สวย

จึก! “กรี๊ดดด!” ฉันดิ้นพล่านเมื่อมีนิ้วของใครสักคนพยายามจะยัดเข้ามาในรูสวาทของฉันอย่างแรง “แน่นฉิบ!” เสียงคุณเซนดังขึ้นฉันเลยเดาได้ไม่ยากว่าเจ้าของนิ้วนั้นคือใคร แต่เพียงไม่นานฉันก็รู้สึกได้ว่ากำลังจะมีนิ้วแกร่งเพิ่มเข้ามาอีก จึก! “ฮืออ” น้ำตาฉันไหลพรากรู้สึกอึดอัดแน่นตึงที่น้องน้อยเป็นอย่างมาก “เธอยังซิงอยู่จริงๆ ด้วย” คุณเซนจ้องมองดวงตาฉันราวกับว่ามันเป็นเรื่องมหัศจรรย์ และเขาไปได้พูดแต่ยังพยายามกระดกนิ้วรัวๆภายในร่องฉันอีก “อื้อ พราวเจ็บ ปล่อย!” ฉันดีดดิ้นส่ายสะโพกหนีอีกครั้ง เมื่อรู้สึกได้ว่านิ้วนั้นกำลังจะเข้ามาได้อย่างสำเร็จ "เธอ อยากได้แบบไหน? ประตูหน้า ประตูหลัง หรือเข้าพร้อมกันได้เลย” ไบรอันต์เอ่ยถามแทรก "พะ..พราวไม่เลือก!" "ถ้าไม่เลือกงั้นก็นอนแหกขาออกกว้างๆ เพราะพวกฉันจะเอามันเข้าไปพร้อมกันทีเดียวเลย!" "กรี๊ด พราวไม่ยอมนะ!" ไบรอันต์ตามขึ้นมาประกบจากทางด้านหลังของพริบพราว มองก้นงอนงามลอยเด่นหราอย่างท้าทาย เขาแหกร่องก้นจนกว้างพลางใช้เจลหล่อลื่นยี่ห้อดีเทมันลงไปจนมันไหลเยิ้มลงไปตามร่องและแก่นกายใหญ่ของเซน

"สิบปี... คือเวลาที่ ‘พราว’ พยายามฝังกลบรักแรกอันแสนเจ็บปวดไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เธอใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของ ‘ธาม’ สามีรูปหล่อผู้เพียบพร้อม แต่กลับเติมเต็มเธอได้เพียงเปลือกนอกและบทรักอันว่างเปล่า ชีวิตที่เหมือนจะลงตัวกลับสั่นคลอน เมื่อ ‘วิน’ รักแรกที่เคยทอดทิ้งเธอไปอย่างไร้เหตุผลเมื่อสิบปีก่อน หวนกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้งในฐานะผู้บริหารหนุ่มไฟแรง ถ่านไฟเก่าที่ดับมอดไปนานกลับคุโชนขึ้นอย่างรุนแรงเกินห้ามใจ ท่ามกลาง ‘สถานะ...รักต้องซ่อน’ ที่ต่างมีเจ้าของ เมื่อแรงปรารถนามันแรงกล้ากว่าความถูกต้อง พวกเขาจึงเลือกก้าวสู่เส้นทางอันตราย สานต่อสัมพันธ์สวาทร้อนแรงอย่างลับๆ โดยไม่รู้เลยว่า ปมในอดีตที่ทำให้รักร้าว... กำลังรอวันเปิดเผย และอาจทำลายทุกสิ่งทุกอย่างลง..."

จากความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนที่เธออยากจะลืม กลายเป็นว่าชายคนนั้นทิ้งเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาไว้ให้ดูต่างหน้า หกปีผ่านไปใครจะคิดว่าเธอจะได้เจอกับเขาคนนั้นอีกครั้ง และความลับของเธอจะถูกเขาล่วงรู้หรือไม่

อลินดาหญิงสาวที่อดทนทุกอย่างเพื่อความรักที่มีให้เปมิกามาโดยตลอดครั้งนี้มันสุดจะทนอีกต่อไปอลินดาต้ดสินใจที่จะบอกเลิกเปมิกาแต่แล้วเธอต้องมาเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตด้วยโชคชะตาจากสวรรค์ทำให้เธอกลับมาใหม่

กลิ่นตัวของหญิงสาวเหตุใดถึงได้สาปสางถึงเพียงนี้ นายพรานอินทร์ฝีมือดีทั้งยังหล่อเหลาเอามันทำเมียลงได้อย่างไร? "ของเอ็งมันใหญ่ถึงเพียงนี้เชียวรึกอบัว ข้าชักหลงใหลเอ็งขึ้นทุกทีแล้วสิ หึหึ"

เธออกหักจากรักแรก เลยหนีมาพักใจที่ทะเล ใครจะรู้ว่าจะได้เจอรักที่สองที่อยู่ทะเลอย่างไม่รู้ตัว

ชาติก่อน เธอคือแสงจันทร์ขาวของเขา คนที่เขาไม่กล้าเอื้อมมือไปไขว่คว้า เพราะเธอคือที่รักของทุกคนในแผ่นดิน แต่ชาตินี้ เธอคือของเขา... ของพิรุณคนเดียวเท่านั้น

การเจอกันของเขาและเธอ สำหรับหนึ่งคนคือความบังเอิญ แต่อีกคนคือความตั้งใจ

เรนนี่ที่เพิ่งอกหักมาหมาด ๆ ต้องมาอาศัยอยู่กับผืนป่า...โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าเธอกำลังเดินเข้าถ้ำเสือ คนที่จ้องจะจับเธอกินทุกวัน

ปัง ปัง ปัง เขาเคาะประตูกวาดตามองรอบๆ อย่างระแวดระวัง แก่นกายเจ็บปวดเพราะต้องการปลดปล่อย ลมหายใจหอบหนักขึ้นทุกขณะ แอด... นาราภัทรแงมประตูมอง เห็นคนยืนหน้าห้อง ใบหน้าคุ้นเคยเธออ้าปากแต่กลับถูกปิดไว้ แล้วลากเข้าห้องทันที “อื้อ!” หญิงสาวดิ้นรนเมื่อถูกกอดรัดไว้แน่น ความร้อนจากร่างกาย ทำเอาหญิงสาวขมวดคิ้ว ดิ้นรนให้เขาปล่อยเธอ ได้ยินเสียงฝีเท้าคนอยู่ด้านนอก เสียงพูดคุยตามหาใครสักคน แล้วเงียบหายไป ริมฝีปากเป็นอิสระ นาราภัทรผลักแผงอกทันที “ทำบ้าอะไร ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้นะ!” คนตัวเล็กตวาดแว๊ด “ผมขอโทษ...” เสียงพร่าเอ่ยบอก กอดตัวเองแน่น “เป็นอะไรมิทราบ!” เขาปรือตา แล้วทอดมองใบหน้างดงามของหญิงสาว เขาทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ต่อให้ต้องถูกโกรธ เกลียด ก็จำต้องทำ หากเป็นแบบนี้เขาคงขาดใจตายแน่ “ผมขอโทษ ขอโทษด้วย ให้อภัยผมด้วยนะ....” เขาบอกเสียงแหบพร่า “หมายความว่ายังไง ขอโทษเรื่องอะไร!” หมับ! ตุบ! ร่างบางถูกเหวี่ยงลงบนเตียงกว้าง คนตัวเล็กกระเด้งตัวลุกขึ้นแล้วตะเกียกตะกายหนีทันที เธอรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร “ช่วยด้วย ช่วยด้วยกรี๊ด!”