สาวใช้มาเฟียตาบอด Novels & Stories

“ คนอย่างเธอดื่มดื่มเหล้าเมาหนักจนขับรถชนคนตายได้หน้าตาเฉย ป่วยแค่นี้ถึงกับตายหรอก” มาเฟียหนุ่มเอยพรางบีบใบหน้าของหญิงสาวเต็มที่ แววตาของเขามีแต่ความโกรธแค้น ไม่เหลือแววตาที่หลงใหลเธอเหมือนก่อนหน้านี้แม้แต่น้อย

"อือ นั่นสินะ" มาเฟียในหนังในนิยายเท่าที่เคยดูเคยอ่านมาจะเป็นจำพวกฆ่าโดยไม่กะพริบตา โหดเหี้ยม เลือดเย็นและมีลูกน้องเป็นโขยง แล้วเมื่อคืนเธอไปลากผู้ชายคนนั้นมาได้ไง ถ้าเป็นมาเฟียจริงลูกน้องเขาก็ต้องกระทืบเธอออกห่างจากเจ้านายตั้งแต่ตรงนั้นแล้วป่ะ เขาอาจไม่ใช่มาเฟียข องจริง แค่มีคนคอยเฝ้าเพราะเป็นคนดังก็ได้ ไม่โหดขนาดนั้นหรอก

คนพิการทางร่างกายหากแต่ใช่สมองนิ่วหน้า คงเจ็บระบมน่าดู เพราะฝ่าเท้าที่เหยียบอยู่ของมาเฟียรุ่นลูกนั้น น้ำหนักไม่ใช่น้อยๆ ความเจ็บปวดทางใจบอกผ่านนัยย์ตา เรกาโดจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่แดงก่ำ จะร้องก็ไม่ร้องจะแสร้งเมินเฉยก็คงเกินความสามารถ วินาทีนี้หัวใจเขามันเหน็บชาไปหมด

แววตาของมาเฟียหนุ่มนั้น เต็มไปด้วยตัณหาราคะอย่างที่สุด ลูคัสคือหนึ่งในชายที่คลั่งกามอารมณ์มากที่สุดในลาสเวกัสก็ว่าได้ เซ็กส์คือกิจกรรมผ่อนคลายที่ดีที่สุดสำหรับเขา “กรี๊ดดด!! แก! ปล่อยฉันนะ!! ไอ้บ้า! ไม่นะ!!! กรี๊ดดดด!” เมธิตาไม่ยอมแพ้ ถึงแม้ว่าข้อมือของเธอนั้นจะถูกเขาพันธ นาการ เสื้อผ้าของเธอจะวิ่นไปหมดเหลือเพียงแต่ชุดชั้นใน เธอก็พยายามดิ้นถึงที่สุด ทั้งเตะและถีบร่างใหญ่ แต่ทว่า มันก็ทำได้ไม่ถนัดนัก เมื่อร่างสูงใหญ่ของมาเฟียโหดนั้นกำลังกดทับร่างของเธอจมลงกับที่นอน

ความหยาบโลนของปลายนิ้วที่รุนแรงทำเอาผมเหมือนคนจะขาดใจตายอยู่ใต้ร่างมาเฟียให้ได้ ฟุ้บๆๆๆๆ "รูมึงตอดนิ้วกูฉิบหาย แค่นิ้วนะเนี่ย... ลามกชะมัดอีติ๋ม" มาเฟียเสวียนอู่แสยะยิ้มหื่นกระหาย แววตาคมกริบจ้องมองช่องทางสีหวานที่ตอนนี้ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหล่อลื่นและน้ำลาย ม ันบวมเป่งและขยับขยิบตอดรัดนิ้วเขาไม่หยุดราวกับปากน้อย ๆ ที่กำลังหิวโหย

าสฉัน” น้ำตาลูกผู้ชายไหลอาบแก้ม เขารู้สึกมืดมนและหลงทาง ฟุบใบหน้าเข้าหาเรียวขาของหญิงสาวปล่อยหยาดน้ำตาให้ไหลออกมาอย่างสิ้นหวัง ได้แต่อ้อนวอนเธอเหมือนหมาขี้แพ้ตัวหนึ่งเท่านั้น ไม่เหลือภาพลักษณ์ของมาเฟียโหดที่ใครต่อใครต่างหวาดเกรงอีกแล้ว มีเพียงแค่ชายเลว ๆ คน หนึ่งที่อยากจะได้เมียและลูกตัวเองคืน

คุณหมอสาวตอบกลับเเทบไม่ถูกเมื่อสายตาปะทะเข้ากับของอีกคนที่ดูน่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจตัวร้ายในนิยาย "หึ เเบบนี้ต้องเอาคืนให้สาสม" มาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มร้ายที่มุมปากอย่างพึงพอใจเมื่อเห็นเหยื่อสาวของเขาในคืนนี้หวาดกลัวจนตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด เเบบนี้สิเขาชอบ เกมนี้สนุกกว่าที่ เขาคิดไว้เยอะเลย

คามินสบตาเมียสาวตาไม่กะพริบ เขายอมจำนนต่อชะตากรรมที่แสนหวานและอันตรายนี้อย่างเต็มใจเต็มร้อย "ครับผม... ของจันทร์คนเดียวตลอดไปครับ" พูดจบ มาเฟียหนุ่มก็ไม่รอช้า เขาพลิกตัวตลบเดียวขึ้นคร่อมร่างบางของภรรยาเอาไว้ใต้ร่างอีกครั้ง แววตาเปลี่ยนเป็นประกายวาววับของนักล่าที่พร้อมจะขย้ำเห ยื่อ

แววตาของหญิงวัยสี่สิบเคร่งเครียดและเต็มไปด้วยรอยแค้นระคนกัน “หากคุณสามารถใช้ความสามารถพิเศษของคุณจัดการผู้หญิงคนหนึ่งให้ฉันได้!!” มาเฟียหนุ่มขมวดคิ้ว “ผู้หญิง?” “เรามาพูดกันตรง ๆ เลยดีกว่า” ดารินมองใบหน้าหล่อเหลาแสนเย็นชาของมาเฟียหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว สายตาคมกริบบ่

แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อย แบบฉบับมาเฟียผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร “เดินเข้าไปเชิดๆ... ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น ความเงียบคือคำตอบที่น่ากลัวที่สุด... ให้พวกมันเดากันเอาเอง ให้พวกมันกระวนกระวายใจเล่น”