ระทึกขวัญ Novels & Stories

ปลายฟ้ากัดริมฝีปากของตัวเองจนแน่น เพื่อไม่ให้เสียงร้องเล็ดลอดออกไปจากริมฝีปากบางของเธอ มือบางจับแคร่ไม้ตรงหน้าไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองเสียงหลักล้มลงไปหน้ากระแทกกับแคร่ไม้ไผ่ตรงหน้า “อดทนได้ก็อดทนไป...หึหึ” มือหนาจับสะโพกกลมไว้แน่นก่อนที่เขากระแทกใส่เธอไม่ยั้ง ร่างบางสั่ นสะท้านไปตามแรงกระแทก ยิ่งเธอพยายามข่มเสียงและอารมณ์ของตัวเองเอาไว้เขาก็ยิ่งกระแทกเธอแรงขึ้น

มนัญชนกดึงแพงขวัญมาไว้กับตัว “ความแค้น..” แพงขวัญถึงกับขมวดคิ้วเป็นปมไม่เข้าใจว่าที่มนัญชนกพูดกับแพทริคคืออะไร

เอ่ยคำสัญญาพลางแกว่งปืนไปมาอย่างอารมณ์ดี จังหวะนี้เขาเป็นต่อแล้ว ชีวิตของเลฟ มีค่าแค่ปลายกระบอกปืน “คุณต้องพาฉันไปเดี๋ยวนี้ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว” พาขวัญยืนยัน แม้มือถือปืน แต่เธอไม่เคยยิงใคร เธอไม่แน่ใจว่าจะยิงเลฟได้ เธอแค่ขู่เท่านั้น “ได้สิที่รัก”

เจ้าหญิงถามเขาและก็เป็นฝ่ายเธอบ้างแล้วที่จะจับจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขากลับบ้าง ตอนนี้บทร้ายทำตัวไม่ถูกเลย เขารู้สึกใจสั่น มีอาการวิตกกังวล หลากหลายอารมณ์ ซึ่งเขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เขามีความรู้สึกกลัวหรือเป็นกังวลอย่างนั้นเหรอ เขากลัวเธอ...เจ้าหญิง เด็กตัวเล็ก� �แค่นี้พอเข้าโหมดจริงจังก็ทำเอามาเฟียที่โหดที่สุดสยบลงได้เหมือนกัน “ ระ รักครับ ” บทร้ายตอบด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวลอย่างมาก

ยู่ใต้ร่างแกร่งของตนแล้วยกเรียวขาเสลาพาดบ่ากว้างก่อนจะโหมสะโพกโรมรันอย่างเร่าร้อน ขวัญชีวากำผ้าปูที่นอนแน่นเผยอปากครวญครางอย่างซ่านเสียวรัญจวน ในขณะที่ธีโอเร่งเร้าจังหวะรักเร็วรี่พาเมียรักท่องไปในวิมานแสนสุขครั้งแล้วครั้งเล่า ขวัญชีวาติดตามเขาไปทุกท่วงท่ารักแร งร้อนอย่างเต็มอกเต็มใจและเต็มไปด้วยความสุข เพราะทุกอย่างมันอบอวลไปด้วยความรัก...

ไม่มีจริงๆ เจ็ดโมงไม่ขาดไม่เกิน รถคันเก่าสภาพไม่สมประกอบคันหนึ่งก็แล่นมาจอดสนิทลงที่หน้าบ้าน ก่อนที่คนขับจะเอ่ยแนะนำตัวเองว่าชื่อ ขิง เป็นคนที่กล้าตะวันส่งให้มารับเธอไปที่ไร่ของเขา แน่นอนว่าทันทีที่เห็นสภาพรถเธอก็รู้ได้ในทันทีเลยว่าหมอนั่นจงใจแกล้งกัน ซึ่งเธอจะไม่มีวันท ำให้เขาสมหวังในเรื่องนี้แน่ ไม่มีวัน! “เรย์ไปนะคะพ่อ ไว้ไปถึงแล้วเรย์จะโทรหานะคะ” อินทุอรเอ่ยพร้อมหันกลับไปสวมกอดบิดาอีกครั้ง และไม่ลืมกำชับให้ท่านดูแลตัวเองให้ดี ส่วนเธอจะพยายามกลับมาเยี่ยมบ่อยๆ เท่าที่จะพอทำได้

คำบอกรักช่างหวานซึ้งและแสนซื่อ สายตาก็ฉายชัดว่ามันคือคำพูดที่ออกมาจากใจทุกคำ ตาคมไม่ละไปจากดวงหน้าหมดจดแม้แต่เสี้ยววินาที ดวงหน้าแสนหวานนั้นล้อมกรอบด้วยผมดำขลับ สายลมที่พัดเพียงแค่เอื่อยๆ แต่ทำให้ผมยาวดำขลับพลิ้วไหวไปตามแรงลม จนเขาอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปทัดผมบนใบหูของเ ธอ “ไว้พี่จะรอดู” “รอดูได้เลยค่ะ รับรองว่าเอมจะไม่ทำให้ผิดหวัง แต่ตอนนี้เอมอยากเห็นของขวัญแล้ว ไหนคะของขวัญวันเกิดเอม”

ขน พร้อมขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แล้วค่อยๆ เร่งเร้าร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามอารมณ์รักที่กำลังแผดเผาไปทุกรูขุมขน ศิริกานดากรีดร้องเล็กๆ ปนคร่ำครวญฟังไม่ได้ศัพท์ เมื่อถูกความกระสันรัญจวนรุมเร้าไปทั่วทั้งกาย ลำแขนเรียวเล็กโอบกอดร่างหนาเอาไว้แน่น พลางแห งนเงยบิดกายดิ้นเร่าๆ อย่างคนทรมานแสนสาหัส เธอครางออกมาบอกคนที่กำลังก่อให้เกิดอารมณ์ประหลาด ทั้งสุขทั้งทรมานปนกันไปหมดแทบฟังไม่เป็นประโยค

บทรักร้อนแรงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง หานอี้หลงปลดปล่อยความรู้สึกที่คับแน่นถาโถมใส่ร่างบางอย่างไม่คิดจะถนอม ความคิดถึง ความเศร้าโศก ความถวิลหาล้วนบีบรัดให้หานอี้หลงมิอาจควบคุมสติอันใดได้อีก เตียงนอนโยกส่ายไปมาตามแรงกระแทกกระทั้น เปลวเทียนสั่นไหวไปตามแรงลมที่พัดผ่าน ไปเป็นระยะๆ เสียงครางหวานดังแว่วออกมาพร้อมเสียงหอบหายใจถี่รัวตามจังหวะที่พริ้วไหวอย่างต่อเนื่องและรุนแรง

"อ๊ะ อ๊ะ กระแทกแรงๆ เลยค่ะ ซินชอบความรุนแรงทำแรงๆ กระแทกลงมาแรงๆ อ๊ะ อ๊ะ" "ได้ แล้วอย่าหาว่าฉันไม่เตือน" ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ "อื้อออ สุดยอดเลยค่ะอิฐ ซินไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อน อ๊าา เสียว" เสียงผู้หญิงที่ร้องครวญครางดังไม่หยุด