روايات وقصص ضمن หนี้แค้นวิศวะลวง

ลฉกรรจ์ที่ผมมองไม่เห็น ตอนแรกผมละเลยและคิดว่ามันแค่อาการข้างเคียงที่เกิดขึ้นกับใครก็ได้ ก็แค่นอนไม่หลับ เห็นภาพเหตุการณ์ระเบิดแบบเลวร้ายซ้ำ ๆ แต่มันไม่ได้มีเพียงแค่นั้น จนกระทั่งผมตัดสินใจที่จะ...เข้ารับการบำบัดอาการป่วยที่มองไม่เห็นที่ศูนย์เพื่อความเป็นเลิศด้านวีรกรรมแห่งชาติในบ ีเทสดา” พอเขาพูดจบเสียงภายในห้องนั้นก็อื้ออึงขึ้นมา และคนที่ตระหนกต่อคำสารภาพต่อหน้าสาธารณชนนั้นก็คือนิตาที่มองเขาด้วยสีหน้าที่ไม่อยากเชื่อว่าประธานใหญ่แห่งเวสเนอร์จะกล้าพูด

ถูกคนชั่วหลอกลวง แบกรับหนี้สินจำนวนมหาศาล เป็นหนี้ธัญพืชกว่าสามพันล้านชั่ง~ ตัวเลขมากมายถึงเพียงนี้ พวกเขาหลายคนต่างก็ไม่อาจจินตนาการได้

เย่ซิงชางถลึงตาใส่เขาอย่างดุร้าย “ทุกอย่างเป็นเพราะแกคนเดียวที่สร้างปัญหานี้ขึ้นมา!” “หลิงเฟิง แกบอกว่าเขาค้างจ่ายค่าแรงคนก่อสร้างกว่าหกล้าน มีหลักฐานหรือเปล่า?” หลิงเฟิงหยิบใบแจ้งหนี้ออกมาด้วยใบหน้าสงบนิ่ง

โหลวฉางเยว่หันกลับมาด้วยความตกใจ มีคลื่นลูกใหญ่ในดวงตาของชายคนนั้นครู่หนึ่ง “ไม่มีอะไรติดค้างกันงั้นเหรอ? โหลวฉางเยว่ ผมบอกคุณแล้วว่าคุณเป็นหนี้ผมเยอะมาก คุณเป็นหนี้ผมมากตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย คุณไม่มีทางจ่ายมันคืนได้หรอก”

นี่มันรังแกกันชัด ๆ! อวี๋ซือหยวนเป็นโรคความจำเสื่อม ไม่ได้โง่! ลูกน้องคนหนึ่งถือเครื่องคิดเล็ก ทำการกดก๊อกแก๊ก ในดวงตาส่องแสงสว่างกะพริบติดต่อกัน จากนั้นเงยหน้าพูด "เงินสามแสนห้าหมื่นบาทยืมสามปี ดอกเบี้ยทั้งหมดสี่แสนหนึ่งหมื่นบาท ตกเดือนละหนึ่งหมื่นสี่พันบาท วันนี้ต้อ งคืนเงินก้อนแรก!"

แคลร์ประหลาดใจกับจำนวน มูลค่าสุทธิทั้งหมดของวิลสันกรุ๊ปมีเพียง 1000 กว่าล้านเท่านั้น แต่หนี้ที่ค้างอยู่กับดาเนียลมีมากกว่า 3000 ล้าน! ดาเนียลยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้และถอนหายใจ “ผมจะทำยังไงได้ล่ะ? พาร์ทเนอร์ที่เป็นหนี้ผมพวกเขาทั้งหมดพูดเหมือนกันว่า "โอ้ ฉันจะจ่ายให้คุณเร็ว ๆ นี้ ฉันจะรับจัดการให้เลย" แต่พวกเขาไม่เคยทำเลย"

เจียงเซิงแอบประชดประชัน "แต่น่าเสียดายที่ว่า แกยังติดหนี้ตบฉาดนั้นกับฉันอยู่นะ ถ้าฉันเซ็นตอนนี้ ก็ขาดทุนแย่?"

คำขู่กึ่งเชิญชวนนั้นทำเอาลมหายใจของเอรินสะดุด เงินหนึ่งหมื่นบาทบวกกับห้าพันก่อนหน้านี้. รวมกันเป็นหมื่นห้า! นี่มันเกือบจะถึงครึ่งหนึ่งของหนี้ที่เธอต้องหาไปจ่ายไอ้รุ่นพี่วิศวะเฮงซวยนั่นแล้วนะ!

คณะวิศวะ บรรยากาศใต้ตึกคณะวิศวะวันนี้ดูจะหนักอึ้งและขุ่นมัวเป็นพิเศษ รอบกายของเลโออบอวลไปด้วยกลุ่มควันบุหรี่สีขาวที่ถูกพ่นออกมามวนแล้วมวนเล่าอย่างไม่ขาดสาย ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ บัดนี้กลับบึ้งตึงและเต็มไปด้วยร่องรอยของความขุ่น มัวที่สลัดไม่พ้น เวกัสที่นั่งสังเกตอาการเพื่อนสนิทมาพักใหญ่ถึงกับขมวดคิ้ว เขาเห็นความร้อนรุ่มในแววตาของเพื่อนสนิทที่ดูจะมากกว่าการหงุดหงิดเรื่องเรียนหรือเรื่องทั่วไป

เพลิงเสริมพลางหัวเราะร่วน "ถ้าไม่ชอบจะไปวุ่นวายกับเขาทำไมหนักหนาวะ หนี้ห้าล้านมึงปล่อยให้ลูกน้องไปทวงก็ได้ ไม่เห็นต้องเอาตัวไปยุ่งขนาดนี้เลย" คินทร์ชะงักไปนิดก่อนจะแกล้งทำหน้าตายแล้วรีบแถออกไป "กูไม่ได้ชอบ! พวกมึงเลิกไร้สาระได้ละ ที่กูทำไปทั้งหมดก็แค่อยากได้เงินคืนเ ร็วๆ ยัยนั่นเจ้าเล่ห์จะตาย ถ้าไม่คุมไว้ให้ดีมีหวังหนีหนี้กูแน่"