Novel & Cerita ราชันแห่งความตะกละหวนคืน

กลับแคว้นซีอวี้ กลับไปในที่ที่ควรกลับ กลับไปทำสิ่งที่ควรทำ ลืม…คนที่ควรลืม เฟิ่งหรานกล่าว “บางทีไปจากนาง จึงจะสามารถทำให้นางสบายใจจริงๆ ชีวิตจึงจะนับว่าดีขึ้นจริงๆ เจ้าก็ควรกลับแคว้น ทวงคืนสิ่งที่เป็นของเจ้าคืนแล้ว” “ข้าไปหาพระชายา ขอให้นางช่วยรักษากล่องเสียงของเ จ้า”

ใต้เท้าจื่อลู่ถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง จากนั้นจึงเล่ารายละเอียดที่ตนรู้มาทั้งหมดจากการเข้าร่วมประชุมภายใต้สารลับ - มังกรหวนคืน - เมื่อเล่าจบเขาก็ปิดท้ายว่า “เจ้าเป็นเอ่อร์หลวนถงในองค์จักรพรรดินี อีกทั้ง ยังเคยล่วงเกินฮ่องเต้จนประชวรหนัก หากฮ่องเต้คืนสู่บัลลังก์อีกครั้ง ชีวิตเจ้าไม่รอดแน่ ๆ”

มะลิเชิดหน้าขึ้น เธอไม่อยากให้สวยมาปั่นหัวเธอได้ “ฉันอยากให้พี่กลับไปทวงทุกอย่างของพี่คืน” “อะไรนะ” “ฉันยอมแพ้พี่แค่คนเดียวพี่มะลิ กับคนอื่นฉันไม่ยอม กลับไปเถอะนะ กลับไปหาพี่ราชัน” “ไหนว่าพี่ราชันรักเด็กคนนั้น”

บทที่ 5 ไฟซ่อนเถ้า ข่าวคราวการกลับมาของอดีตฮองเฮาผู้เป็นมารดาแท้ ๆ ของฮ่องเต้ ลามไปทั่วทั้งราชสำนัก วันนี้ ขุนนางสายกลางและสายเก่าจำนวนหนึ่งเริ่มเคลื่อนไหว

พอเห็นเฟิ่งจื้อหานแล้ว นางก็นึกอยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งนัก ทว่าตอนนี้กลับไม่ใช่วัยที่ทำแบบนั้นได้อีกแล้ว ในลมหายใจสุดท้าย ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบ นางคิดว่าพอตายแล้วคงจะได้หลุดพ้นจากทุกอย่างเสียที ทว่าเหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง…ให้นางทะลุมิติเข้ามานิยายราวกับต้องชดใช้กร รมแทน “วันนี้ช่างคึกคักยิ่งนัก”

“ไม่...เขาต้องกลับมา” ปรินดารู้สึกผิด ที่ร้ายกับลลิษาไว้มาก เธอไม่คิดว่าคนที่ร้ายกาจกว่าอย่างรัชนีต่างหากที่น่ารังเกียจ

ยังพูดไม่ทันจบ มือถือดังขึ้นมา กู้โม่เชินว่างตอบกลับแล้ว [ฉันว่าง กลับบ้านได้] ความรู้สึกประหลาดใจผุดขึ้นในใจทันที ฉันพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น “เถาเถาไม่ต้องห่วง พ่อกลับบ้านแน่นอน” ลูกปรบมือ ดีใจจนโผเข้ามาในอ้อมอกฉัน

“ชะตาชีวิตข้าและเจ้าล้วนกลับมาแก้ไข ข้ารู้และไปตามหาเจ้าที่หวายหว๋า” หลี่ฉงจื่อทบทวน ก่อนกลับเมืองหลวงเขาไปที่หวายหว๋าจริง นั่นเท่ากับว่าเขากลับมาหลังจากนางหลายปี หรือว่ามีเหตุการณ์ใดหลังจากนั้นอีกนะ แต่เขาไม่รอให้นางสงสัยนานจึงเอ่ยต่อ

ใยไหม: ตกลงมึงจะมาหรือเปล่านับ ใยไหม: กูอยากให้มึงมาเจอหลานนะ ใยไหม: ส่งรูป ภาพเด็กผู้ชายวัยเจ็ดเดือนตัวอ้วนกลม หน้าตาถอดแบบคนเป็นพ่อไม่มีผิดเพี้ยน ทำให้นับหนึ่งคลี่ยิ้มออกมาทันที เข้าใจว่าเพื่อนกำลังเอาหลานมาล่อเธอ คงไม่รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังเก็บของเตรียมตัวจะไ ปกรุงเทพฯ ในวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่แค่ไปงานเลี้ยงรุ่น แต่เธอจะกลับไปอยู่ที่นั่นถาวร

สายตาของเหยี่ยวราตรีกวาดมองระดับพลังที่แผ่ออกมาจากร่างนั้น มันไม่ใช่พลังที่ร่วงโรยใกล้ตายอีกต่อไป แต่เป็นพลังที่เปี่ยมล้นและบริสุทธิ์ถึงขีดสุด "เขากลับคืนสู่วัยหนุ่ม! ริ้วรอยแห่งกาลเวลาหายไปจนหมดสิ้น มิหนำซ้ำ... ระดับพลังยังทะลวงผ่านคอขวดเข้าสู่ ระดับราชา ขั้นกลา งสมบูรณ์ แล้ว!"