ลิขิตรักเจ้าสาวตาบอด Novels & Stories

หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธอย่างขัดเขินแต่แอบเศร้าอยู่ในใจ ถ้าเธอไม่ได้มาจากยุคอื่น ถ้าเธอมีตัวตนอยู่จริงในยุคนี้ เธอจะไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะใช้ชีวิตเคียงคู่กับเขา “เจ้าสาวของข้าช่างใจดำนัก” บุรุษผู้มีหัวใจอบอวลไปด้วยความรักตัดพ้อไม่จริงจัง หอมแก้มนวลด้วยความรักครั้ง แล้วครั้งเล่า “ไม่เป็นไร ถ้าเจ้าไม่เรียกข้าเรียกเองก็ได้ เมียรักของข้า”

หลันซู่ถงเอ่ยขึ้นอย่างไม่เข้าใจนัก “เรื่องอิจฉาคุณหลันที่ได้ครอบครองท่านประธานดูเหมือนจะเป็นรองค่ะ จริงๆแล้วพวกนั้นอิจฉาที่คุณหลันได้ครอบหัวใจครอบครองความรักของท่านประธานอย่างแท้จริงมากกว่าค่ะ” “ครอบครองหัวใจ ครอบครองความรักอย่างแท้จริงอย่างนั้นเหรอคะ”

พิธีปิดตาแห่งความมืด ภายในกระท่อมไม้เก่าที่ลึกลับและทรงพลัง กลิ่นกำยานและสมุนไพรเข้มข้นลอยอบอวลอยู่ในอากาศ แสงจากเทียนไขที่ถูกจุดไว้รอบห้องส่องสว่างเพียงพอให้เห็นเงาลาง ๆ ของคนที่นั่งอยู่ในห้อง ชัญญา สาวงามที่มุ่งมั่นในสิ่งที่เธอต้องการ นั่งอยู่บนเบาะหนังสัตว ์ที่เก่าแก่และผ่านการใช้งานมาหลายยุคหลายสมัย ใบหน้าของเธอแฝงไปด้วยความมั่นใจและความทะเยอทะยานที่ยากจะปิดบัง

สาวใช้คนนั้นถลึงตาทำให้ฮุ่ยฮุ่ยหดคอนึกถึงฝ่ามือที่ฟาดลงบนแผ่นหลังของนางเวลาทำเรื่องขัดใจอีกฝ่าย แต่มือน้อยยังคงไม่ยอมปล่อยกำไลที่ท่านแม่มอบให้ กานลู่สบตาของเจ้านายที่มีดวงหน้ามืดครึ้ม รัศมีรอบกายกดดันจนนางขนลุก นางเองก็มิคาดว่าลี่เหวิน สาวใช้คนสนิทคนใหม่ของ คุณหนูจะหน้าซื่อใจคด ทั้งที่คัดแล้วคัดอีกคนพวกนี้ยังหลุดมาได้

“อ๊ะ อ๊ะ ตัว อ๊ะ อ๊ะ อ๊า” หลังจากนั้น ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาอีก มีเพียงเสียงหัวใจของสองดวงที่เต้นระทึกกันอยู่อย่างนั้น ความสุขที่มีอยู่มันกำลังจะเอ่อท่วมท้น ภาพที่เห็นคือทั้งสองสาวบอกรักกันผ่านท่วงท่าและลีลาสุดสยิว ทั้งพยาบาลสาวกับผู้กองคนสวยต่างก็ปริ่มล้นไ ปด้วยความสุข ความสุขที่กลับมาเพราะว่าโชคชะตาลิขิตขีดไว้นั้น ทุกอย่างมันได้หวนกลับมาสู่หัวใจของทั้งสองดวงนี้ และนับจากนี้คงไม่มีสิ่งใดมาพลัดพรากออกจากกันได้ ตราบที่ยังมีลมหายใจ.... “ลิขิตรักคืนใจ” ....จบบริบูรณ์....

ขอเพียงใจรักมั่น真诚的爱 นางผู้มีรักมั่น รักเพียงเขา แม้เขาไม่รักนาง แต่นางจะทำทุกอย่างไม่สนใจถูกผิด หลิวหลี หญิงสาวผู้มีใจรักมั่นกับจูหยวนจาง

“ไม่อย่างนั้นเขาจะเรียกว่าความรักทำให้คนตาบอดหรือวะ” “ฉันเชื่อแล้วว่าคุณการันต์คงจะตาบอดเพราะความรักที่มีต่อคุณพัชร์จริง ๆ เพราะรู้ทั้งรู้และจับได้คาหนังคาเขาหลายครั้งว่าคุณพัชร์คบชู้ ไม่ว่าจะเป็นครูที่ถูกจ้างมาสอนเด็ก ๆ ที่เกาะนี้ หรือแม้แต่คนสวนที่เคยทำงานอยู่ที่รีสอร์ ตห่มรัก แต่คุณการันต์ก็ยังให้อภัยเธอครั้งแล้วครั้งเล่า แถมยังสั่งให้พวกเราปิดปากให้สนิทห้ามพูดถึงเรื่องเหล่านี้อีก”

หลี่หลงหลินคลี่ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “พี่สะใภ้สาม ข้านึกวิธีรักษาโรคตาบอดตอนกลางคืนของเหล่าทหารออกแล้ว” ซุนชิงไต้เผยสีหน้าไม่เชื่อ “องค์ชาย ท่านอย่าล้อเล่นเลยเพคะ! โรคตาบอดกลางคืนไม่สามารถรักษาให้หายได้! หม่อมฉันอ่านตำราแพทย์มาแล้วล้วนไม่มีทางรักษา ท่านจะมีวิธีอัน ใดได้?”

บนโลกใบนี้ มีโรคชนิดหนึ่งที่แม้แต่ตำรายาโบราณนับพันเล่มก็ไม่อาจรักษาได้ โรคนั้นคือความรักที่หยั่งรากลึกลงในจิตวิญญาณ และเขาก็คือผู้ที่ยินยอมพ่ายแพ้ต่อโรคนี้ด้วยความเต็มใจ หากย้อนเวลากลับไปในวันวิวาห์ เขาจำได้ดีถึงความกรุ่นโกรธในอกเมื่อรู้ว่าตระกูลหลินเล่นตล กตลบลวง สลับเปลี่ยนตัวเจ้าสาวโดยส่งแฝดผู้พี่ขี้โรคที่ถูกทอดทิ้งไว้ท้ายจวนขึ้นเกี้ยวแต่งงานมาแทนบุตรสาวคนโปรด

มตกหลุมรักเธอ แล้วผมจะบอกไว้ตรงนี้เลยว่าคนที่ผมสนใจมาตลอดไม่ใช่คุณ แต่เป็นพี่สาวของคุณต่างหาก" "หมายความว่ายังไงคะคุณธาม ที่บอกว่าผู้ชายตาบอดคือคุณ มันเป็นเรื่องจริงหรือคะ คุณจะบอกว่าผู้ชายที่พี่เม็ดพลอยไปอยู่ด้วยแล้วแต่งงานเข้าไปในบ้านหลังนั้น แล้วผู้ชายที่ตาบอดคนนั ้นก็คือคุณอย่างงั้นหรือคะ"