รักคนเดียว

เขาหล่อเขาร้ายและร้อนแรงดังเปลวเพลิงที่พร้อมจะละลายน้ำแข็งอย่างเธอ ให้เดือดพล่านด้วยไฟเสน่หา.. ++++++++++ “คนบ้าปล่อยนะ พี่แสน อ๊ายย” หญิงสาวหวีดร้องเสียงหลงเมื่อภาสกรก้มลงหอมแก้มใสหนักๆ อย่างมันเขี้ยวและอยากแกล้ง “แก้มน้ำแข็งหอมจัง” “พี่แสนคนบ้า รังแกน้ำแข็ง คอยดูนะน้ำแข็งจะฟ้องพี่ธาร” หญิงสาวหน้าแดงก่ำทั้งโกรธทั้งอาย “ฟ้องไอ้ธารคนเดียวเหรอ ฟ้องคุณอาด้วยสิ และฟ้องให้หมดด้วยนะว่าพี่ทำอะไรบ้าง” “พี่แสนจะทำอะไร ว้าย.. ปล่อยนะ คนบ้า พี่แสน กรี๊ดดด..” ทิพย์ธาราหวีดร้องเสียงหลงเมื่อตกอยู่ในวงแขนที่รัดแน่นของเขาแล้วทิพย์ธาราก็รู้ได้ทันทีว่าตนตกเป็นรองเขาหญิงสาวดิ้นเร่าอย่างโมโหฉุนเฉียวเกรี้ยวกราด ความเยือกเย็นที่มีก่อนหน้าหายไปสิ้น เพราะเมื่อปะทะกับเขาทีไรเธอก็มักจะเป็นเช่นนี้และไม่สามารถควบคุมตัวเองให้สงบเยือกเย็นได้นานเลยสักครั้ง +++

เขาขีดเส้นกั้น ให้สถานะเธอเป็นแค่ ‘น้องสาว’ ทว่าเธอกลับคิดกับเขา มากกว่าคำว่า ‘พี่ชาย’ เมื่อลูกสาวเพื่อนสนิทของผู้เป็นแม่ใฝ่ฝันอยากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยคณะเดียวกัน ทำให้ “พัตเตอร์” หนุ่มหล่อสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปี 2 ต้องมารับบทพี่ชายจำเป็น แต่ทว่า “ไอติม” นักเรียนชั้นมัธยมปลาย สาวสวยใบหน้าจิ้มลิ้ม กลับหมายมั่นว่าจะจีบพี่ชายคนนี้เป็นแฟนให้ได้ คนที่ไม่เคยสนใจเรื่องความรัก แต่กลับมียัยเตี้ยมาคอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ จะยังคิดกับเธอแค่น้องสาวแน่หรือ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) พี่สาวฝาแฝดของพัตเตอร์

"สัญญามาก่อนสิว่าจะไม่ทำอะไร" "อะไรที่คุณหมายถึงคืออะไรล่ะ" "แบบว่า..เรื่องอย่างว่าไง" "อะไรคือเรื่องอย่างว่า" "ก็เรื่องบนเตียงไง" "เรื่องบนเตียง?" "แบบที่คุณเคยทำกับฉัน" "เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เท่าที่ผมจำได้คุณทำผมก่อนนะ ขึ้นขย่มนับครั้งไม่ได้เลย" "ไอ้บ้า! แล้วแกจะพูดทำไม" "จุ๊ๆ อย่าเสียงดังสิเดี๋ยวแม่ก็ได้ยินหรอก" "จะได้ยินได้ยังไงอยู่คนละห้องกัน" "บ้านผมไม่ได้เก็บเสียงนะ เวลาครางก็อย่าใช้เสียงดัง" "คราง?" เวทมนต์กลั้นยิ้มไม่ได้จนเผลอยิ้มออกมา "คนบ้าใครจะคราง" ____________ "ทำไมต้องซื้อยาคุมด้วย" "ฉันไม่อยากท้อง" "แต่ผมอยากมีหลานให้ย่าอุ้มแล้ว" "คุณจะบ้าเหรอ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย" "แทงต่ำกันทุกคืนขนาดนี้ยังจะไม่เป็นอะไรกันอยู่อีกเหรอ" "คุณพูดอะไร!"

“อู้ว… รูสวยเหลือเกิน” สองมือทาบลงบนความเป็นสาว แหวกพุ่มขนสีดำให้กดไปไว้ด้านข้าง เปิดร่องสวาทแอ่นอ้าขึ้นมาอวดพูงาม ทั้งแบะทั้งบีบสองกลีบ ลงลิ้นเลียสลับไปมาทั้งสองข้างซ้ายขวา เสียงดังจ๊วบจั๊บหนับหนุบ เรียกน้ำหล่อลื่นกะปริบออกมาอย่างมิอาจสะกดกลั้นความซ่านเสียวเอาไว้ได้ “พะ… พอแล้ว… ฮื่อๆ” โดนขนาดนี้ ชลันดาใจกระเจิง เสียงสั่นเครือ หายใจติดๆ ขัดๆ สองมือจิกเกร็งเกาะบ่าเขาแน่น แอ่นหนอกเนินสวาทรับริมฝีปากแนบประกบลงมาดูดเลียจนช่องทางแห่งความสุขของหล่อนเปียกชุ่ม “อูยยย... เสียว… ” ชลันดาเสียวรู หลุบตาลงมองเขาทำกับร่องสวาทของหล่อนอย่างไม่ปรานี “หึๆ… ” คิมหันต์เหลือบตาขึ้นมองใบหน้าซ่านเสียว เห็นชลันดาหลับตาพริ้ม ขณะปลายลิ้นของเขาบดขยี้กลีบมาลีสดสวย กดลิ้นไล้เลีย เขี่ยคลึง ขยี้ย้ำๆ ขึ้นมาตามแนวยาวของร่องกลีบแล้วมาหยุดกดรัวที่เม็ดกระสันจนปูดนูนขึ้นมาจากซอกเสียว จ๊วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

คุณหนูใหญ่จวนแม่ทัพ เอาแต่ใจที่สุด เลือกกินที่สุด ชอบชายงามที่สุด แต่หลังจากนางไล่ตามอ๋องเยียนไปชายแดนครั้งนั้น กลับมานางก็เปลี่ยนไป และพาสามีอัปลักษณ์คนหนึ่งกลับมาด้วย นางทั้งเอาใจเขา รักเขา คลั่งเขา *** หลี่เฟิ่งเซียนนั่งมองคนชั่วในกรงสุนัขจากช่องฝาผนังของห้องเก็บฟืน นางไม่เข้าใจจริงๆ เหตุใดเขาต้องช่วยนางมากเพียงนั้น ถึงขั้นยอมอยู่ในกรงสุนัข เห่าหอนเช่นสุนัข หากเป็นนางคงหนีเอาตัวรอดก่อน หรือไม่ก็ตายให้สิ้นเรื่อง นางนั่งมองเขาจนนางหลับไป ส่วนคนชั่วคนนั้น จะไม่รู้ได้อย่างไรว่านางนั่งจ้องเขาอยู่เป็นนานสองนาน ในเมื่อห้องเก็บฟืนเก่านั่น ผนังไม้หลุดไปหลายแผ่น ไม่ได้มิดชิดอะไร เขาได้แต่หงุดหงิด หัวใจสั่นรัวเป็นบางครั้ง แต่ไม่กล้ามองกลับไปทางที่นางอยู่ คิดเพียงว่านางอาจกำลังสมเพชเขาที่ยอมถูกดูแคลนมากเช่นนี้ หรือไม่ก็กำลังดูถูกเขาที่นั่งอยู่ในกรงราวกับสุนัข ****

ลินลดาครูโรงเรียนอนุบาลถูกกล่าวใส่ร้ายจนถูกไล่ออก เธอมารับจ้างเป็นครูพี่เลี้ยงตามบ้านเศรษฐี แต่ก็ต้องมาเลี้ยงเด็กเอาแต่ใจ ไม่ใช่แค่ลูกแต่พ่อหรือนายจ้างของเธอก็เอาแต่ใจไม่แพ้กัน

เมื่อณัฐภัทรสูญเสียคนรักก่อนวันแต่งงานจึงปักใจว่าไม่รักใครอีก ไม่ว่าเวลาผ่านมาห้าปีแล้วก็ตาม จนกระทั่งเเผนของย่าก็ทำให้ใจสั่นไหวอีกครั้ง เพราะต้องมาเจอกับ “จิรภาณินท์” เข้ามาเพื่ออ่อย ยั่ว นัว จูบ เพื่อให้ลืมคนรักที่จากไป...แล้ววันหนึ่ง หญิงสาวหน้าตาเหมือนคนรักที่จากไปปรากฏขึ้น ...?! “พี่ภัทรขอกินณินท์ได้ไหมครับ”

เมื่อ "อัลกอริทึม" ของลูกชายนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพล ดันไปประมวลผลพลาดจนตกหลุมรัก "ลูกสาวร้านข้าวแกง" ที่มีดีแค่สูตรลับพริกแกงและความขยัน การคำนวณที่ว่าแม่นยำยังต้องพ่ายให้กับหัวใจที่คอยแต่จะหาเรื่องไปกินข้าวแกงทุกวัน!

ทิฐิและความเข้าใจผิดนำพาให้เขามึนตึงใส่เธอแต่เมื่อมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นทำให้เขาได้กลับมาสำนึกได้เมื่อใจปล่อยเธอไปไม่ได้เขาจึงต้องเริ่มจีบเธอตั้งแต่ต้น คนที่ใครคิดว่าเงียบกลับเจ้าเล่ห์และร้ายกาจแถมมีมุกเสี่ยวจีบหญิงสุดขนลุกจนเธอต้องส่ายหน้า

ซวยแล้วไง...คนที่ฉันเผลอไปนอนด้วยดันเป็นลูกของเจ้านายตัวเอง ฉันหวังว่าเขาจะลืมเรื่องคืนนั้นได้ ได้โปรดลืมเรื่องคืนนั้นไปเถอะนะคะ!!!