รักร้ายคุณชายมาเฟีย นิยาย & เรื่องราว

อ้อนรัก 34 (หมูหวาน) บ้าจริง ดูตามเนื้อตัวฉันสิเต็มไปด้วยรอยแดงแทบจะไม่มีที่ว่างเลย ภาคิน แมร่ง เป็นมาเฟียที่หื่นกามที่สุดเลย

"รอย?" "ก็รอยแบบนี้ไง" มาเฟียหนุ่มประทับริมฝีปากลงไปยังลำคอขาว ขมเม้มและดูดจนเกิดรอยแดง "พี่แทนไม่ได้เป็นโรคจิตใช่ไหม"

"ฉันสงสารปืนจังเลยอ่ะ ทำไมแม่เขาร้ายกาจแบบนี้นะท่านทำกับลูกชายของท่านได้ยังไงกัน" "แต่จากที่เธอเล่ามาบวกกับที่ไอ้ปืนเคยเล่าให้ฉันฟังน้ำปั่นแฟนเก่าไอ้ปืนก็ไม่ใช่คนดีผู้หญิงคนนั้นนอกใจมันไปเอากับเพื่อนมันแม่ไอ้ปืนอาจจะรู้และดูออกว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้รักไอ้ปืนจริงๆก็ไ ด้ก็เลยเสนอเงินให้เพื่อให้เลิกกับไอ้ปืนเร็วๆเพราะถ้าปล่อยไว้นานไอ้ปืนอาจจะหมดตัวเพราะเท่าที่มันเคยบอกมันส่งเสียแฟนมันเรียนด้วยอยากได้อะไรก็หาให้ ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่เห็นแก่เงินและรักไอ้ปืนจริงคงไม่รับเงินจากแม่ไอ้ปืนแล้วไปเอากับเพื่อนมันหรอก" "แต่ฉันไม่คิดแบบนั้นนะ"

รักร้าย มาเฟียลูกติด [แทน แทนไท X พาย พรพระพาย] รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ...My Hero) [อาชิ อินทัช X ชะเอม พรรณวรท] You're my lover. ผู้ชายคนนี้เป็นของฉัน [บัว เอมมาลิน X ธาม ธีธัช]

Bad Love of Prince รักร้ายของคุณชาย 5. Bad Love of Doctor รักร้ายของคุณชายหมอ

~ รักร้ายนายมาเฟีย ~ (ยี่เฟิงxโปรด) . . . "โอ้ย! ไอ้เฮียบ้า ออกไปเลยนะออกไป"

รอยยิ้มร้ายกระตุกมุมปากเมื่อเด็กดื้อเมื่อวันก่อนกลายเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่ายในวันนี้ ดวงตาคมเข้มมองลิ้นเล็กตวัดเลียมันราวกับกำลังเลียไอศกรีมแท่งก่อนจะอ้ากว้างดูดดึงนิ้วทั้งสองตามที่ชายหนุ่มสั่ง ภาพยั่วยวนอารมณ์ที่เห็นราวกับน้ำมันราดบนกองไฟกระตุ้นอารมณ์ความต้องการของมาเฟีย

“แต่ฉันอยากจะช่วยคุณบ้าง” “แต่ฉันไม่ต้องการให้ผู้หญิงของฉันเป็นอันตราย” นั่นคือคำพูดที่ออกมาจากส่วนลึกในใจของมาเฟียหนุ่มอย่างแท้จริง เขาไม่ต้องการให้อลิษาเป็นอะไรไป ไม่ต้องการให้เธอเข้าไปพัวพันในเรื่องเสี่ยงอันตราย

คิรินกระซิบเสียงต่ำ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเข้มจัดด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เขาไม่ใช่คนใจร้ายแบบไร้เหตุผล แต่ในเมื่อเหยื่อมาอยู่ตรงหน้าและเหยื่อรายนี้ก็ดูอ่อนหวานไร้เดียงสาเกินกว่าจะต้านทานได้ ความเป็น 'มาเฟีย' ในตัวเขาก็เริ่มเรียกร้องที่จะครอบครอง เขาเริ่มสัมผัสไปตามลำค

ตอนที่ 1 ตามหาผู้หญิงของพ่อ ณ ไนต์คลับหรูใจกลางกรุงเทพฯ ดวงตาคมของมาเฟียหนุ่มกำลังกวาดมองบรรดาผู้หญิงนับร้อยที่เดินผ่านไปมาท่ามกลางแสงสีในไนต์คลับกลางคืนอย่างตั้งใจราวกับว่ากำลังหาใครสักคนอยู่ ก่อนสายตาของเขาจะไปสะดุดกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนคุยกับแขกอยู่ที่ชั้นล ่างในชุดพนักงานเสิร์ฟทั่วไปสีขาวดำ ผมสีน้ำตาลอ่อนสะท้อนแสงไฟหากแต่รวบมัดหลวมเรียบร้อยไว้ ร่างอรชรเดินถือถาดแทรกระหว่างผู้คนไปอย่างชำนาญเพื่อเอาเครื่องดื่มไปส่งให้กับลูกค้าที่นั่งอยู่ในแต่ละโต๊ะ