روايات وقصص ضمن ม่ายสาวทวงบัลลังก์

น้ำเสียงสั่นเครือของทัพพ์ไม่ได้ทำให้ม่านหวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย ก่อนหน้านี้เธออาจจะอะไรก็ได้ แต่หลังจากนี้มันไม่ใช่ ถึงก่อนหน้านี้เธอจะเคยรับปากเขาไว้ว่าจะยอมให้โอกาส นั่นก็พูดเพราะเธอต้องการให้เขาดูแลน้องสาวเธอให้ดีที่สุดเท่านั้น “ช่วยมองความเป็นไปได้ด้วยได้ไหมค ะ หมอกคือน้องสาวของม่าน ลูกของหมอกและพี่คือหลานแท้ๆ ของม่านนะคะพี่ทัพพ์”

ซีรุ่ยชี้ดาบ (ที่นางถือเท่ๆ ไปงั้น) ไปยังวังหลวง "ไปทวงบัลลังก์ของท่านคืน... และไปคิดบัญชีแค้นของข้า กับไอ้รัชทายาทขี้โกงนั่น!"

มู่ฉงก้าวยาว ๆ เข้ามาหยุดต่อหน้าบัลลังก์ มือข้างหนึ่งหิ้วคอเสื้อบุตรชายเอาไว้ เยว่จ้านไม่คิดดิ้นรน เพราะเขารู้ดีว่าไม่มีทางหลุดรอดจากมือบิดาไปได้อยู่ดี “ท่านแม่ทัพใหญ่มู่ เรื่องของหนุ่มสาว เราคนแก่ควรจะร่วมยินดี ชินอ๋องตั้งแต่เริ่มแตกหนุ่ม จนถึงตอนนี้ เขาไม่เคยมีแม้แ ต่สาวใช้อุ่นเตียง บุตรสาวของท่านทั้งสง่างาม และเฉลียวฉลาด การที่นางจะได้เป็นพระชายาเอกนั้น ย่อมเป็นสิ่งที่เหมาะสม หรือเจ้าคิดว่าแคว้นเป่ยไม่คู่ควรต่อสกุลมู่ของเจ้าหรือ”

ต่อหน้าต่อตานาง "อำนาจที่แลกมาด้วยความระแวง ข้าไม่ต้องการ" เขาโยนเศษหยกทิ้งอย่างไม่ใยดี "ข้าต้องการเพียงสตรีที่ยืนเคียงข้างข้าในวันที่ข้าขึ้นสู่ที่สูง และสตรีที่ซับน้ำตาให้ข้าในวันที่ข้าเหนื่อยล้า... เยว่ฉี บัลลังก์มังกรนั้นข้าจะขึ้นไปนั่งเอง เพื่อปกป้องตระกูลหลิน และปกป้องเจ้าจากความแค ้นทั้งหมด"

ต้าหวางตรัสเรียบเฉย นางค่อยๆ ถอดหน้ากากออกช้าๆ จนเห็นใบหน้างดงามจนทุกคนตะลึง เพราะนางคือ ซินเหนียงฮุ้ย หวางโฮ่วแห่งแคว้นเกา ต้าหวางเสด็จลงมาจากบัลลังก์ นางรำทุกคนถอยห่าง พระองค์เสด็จเข้าไปใกล้พระนาง แล้วผายพระหัตถ์ออก พระนางวางพระหัตถ์ แล้วต้าหวางพาพระนาง ไปประทับนั่งบนบัลลังก์เช่นเดิม เช้าของวันใหม่ วันนี้เป็นวันประลองหมากล้อม โดยมีต้าหวางเป็นประธานในการตัดสิ้นผู้แพ้ชนะ “ต้าหวางเสด็จ”

“บังอาจยิ่งนัก เป็นแค่สาวใช้ กล้าดีอย่างไรทำร้ายลูกข้า” เสียงตบบัลลังค์ดังลั่นอย่างโกรธเกรี้ยวทั้งชี้หน้าต่อว่าหญิงสาวที่เฟยหลงจับตัวมาได้ ฮ่องเต้จำได้ดีว่านางในผู้นี้คือคนที่อยู่ข้างกายฮองเฮายิ่งคิดได้อย่างนั้นก็ยิ่งแค้นเคืองมากขึ้นกว่าเก่า

เซี่ยอวิ๋นกระซิบ “ชัยชนะนี้จะไร้ความหมาย หากข้างบัลลังก์ของข้าไม่มีท่าน” ฮวาหลิงตอบพลางบีบมือเขาแน่น นางทอดสายตามองไปที่บัลลังก์มังกรที่ว่างเปล่า บัลลังก์ที่เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความทุกข์ทรมานและการกดขี่ของเจ้าเสวียนจิน

แวดระวัง อย่างคนหวาดกลัวและไร้ความมั่นใจ ในขณะที่เบื้องหลังบัลลังก์มังกร มีม่านมุกระย้ากางกั้นเอาไว้ ภายใต้เงาสลัวหลังม่านคือร่างระหงอันทรงอำนาจของไทเฮาจางอี้เต๋อ แม้พระนางจะไม่ได้มีตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการ ไม่อาจว่าราชการหลังม่านเหมือนไทเฮาผู้อื่นที่พระโอรสขึ้นค รองบัลลังก์แต่เยาว์วัย ทว่านางยังคงใช้อำนาจในฐานะพระมารดาที่มาดูแลพระโอรส ไม่เอ่ยสั่งความโดยตรง แต่ใช้วาจาผ่านฮ่องเต้องค์น้อยแทน

โรงเตี๊ยมซีอานในยามนี้ช่างครึกครื้นยิ่งนัก ต่างจากนอกกำแพงเมืองที่กำลังรอรับศึกของกองทัพแคว้นมู่ด้วยกำลังพลเรือนหมื่น “แคว้นเยว่มีสาวงามราวกับดอกไม้แรกแย้มมากยิ่งนัก” จิ้นเหอเอ่ยบอก และทอดสายตามองสาวงามในชุดหลากหลายสีสัน ที่กำลังร่ายรำงดงามและอ่อนช้อย ข้างๆ เ ขามีหญิงสาวชุดบางสีแดงแนบเนื้อนวลเนียนของนางทั้งสองอีกคนคอยรับใช้ข้างกายเขาอยู่

แท้ก็ฉลาดรู้จักเก็บซ่อนอำพราง เป็นเช่นนี้นับว่าดี เราสองพี่น้องมาสู้กันให้รู้ผลแพ้ชนะ พิสูจน์ว่าใครกันแน่ที่คู่ควรกับบัลลังก์มังกร คิดลวงข้าเข้าแหฟ้าตาข่ายดิน มันไม่ง่ายอย่างที่คิดหรอก” แววตาอู๋ซั่วหยางเหี้ยมเกรียม “สตรีแพศยาที่กล้าทรยศข้าไปเข้ากับศัตรู ส่งคนไปเก็บนางเสีย ข้าให้ชีวิตใหม่นางได้ ก็สามารถเอาคืนได้เช่นกัน”