู่ในสายตาของมาเฟียหนุ่ม มือหนายกขึ้นโอบไหล่ของเด็กสาวอย่างเปิดเผย ไม่ใส่ใจกับคำพูดของพี่ชายก่อนหน้า "มาทำไม"เปลี่ยนเป็นถามถึงเหตุผลที่มาที่นี่แทน

มาเฟียหนุ่มส่งเสียงครางเบาๆ อย่างพึงพอใจ พอเด็กสาวโลมเลียแก่นกายเสร็จ เธอจ้องมองมันอยู่ครู่หนึ่งอย่างพิจารณา "รีบเอามันเข้าปากได้แล้ว" มาเฟียหนุ่มพูดด้วยอาการเลิ่กลั่ก เมื่อเห็นเธอจ้องมองแก่นกายของเขาด้วยแววตาแปลกๆยังไงชอบกล

ยิ่งเห็นคนตัวเล็กจนมุม สายตาและรอยยิ้มที่ร้ายกาจก็ยิ่งเผยออกมามากขึ้น เพราะคนที่ยอมมีจุดอ่อนแบบนี้มักจะพ่ายแพ้ให้กับทุกเรื่องเสมอ และนี่คือสิ่งสำคัญที่เขาจะไม่ยอมมีมันอย่างเด็กขาดนั่นคือ ‘ความรัก’ “คนตายเท่านั้น ที่จะไม่มีสิทธิ์พูดนะใบบัว นี่คือวิถีของมาเฟียที่เธอจะต ้องรู้”

สวรรค์ หนีจากครอบครัวมาเฟียบ้านตัวเองมาได้ไม่กี่ปีสุดท้ายมาได้คู่หมั้นเป็นมาเฟียอีก PW : ดีออกลูกเราออกมาจะได้มาเฟียขนานแท้ LT : โอ๊ย...พอเถอะ PW : คนแรกผู้ชายหรือผู้หญิงดี LT : อย่าเพิ่งมาพูดเล่นตอนนี้สิ...ลืมไปเลยโมเน่ล่ะ? PW : ไม่ต้องห่วงมีคนเอาไปดูแลให้แล้ว

พีชสะดุ้งตื่นเพราะได้ยินเสียงเด็กร้อง สายตาคมกวาดมองไปยังต้นเสียงเมื่อเห็นว่าเป็นบุตรชาย เธอจึงเอ่ยบอกมาเฟียหนุ่มไป "...." มาเฟียหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายเหนี่ยว ๆ ลงคออึกใหญ่เมื่อหญิงสาวบอกให้เขายกลูกให้เธอ บอกตามตรงว่าให้เขาไปฆ่าคนยังง่ายกว่าต้องอุ้มลูกอีกที่เขาไม่ กล้ายกลูกขึ้นมาจากคริปเพราะเกรงว่าตัวเองจะทำลูกหลุดมือ

มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามอย่างมีความหวัง มือหนากุมปลายคางมนขึ้นเล็กน้อยพลางจ้องมองดวงตากลมโตอย่างเค้นเอาคำตอบ เด็กสาวยิ้มบางๆ โน้มใบหน้าเข้าไปจูบแก้มสากหนึ่งที ทำให้มาเฟียหนุ่มเขิน ฉีกยิ้มกว้างเกือบถึงใบหู "ฉันอยากให้เธอไปเที่ยวด้วยกัน หลานชายฉันชอบเธอนะ แต่ว่า� �ันชอบเธอมากกว่า" เขาหยอดคำหวาน เล่นทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นแรงระส่ำอีกครั้ง เขาแพรวพราวขนาดนี้จะให้เธอใจแข็งยังไงไหว

มาเฟียร้ายพ่ายรัก เขาซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้เบื้องหลังรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตรนั่น… คาเดน แคสเซียส (คาเดน)

เซียวเล่ห์ออกคำสั่งเรียบ ๆ พลางพลิกแฟ้มภาพที่ลูกน้องวางไว้ ภาพของฮานะ กำลังยืนข้างชายหนุ่มผู้หนึ่งมิยูกิ โคจิโร่ “งานเลี้ยง...จะเป็น ‘สนามล่อเหยื่อ’ ” เสียงของมาเฟียหนุ่มต่ำดั่งคมมีดที่พร้อมเฉือนเงาอดีต