ลุงยามกระบองใหญ่ Novels & Stories

ชายหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างขบขัน ถึงแม้หญิงสาวจะกลัวแต่ใจกลับฮึดสู้ขัดกับสีหน้าเหลือเกิน “เป็นไรกันไหมครับ ลุงได้ยินเสียงร้องให้ช่วย” ลุงยามที่เฝ้าสวนสาธารณะวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาพร้อมกับมือที่ถือไม้กระบอง “โจรครับลุง ผมจัดการมันไปแล้ว ที่เหลือฝากลุงจัดการทีนะครับ”

แรมจันทร์ร้องครางตามจังหวะแก่นกายลุงสันต์ กระแทกใส่เข้ามาอย่างต่อเนื่อง เครื่องเคราแกใหญ่ยาวสมคำร่ำลือ เพราะเคยได้ยินป้านวลเล่าว่าอาวุธประจำกายหรือกระบองเนื้อของลุงสันต์ยาวใหญ่อย่าบอกใคร มือของลุงสันต์ดันก้นของแรมจันทร์ให้แอ่นเด้งขึ้นเล็กน้อย ชักท่อนเอ็นออกมาจากรูกลวงโบ ๋แล้วกระแทกเสยเข้าใส่อีกครั้งจนหล่อนตัวงอ

บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ท่อนเอ็นใหญ่ยาวของลุงยาม เสียบยัดเข้าใส่โพรงสวาทของคุณหนูอย่างแรง ไม่นานน้ำหล่อลื่นของคุณหนูก็ทะลักสวนกระบองเอ็นที่ชักออกมา “อ๊าย... ฮื่อ... มันสุดๆ ลุงยามจ๋า” คุณหนูสะบัดใบหน้าไปมา กระบองเนื้อของลุงยามทั้งยาวทั้งใหญ่ เมื่อแกกระเด้าเสยขึ้นมามิ ดดุ้น ล้ำลึกจนพวงมะกรูดสองลูกใต้ฐานแท่งโคน เบียดชิดติดแน่น คาคับอยู่กับปากถ้ำของดาริกาที่ยืนให้ลุงจอมกระแทกในท่ายืนสอดใส่ แลกน้ำแลกเนื้อกันอย่างดุเดือดถึงใจ

ี้ยาหยีเริ่มเกมรุกราวกับไปร่ำเรียนวิชาบำเรอบุรุษมาก็ไม่ปาน ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความอายหลงเหลือ เธอล้วงเอาเข็มใหญ่ของยักษ์ออกมาด้านนอกอย่างมั่นใจ ก่อนใช้มือเล็กของตนโอบรอบลำร้อน ที่ตอนนี้เริ่มกำไม่รอบ ก่อนค่อยๆ รูดรั้งขึ้นลงด้วยลีลาที่ทำให้ร่างสูงต้องแหงน หน้าครางต่ำ

เมื่อคืนก็เพิ่งเห็นของป๋าตัวเองมาหยกๆ แต่ของลุงคมน์ที่เห็นอยู่ในตอนนี้ใหญ่กว่าของป๋าหลายเท่านัก “อู้ววว... พระเจ้าช่วยกล้วยทอด” ลีนาร้องครางออกมา มิอาจละสายตาจากความเป็นชายชาตรีของลุงคมน์ คราวนี้มันชัดเจนเต็มสองตา แจ่มแจ้งเหมือนภาพที่ถูกฉายด้วยจังหวะสโลว์� �มชั่นซ้ำๆ ดุ้นเอ็นซึ่งมีขนาดใหญ่โตเว่อร์วังอลังการน่าขนลุกขนพอง เหวี่ยงไหวตามจังหวะเอี้ยวกายฟอกสบู่ควักถูล้วงหน้าล้วงหลัง

ลุงใหญ่ก้มลงสูดกลิ่นหอมที่ซอกคอและข้างใบหู สูดกำซาบกลิ่นสาบสาวปะปนอยู่กับกลิ่นแป้งอ่อนๆ ทำเอาข้าวหลามเนื้อของแกพองขยาย “วันนี้ลุงจะมีของแถมให้หนูบ้างไหมคะ?” ประโยคที่ได้ยินทำเอาลุงใหญ่ใจเต้น “มีครับวันนี้ลุงจะแถมข้าวหลามเนื้อกระบอกใหญ่ให้หนูได้ชิม”

สองตาของลุงครามยังไม่ละจากภาพของลำเนื้อสีน้ำตาลของตัวเอง โอบล้อมไว้ด้วยเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนเหมือนรากไม้กระจายโอบรอบลำ กำลังสไลด์เข้าออกเสียดครูดในรูกลวงโบ๋ “อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ” มายน์ร้องครางตามจังหวะกระเด้า ลำเอ็นใหญ่ยาวของลุงครามกระหน่ำแทงเข้า สุดออกสุด

จางตงที่เพิ่งมีอาการดีขึ้นกว่าเมื่อวาน เขานำทหารยามมากกว่าสิบคน แต่ละคนถือกระบองไม้หน้าตาถมึงทึง ข้างกายเขามีชายร่างยักษ์สวมเกราะหัวหน้าหน่วยที่มีนามว่าหลี่กุ่ยผู้มีชื่อเสียงด้านความโหดเหี้ยมและเลวทราม หว่านหนิงก้าวพ้นธรณีประตูออกมาอย่างช้า ๆ ในมือถือกระบองไฟฟ้าที่ดูเหมือน ไม้สั้น ๆ และกระสเปรย์พริกไทย นางกวาดสายตามองกลุ่มชายฉกรรจ์ด้วยแววตาเหยียดหยาม

ต้าเหล่ยลองจับดู ถึงเขาจะมีโอกาสได้จับของเหล่านี้เพียงไม่กี่ครั้งในยุคที่จากมา แต่พอได้สัมผัสของตรงหน้าก็รู้ได้ทันทีถึงความแตกต่าง "เบากว่าที่คิดนะครับ" "เบาแต่แรงนะ อย่าดูถูกเชียว" จากนั้นหลินเฟิงก็เปิดลังถัดไป เผยให้เห็นกระบองยาวสีดำ ต้าเหล่ยมองคร่าว ๆ ก็รู้ว่าเป็นกระ บองที่ใหญ่กว่าครั้งก่อนเป็นเท่าตัว

“โอย...ลุงจ๋า...ลุง...โอย...โอย” เจินร้องเสียงดังเหมือนเจ็บปวดเสียเต็มประดาทั้งที่มันคือความเสียวซ่านขณะที่ลุงผันโรมรันกาบหอยน้อยของหล่อนด้วยการกระแทกอาวุธขนาดยักษ์เข้าหาอย่างบ้าคลั่ง หงส์แทบลืมหายใจเมื่อได้เห็นจังหวะรักตอนที่ลุงผันกระเด้าท่อนเอ็นขนาดใหญ่เข้าไปในกลีบสวาทของเจ ินแบบไม่ยั้ง