ลิขิตรักเจ้าสาวตาบอด Novels & Stories

ปลายนิ้วชี้ไปยังร่างของว่าที่เจ้าสาวซึ่งกำลังยืนน้ำตาคลออยู่ในอ้อมแขนของครอบครัว "คนที่ราชามันรักเธอชื่อมะลิ มะลิดอกน้อยที่อยู่ในใจของมันเสมอมา แต่ความรักของทั้งสองไม่สามารถไปต่อด้วยกันได้"พูดมาถึงตอนนี้น้ำตาของชีต้าห์เองก็พานจะไหล เขาต้องข่มอารมณ์กดลึกเอาไว้ไม่ให้ แสดงความอ่อนแอออกมา

ลิขิตรักว่าที่จอหงวน เขา คือ บุตรชายขุนนางผู้เที่ยงธรรม เธอ คือ ธิดาพ่อค้าผ้าไหมผู้เฉลียวฉลาด ต่างสบตากันเพียงครั้งเดียว แต่หัวใจกลับผูกพันแนบแน่น ยากจะตัดขาด ทว่าความรักครั้งนี้ มิใช่เรื่องง่าย เมื่ออำนาจมืดในราชสำนักกำลังวางกลอุบายใส่ร้าย แผนการทุจริตถูกซ่อนเร้นใน ม่านของความหรูหรา ขณะที่ความริษยาแทรกซึมในทุกถ้อยคำหวาน

“ลิน” “ลินรักพี่ปุณณ์ แอบรักมาตั้งนาน วันนั้นที่ได้เป็นเจ้าสาวของพี่แม้จะเป็นแค่เจ้าสาวคั่นเวลาหรือแค่ผิดคิว ลินก็มีความสุข ที่ได้แต่งงานกับคนที่ลินรัก”

หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธอย่างขัดเขินแต่แอบเศร้าอยู่ในใจ ถ้าเธอไม่ได้มาจากยุคอื่น ถ้าเธอมีตัวตนอยู่จริงในยุคนี้ เธอจะไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะใช้ชีวิตเคียงคู่กับเขา “เจ้าสาวของข้าช่างใจดำนัก” บุรุษผู้มีหัวใจอบอวลไปด้วยความรักตัดพ้อไม่จริงจัง หอมแก้มนวลด้วยความรักครั้ง แล้วครั้งเล่า “ไม่เป็นไร ถ้าเจ้าไม่เรียกข้าเรียกเองก็ได้ เมียรักของข้า”

หลันซู่ถงเอ่ยขึ้นอย่างไม่เข้าใจนัก “เรื่องอิจฉาคุณหลันที่ได้ครอบครองท่านประธานดูเหมือนจะเป็นรองค่ะ จริงๆแล้วพวกนั้นอิจฉาที่คุณหลันได้ครอบหัวใจครอบครองความรักของท่านประธานอย่างแท้จริงมากกว่าค่ะ” “ครอบครองหัวใจ ครอบครองความรักอย่างแท้จริงอย่างนั้นเหรอคะ”

พิธีปิดตาแห่งความมืด ภายในกระท่อมไม้เก่าที่ลึกลับและทรงพลัง กลิ่นกำยานและสมุนไพรเข้มข้นลอยอบอวลอยู่ในอากาศ แสงจากเทียนไขที่ถูกจุดไว้รอบห้องส่องสว่างเพียงพอให้เห็นเงาลาง ๆ ของคนที่นั่งอยู่ในห้อง ชัญญา สาวงามที่มุ่งมั่นในสิ่งที่เธอต้องการ นั่งอยู่บนเบาะหนังสัตว ์ที่เก่าแก่และผ่านการใช้งานมาหลายยุคหลายสมัย ใบหน้าของเธอแฝงไปด้วยความมั่นใจและความทะเยอทะยานที่ยากจะปิดบัง

มตกหลุมรักเธอ แล้วผมจะบอกไว้ตรงนี้เลยว่าคนที่ผมสนใจมาตลอดไม่ใช่คุณ แต่เป็นพี่สาวของคุณต่างหาก" "หมายความว่ายังไงคะคุณธาม ที่บอกว่าผู้ชายตาบอดคือคุณ มันเป็นเรื่องจริงหรือคะ คุณจะบอกว่าผู้ชายที่พี่เม็ดพลอยไปอยู่ด้วยแล้วแต่งงานเข้าไปในบ้านหลังนั้น แล้วผู้ชายที่ตาบอดคนนั ้นก็คือคุณอย่างงั้นหรือคะ"

ประโยคของปานแก้วทำให้อะตอมข่มตาหลับลง คิดว่าคงนอนไม่หลับ แต่สุดท้ายเธอก็นอนหลับลงไปในทันที อะตอมนอนหลับไปก่อนที่เธอจะฝัน “น้องดำ” เสียงล้อเลียนคุ้นเคยดังขึ้น ทำเอาอะตอมหันขวับไปมอง “อย่ามาล้อกันนะ” “ก็ดำจริงๆ” “นายขาวนักหรือไง เชอะ! นายดำตับเป็ด”

หวานไม่อยากคล้อยตาม แต่ก็ต้องยอมรับว่าลีลาของเขามอมเมาให้เธอเมามาย เสียงหวานเอ่ยตอบสั่นๆ “พี่วิทย์” ประวิทย์สะดุดลมหายใจตัวเอง ร่างกายร้อนรุ่มไม่อยากรั้งรอแม้วินาทีเดียว หล่อนช่างหวานสมชื่อจริงๆ “ข้อหาที่สาม ลักขโมยหัวใจเจ้าพนักงาน”

ทั้งท่าทางและสายตาก็บ่งบอกแล้วว่าเธอคงไม่มีโอกาสได้เป็นเจ้าของหัวใจเขา คนที่เขารักมาตลอดก็คือแพนนีญาร์ เธอไม่มีอะไรสู้ผู้หญิงของเขาได้เลยสักอย่าง ในสายตาเขาเธอมันก็แค่ผู้หญิงหน้าเงินที่จ้องแต่จะหลอกใครต่อใครไปวันๆ พัชสิกานอนร้องไห้ที่พื้นกระเบื้องแข็งๆราวกับว่าชี วิตนี้ไม่ได้ต้องการอะไรไปมากกว่าการร้องไห้ออกมาดังๆ นานจนแสงแดดจากด้านนอกค่อยๆจางหายไปเหลือไว้เพียงความมืดมิด