Novel & Cerita ม่ายสาวทวงบัลลังก์

หลี่ม่านม่านร้องแทรกขึ้นมาวิ่งไปหลบหลังบัลลังก์ทอง พระชายาจางเห็นรางๆ จากหางตาว่าโจวซ่งหลงลงจากบัลลังก์มาเพื่อจะมาจับตัวนางไว้ แต่เมื่อเห็นนางห่างออกมามาก โจวซ่งหลงจึงวิ่งกลับไปหาหลี่ม่านม่าน ฟานอวี้หันกลับมาสับขาสุดชีวิต ครั้งนี้บุตรในครรภ์ต้องรอดชีวิต ในเส ี้ยวลมหายใจก่อนที่ลูกเหล็กทั้งหมดจะระเบิดออก นางเห็นกองพลมากมายกำลังไล่สังหารคนของโจวซ่งหลงอย่างดุเดือด แต่ไม่นานนักแรงปะทะจากระเบิดเหล่านั้นก็ส่งตัวฟานอวี้ให้ลอยขึ้นกระแทกเข้ากับบางสิ่งจนภาพทั้งหมดดำมืดลงในทันใด

จากที่ตั้งใจมาเกี้ยวพาล่อหลอกสตรีโฉมงามตรงหน้าเพื่อให้มานั่งบัลลังก์เคียงข้างกัน แต่สาวงามกลับไร้เยื่อใยไม่มีทีท่าว่าจะเดินตามเส้นทางบนกระดานหมากที่เขาวางเอาไว้ให้นางเลยแม้นแต่น้อย “ใช่ ข้ามีใจคิดตอบแทนเจ้าจริง แม้นแต่บัลลังก์มังกรแคว้นเหยียนข้าก็แบ่งให้เจ้านั่งครองคู่ เคียงกันได้”

ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊าส์ เมฆา ลึกไปแล้วนะคะ"เสียงกระสันจากปากของหญิงสาวผมบลอนด์ในท่าคลานเข่าอยู่บนเตียงนอนถูกเปล่งออกมา ใบหน้าของเธอแสดงถึงความทรมานร่างกายของแม่นางแบบสาวเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อเมื่อเธอคือผู้ถูกเลือกให้มารองรับอารมณ์ดิบเถื่อนของ'เมฆา'ในค่ำคืนน ี้

เจ้าของบัลลังก์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งด้วยความสงสัย ก่อนที่จะหันไปมองขันทีข้างกายแล้วพยักหน้าให้ขันทีไปเอาของที่เผยตั้นเยี่ยนขอ เมื่อหญิงสาวเห็นว่าคำขอแรกได้แล้วจึงได้เอ่ยขอเรื่องต่อมา “เช่นนั้นหม่อมฉันขอจับมือคุณหนูตระกูลจางได้หรือไม่เพคะ” เผยตั้นเยี่ยนจงใจเลือกสหายสนิ ทของหยางหวังลี่

หวงเทาระบายออกมาให้คุณหนูสี่ฟังทันที “คิกๆๆๆ ก็ท่านพี่ใหญ่ของข้าเป็นบุรุษหนุ่มรูปงาม มีสติปัญญา อีกทั้งเป็นจอหงวนตั้งแต่เยาว์วัย ย่อมเป็นเรื่องยากที่จะมีมิสตรีใดมาให้ความสนใจ รออีกหน่อยเถิดหวงเทา เดี๋ยวเขาแต่งนายหญิงเข้ามาสตรีเหล่านั้นก็จะเลิกราไปเอง ผ ู้ใดจะมิรู้บ้างว่าสกุลฉีมิเคยรับภรรยารองหรืออนุภรรยา”

เปลวรั้งร่างบางที่ฮึดฮัดขึ้นมาอีกครั้งไว้อย่างสุดความสามารถและเขาได้รับรู้ถึงความจริงข้อหนึ่งว่า ผู้หญิงบทจะร้ายขึ้นมาพวกเจ้าหล่อนมีแรงราวช้างสารเลยทีเดียว “ปล่อยนะจะจับไว้ทำไม ห่วงแฟนตัวเองรึไงเล่า” “หยุด หากไม่อยากให้ฉันเรียกเธอว่า ยิหวา ต่อหน้าคนอื่นๆ” เปลวกร ะชับวงแขนแล้วก้มกระซิบเบาๆ ซึ่งทำให้ดวงยิหวาหยุดดิ้นหันมองเขาอย่างเอาเรื่อง

สิ้นเสียงประกาศ เถี่ย อ้าวเทียน ก็หันไปหาเซี่ย เหยาเหยา พยักหน้าให้นางเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัว แล้วก้าวขึ้นบันไดเก้าขั้นสู่บัลลังก์มังกรอย่างช้าๆ และมั่นคง เขานั่งลงบนบัลลังก์สายตากวาดมองไปทั่วทั้งท้องพระโรงรับเอาอำนาจแห่งสวรรค์มาไว้ในมือ

มู่หลานในชุดฉลองพระองค์สีแดงเพลิงที่ปักลายหงส์เขมือบมังกร นั่งเชิดหน้าอยู่บนบัลลังก์ทองคำ ดวงตาของนางวาวโรจน์ด้วยตัณหาในอำนาจที่นางไขว่คว้ามาตลอดชีวิต “เหล่าขุนนางผู้จงรักภักดีทั้งหลาย” มู่หลานเริ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดัดให้ดูสั่นเครือคล้ายสตรีที่แบกรับความทุกข์ ไว้เต็มหัวใจ

เธอหันหลังไปตามเสียง คุณนุชพี่สาวพ่อ ท่านไม่ชอบเธอเอามาก ๆ ถามว่ามากขนาดไหนเหรอ ก็แค่เอาไวน์สาดใส่หน้าเธอที่กล้าไปต่อปากต่อคำกับลูกสาวท่าน เธอชื่อ นิลนา นิจผล หรือ นิล สาวสวยพ่วงตำแหน่งรองนางงาม ไฮโซลำดับต้น ๆ ของไทย ด้วยแม่ที่คอยซับพอร์ตขนาดนั้น คงไม่แปลกท ี่จะมีตำแหน่งพ่วงท้าย เจอเธอที่ไหน ด่าเธอที่นั่น วันนี้ก็เช่นกัน ลูกไม่มา แม่ก็มาหาเรื่องแทน

่งบัลลังก์แทนหลาง-อ๋องผู้แก่ชรา ฟ่านรั่วเจี๋ยไม่ได้โมโหอย่างนี้มานานแล้ว นางถือไม้ไผ่ลำขนาดพอดีเอาไว้ในมือ พอเห็นมู่ชิงซานโผล่หน้ามาก็หวดเข้าใส่ที่บั้นท้ายเขา อีกฝ่ายรู้ว่าผิดจึงยืนนิ่งๆ ให้นางได้ระบายโทสะอยู่หลายที แต่ออกแรงตีไปสักพัก นางก็ต้องหวีดร้อง อย่างหัวเสีย “จะ...เจ้ามันหนังหนา ตีไปข้าก็เจ็บมือและเสียแรงเปล่า”