Novel & Cerita สยบรักใต้บัญชานาง

นางพึมพำแผ่วเบาพร้อมรอยยิ้ม ขื่นขม ภาพความทรงจำในวัยเยาว์ยามที่ท่านแม่ลูบหัวนางใต้ต้นท้อผุดขึ้นมาในมโนสำนึก ช่างห่างไกลและเลือนรางเหลือเกินในท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดนี้ “คำรักที่ติดค้างในใจ... คงต้องรอไปบอกท่านในชาติหน้า” นางใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายบิดกลไกเข้าสู่จุดตาย แรง สั่นสะเทือนจากใต้พสุธาเริ่มกัมปนาท แผ่นดินจงหยวนที่โง่เขลาเอ๋ย... จงล่มสลายไปพร้อมกับข้าเถิด!

จอมทัพคำรามต่ำ แหงนเงยใบหน้าไปด้านหลังเมื่อทุกอย่างถูกปลดปล่อยออกไปจนหมด เขาก้มลงไปจูบกลีบปากอิ่มแล้วพลิกตัวไปนอนข้างๆ ไม่ลืมหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้ถึงอกของเมียอย่างรักใคร่ห่วงใย “ยังไม่จบแค่นี้นะครับซอ คืนนี้ราหูจะอมดวงจันทร์เอาไว้ทั้งคืน” ศศิกาญจน์มองหน้าเ ขาแล้วครางด้วยความตกใจ ริมฝีปากร้อนผ่าวขยับเป็นรอยยิ้ม นึกขำภรรยาตัวน้อยในอ้อมกอด “ซอครับ แล้วใจคอซอจะไม่บอกผมสักทีเหรอครับว่าจูบในฝันที่ซอเคยเล่าให้ฟัง กับจูบของผม ตกลงมันใช่จูบเดียวกันไหม”

เซน พริบพราวหลับตาแน่นตั้งใจปลดปล่อยน้ำรักสีใสของตัวเองออกมาจนหมด ซึ่งไม่ต่างจากไบรอันต์และเซนที่ปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งปรี๊ดเข้ามาในกายเธอทุกหยาดหยด ทั้งสามคนต่างประสานเสียงกันดังก้องไปทั่วชั้นใต้ดิน

----------- ใต้พันธนาการปีศาจอสรพิษ ร่างกำยำรุ่มร้อนทาบทับนางด้วยเรี่ยวแรงมหาศาล ทว่าเขากลับแสนนิ่มนวลกับนาง ไม่ทำให้นางหายใจไม่ออก แม้แต่จะทำให้นางรู้สึกอึดอัด สามีลูบจับเรือนผมนุ่มหอมขึ้นพรมจูบ เอ่ยคำขอโทษที่ตีตราประทับนางด้วยตราปีศาจ เพื่อให้ปีศาจตนอื่นรู้ว่านางเป็นภ รรยาของเขา ดึงเอวบางเข้าหาตน ให้นางอิงแอบกายใต้เกล็ดอันงดงาม “เจ้าพรั่งพร้อมสำหรับข้าเสมอ ภรรยา ร่างกายเจ้าเป็นของข้าโดยสมบูรณ์ เจ้าคงต้องยอมเป็นทาสนางบำเรอปีศาจ”

ต่เสี้ยวนาที ครั้นเห็นว่าแม่เจ้าประคุณคนไม่ประสาที่อยู่ใต้ร่างครางตาเยิ้ม เขาก็หมดสิ้นความอดทน ลนลานลูบไล้แก่นกายผงาดกล้าให้พร้อมพรัก ก่อนจะประคองเข้าถูไถเกสรดอกรักกลางกายสาว เรียกเสียงครางพร่ากระเส่าให้หลุดออกมาจากปากเจ่อ ทันใดนั้นเขาก็ผลักดันตัวตนอันแสนใหญ่ยิ่งเข้าหลอ มรวมเป็นหนึ่งอย่างเชื่องช้าทว่าบาดอารมณ์ ท่ามกลางเสียงครางด้วยความทรมานปนกระสันซ่านสุดขีด

ตับ ตับ ตับ ปัก ๆ ๆ ลูคัสกระแทกกายใหญ่เข้าหาร่องสวาทที่ตอนนี้กลีบดอกไม้เธอได้บวมแดงช้ำไปจนหมด ด้วยการกระทำของเขา แต่เขาก็ไม่สนยังควบบดกระแทกกระทั้นเอาเป็นเอาตาย จนหญิงสาวใต้ร่างต้องยกมือไหว้อ้อนวอนให้หยุดแต่ร่างแกร่งไม่ฟัง มือหนาปิดปากและเบียดร่างหนากดแก่นกายเข้าไปจนสุด และซอยถี่ ๆ ไม่ยั้ง ตับ ตับ ตับ!! กายใหญ่ตอกเข้าหนัก ๆ เสียงคนใต้ร่างครวญครางจนจับใจความไม่ได้ เขาควบบดควงแก่นกายทิ่มแทงเข้าร่องกลีบบางของเธออย่างไม่มีความทะนุถนอม ด้วยแรงที่ถาโถมเข้ามาร่องเธอแทบฉีกขาดออกมาจากกันเป็นเสี่ยง ๆ เสียให้ได้

มนตรีมองลูกสาวด้วยสายตาขยะแขยง ก่อนจะแสยะยิ้ม "ก็ได้... ฉันจะให้โอกาสสุดท้าย แต่คนอย่างแกมันต้องดัดนิสัย เมฆา ลากมันไปขังที่ห้องใต้ดิน ริบบัตรเครดิต เงินสด และมือถือของมันมาให้หมด อดข้าวอดน้ำมันไว้สองวัน จนกว่าจะถึงวันงาน ถ้าแกยังอยากมีชีวิตรอดไปหาไอ้ภริช แกต้องพิสูจน์ ความภักดีให้ฉันเห็น"

ผู้ได้ชื่อว่าภรรยาได้แต่ลอบยิ้มให้กับท่าทีของสามีตามธรรมเนียม ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ ๆ ทิ้งกายนั่งลงเตียงด้านข้างที่ว่างอยู่ เบียดเนื้อตัวเปียกชื้นเข้าหาอีกฝ่ายอย่างจงใจ ก่อนจะค่อย ๆ เอื้อมมือไปจับมือของแม่ทัพหยางขึ้นมากอบกุมไว้ จุมพิตเบา ๆ ลงบนหลังมือหนา โดยมิวายแลบ ลิ้นเลียเบา ๆ ก่อนจะผละออก “หากท่านไม่ชอบ ข้าจะไม่ทำอีก เรือนร่างของข้าจะมีท่านเพียง ผู้เดียวเท่านั้นที่ได้จับจ้อง…และสัมผัส” พูดจบจ้าวหยุนปิงก็จับมือหนาที่กอบกุมเอาไว้ สอดเข้าไปใต้อาภรณ์เปียกชื้น สัมผัสเนินอกแบนราบของตนเอง

เธอเจ็บ หรือว่าเธอจะเสร็จเพราะเธอรู้แค่เพียงว่าช่วงล่างของเธอมันกำลังจะหลั่งบางสิ่งออกมาแล้ว. “ได้สิฟ้า..” สวบ.. พรวด.. “อ๊าห์.. ” หงึก หงึก หงึก.. เพี๊ยะ.. งับ.. จ๊วบ.. แหมะ..

ห้ฉันเบาได้ยังไงไหว” “อื้อ แต่หมวยไม่ไหวแล้ว” คนใต้ร่างของเขาเปล่งวาจาบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ร่องรักอันคับแน่นบีบรัดโคนอุ่นแน่น ยิ่งทำให้ใบหน้าหล่อนิ่วหน้าด้วยความปวดหนึบ ไม่นานร่างกายของเธอสั่นระริกเมื่อถึงฝั่งปรารถนารู้สึกเบาสบายไปทั้งตัว นาทีนี้มีความสุข ขีดสุด เมื่อมองคนตัวสูงด้านบนเขาเองยังคงกระแทกกระทั้นเข้าออกรัวเร็ว รูเยิ้มพ่นน้ำคราบใสสะบัดขึ้น การกระแทกที่เร่าร้อนส่งผลให้วินาทีถัดมาร่างกำยำของเฟยหลงเกร็งกระตุก ปล่อยน้ำอุ่นกระฉอกภายในช่องทางรักเต็มเหนี่ยว