Novel & Cerita สยบรักใต้บัญชานาง

มิลานรู้สึกทรมานความต้องการของเธอตีตื้นเธอต้องการอะไรที่มันมากกว่านี้ จนท้ายที่สุดแล้วเธอก็ไม่อาจจะต้านทานความต้องการของตัวเองได้ เปลือกตาสวยได้เปิดขึ้นมันทำให้เธอได้เห็นสีหน้าของสามีหนุ่มซึ่งตอนนี้เขาเองก็ทรมานไม่ต่างจากเธอ สวบ "กรี๊ด"เสียงกรีดร้องของคนใต้ร่างดังลั่ นทันทีเมื่อเธอเปิดเปลือกตาขึ้น กลิ่นคาวของเลือดสาวบริสุทธิ์คละคลุ้งไปทั่วทั้งห้องเมื่อแก่นกายยาวใหญ่ของผู้เป็นสามีสอดใส่เข้ามาโเยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัว

มังกรเร่งเคลื่อนไหวส่วนล่างเมื่อใกล้เสร็จสุขสมเช่นเดียวกันซอจิน ภายในร่องรักคับแคบบีบรัดแก่นกายถี่ๆ ไม่นานนักเขาและเธอก็เกร็งกระตุกปลดปล่อยความสุขออกมา “อร้าย!!” “อ๊า!!!” แก่นกายขนาดใหญ่กระตุกหงึกหงักปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาจากส่วนหัวเข้าสู่ร่องรักทุกหยาดหยดจ นคนใต้ร่างรู้สึกอุ่นวาบตรงบริเวณนั้น

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “จัดให้ค่ะ” หญิงสาวตอบล้อเลียนเขาในตอนที่เธอร้องขอ ม่านฟ้าขึ้นคร่อมร่างกำยำของแฟนหนุ่ม เธอจับท่อนเอ็นให้หัวหยักบานจ่ออยู่ที่ร่องรัก หญิงสาวกดสะโพกลงมาอย่างช้า ๆ ให้ท่อนเนื้อลำใหญ่เข้าไปในช่องทางคับแคบทีละนิด

เธอบอกรักเขาแล้วกอดเอาไว้ สองร่างแอบอิงภายใต้แสงจันทร์ ที่สาดส่องลงมาเป็นพยานรักให้แก่ทั้งคู่ *****จบบริบูรณ์*****

กลางดึกร่างนุ่มนิ่มได้รับอิสระ ขณะกำลังสะลึมสะลือหลังล้างเนื้อล้างตัวเพราะตาใกล้จะปิด ร่างสูงกำยำก็ตามมากอดพร้อมกระซิบคำรักข้างหู ก่อนจูบแก้มนุ่มซ้ำ “รักนะครับ คุณนางร้าย” มุมปากอิ่มสวยยิ้มนิดๆ พอใจกับคำบอกรักแบบยาวๆ ตามแบบฉบับของชนน บราลีคิดว่าน่ารักดี ร่างอรชรพ ลิกกลับมาซุกอกอุ่นที่พร้อมโอบตนเข้าไปกอดกระชับเสมอก่อนจะหลับไป

คำพูดเสียดแทงใจดำทำเอาเหล่าขุนนางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “แต่นาง…” “นางอะไร!?” ขุนนางผมขาวนายหนึ่งรวบรวมความกล้า “นางเป็นเพียงลูกนอกสมรสของใต้เท้าเหอ อีกอย่างผลงานเรื่องที่นางวางแผนกลยุทธ์การศึกก็ไม่มีมูล เช่นนี้จะให้พวกเรายอมรับได้อย่างไร”

นางกล่าวแล้วยื่นให้เขาชื่นชม บุปผาผลิบาน ตะวันสาดส่อง สายลมเหนือพัดพา สกุณาโผบินพร้อมคู่เคียง “เจ้าแต่งได้ดีมาก บทกลอนนี้เกี่ยวกับความรักใช่หรือไม่” เมื่อกล่าวจบ บัณฑิตหนุ่มก็เป็นกังวลใจ ก่อนจะแอบคิดอย่างกังวลว่าคำพูดของเขาอาจจะทำให้นางอึดอัดหรือไม่ เพราะนางเพิ่งผ่านประ สบการณ์ผิดหวังมา

ความเงียบอันน่าอึดอัดแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ เหวินลิ่งอี๋พยุงกายลุกขึ้น ขยับไปที่ขอบเตียงอย่างเชื่องช้า แล้วหมอบคำนับจนหน้าผากจรดพื้น “หม่อมฉัน... ปากพล่อยเองเพคะ ความรักอันลึกซึ้งระหว่างฝ่าบาทและฮองเฮา นับเป็นเรื่องราวอันงดงามตราบชั่วฟ้าดินสลาย หม่อมฉันขอน้อมส่งเสด็จเ พคะ” นางยังคงรักษาท่าหมอบกราบเอาไว้ เรือนร่างบอบบางสั่นเทิ้มระริกอยู่ท่ามกลางแสงสลัว ทว่ากลับไม่มีคำพูดใดหลุดรอดออกมาอีก

ในเวลาเดียวกัน สือซื่ออันก็โน้มกายลงมา สองมือหนาลูบไล้ไปตามเรือนร่างส่วนโค้งเว้าที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าไหมเนื้อบางเบา จุมพิตอันเร่าร้อนดุดันดั่งขุนพลในสนามรบถูกมอบให้แก่องค์หญิงสามอย่างไม่รู้จักอิ่มจักพอ สองบุรุษต่างผลัดเปลี่ยนและสอดประสานมอบบทรักอันร้อนแรง รัญจวนใจ และ ลึกซึ้งให้แก่สตรีผู้เป็นเจ้าของหัวใจ “อื้ม สืออัน แรงอีก” “ซือหนิง ยอดรักของข้า” เสียงเรียกชื่อนางโดยตรงยามที่อารมณ์ดำดิ่ง ทำให้พวกเขายิ่งจมดิ่งกับความหฤหรรษ์

เป็นเพราะความคิดโง่ ๆ ของตัวเองที่ทำให้คิดว่าต้องมาบอกข่าวดีเรื่องนางตั้งครรภ์ให้เขารู้ เขาอาจเอาใจใส่นางบ้างและใจอ่อนกับนางบ้าง แต่พอมาถึงค่ายทหารของเขา กลับพบว่าเขากำลังอยู่กับสตรีผู้หนึ่ง แววตาเขาในยามนั้นกลับอ่อนโยนกว่าในยามที่มองมายังนาง ที่แท้เขานั้นมีคนที่ร ักอยู่แล้ว เขาจึงไม่รักนางเลย เพียงเสี้ยวนาทีลมก็พัดโหมแรงซูเหมยหลันหยุดชะงักฝีเท้าทันที่เมื่อถึงหน้าผา ดินด้านหน้าปลายเท้านางสไลด์ลงไปอย่างรวดเร็วเพราะแรงสั่นสะเทือนจากฝีเท้าของนาง