روايات وقصص ضمن หนี้แค้นวิศวะลวง

“วันจันทร์ต้องหาเงินมาตัดดอกแสนหนึ่ง ถ้าไม่จ่ายพวกนั้นคงส่งนักเลงมาถล่มบ้าน วันนี้น้าขอไว้ ไม่งั้นพี่ตรีคงเจ็บหนัก ดีที่พวกนั้นไม่รู้ว่ามีรุ้งกับริน ถ้ารู้คงคิดอย่างอื่นแน่นอน” เบญจากังวลเรื่องลูกมาก พวกปล่อยหนี้นอกระบบส่วนใหญ่ทำธุรกิจสีเทา หากรู้ตรีวิทมีลูกสาวสองคน เกรงว ่าเจ้าหนี้จะเล่นตุกติก “เธอก็พูดเกินไป”

วายุก้าวลงจากรถตู้แล้วยืนแอคท่าทำเท่ หมอนี่เป็นรุ่นพี่ปีสี่คณะวิศวะที่มหา’ลัย ตั้งแต่เธอเป็นลูกหนี้ของเขาเมื่อสองเดือนก่อน เหมือนประตูนรกเปิดของแท้เลยล่ะ เพราะหมอนี่ตามทวงหนี้เธอตลอดเวลา ขนาดเธอไปทำงานพาร์ทไทม์ เขาก็ยังตามไปนั่งเฝ้าจนดึกดื่น มันเลยทำให้เธอทั้ง อึดอัดและรำคาญสุดๆ แต่วันนี้เธอไม่ได้เป็นหนี้เขาแล้ว ไม่จำเป็นจะต้องวิ่งหนีไปหลบซ่อนตัว เลยกล้าเผชิญหน้ากับเขาอย่างองอาจ เดินผ่านหน้าเขาไปอย่างมั่นใจ

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ร่างกายสั่นสะท้อนด้วยความหนาว "ผมไม่ได้มาที่นี่ในฐานะพลเอก... แต่ผมมาในฐานะ 'คนบาป' ที่อยากจะขอโอกาสชดใช้หนี้ชีวิตที่ผมไม่มีวันจ่ายคืนได้หมด" "หนี้ชีวิตงั้นเหรอคะ?" ชิงเหอแค่นยิ้ม "ในโลกธุรกิจ... หนี้ที่ผิดนัดชำระซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเสียเครดิต เราเร ียกว่า 'หนี้สูญ' ค่ะชิงป๋อ และสำหรับฉัน... ความเชื่อใจที่มีให้คุณ มันกลายเป็นศูนย์ไปนานแล้ว"

ดรัณเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดันแต่แฝงไปด้วยความหวงแหน “ตอนนี้ฉันไม่หนีหรอก... จะอยู่ใช้หนี้คุณทุกบาททุกสตางค์ จนกว่าคุณจะพอใจ”

ร่างบางรีบหันไปมองตรงพนักพิงพลางขยับสะโพกขึ้นและหยิบบางสิ่งออกมา มันคือเครื่องคิดเลขที่นักศึกษาวิศวะต้องมีพกติดตัวเวลาไปเรียน “ขอโทษนะคะหวังว่าจะไม่พังนะ” ไซซีทำหน้าอย่างรู้สึกผิด เธอมันเซ่อซ่าเองเข้ามานั่งโดยที่ไม่มองอะไรเลย ยิ่งเป็นของสำคัญแบบนี้อีกไม่ร ู้ว่าเขาจะรีบใช้ไหม ที่บอกว่าสำคัญเพราะถ้าสอบมันจำเป็นมาก ๆ ไง

“มึงจะหมายถึงความหล่อเหรอภัทร ไอ้หน้าอ่อนนี่...เทียบกับกูไม่ได้หรอกโว้ย!” “แต่! กูหมายถึง เจ้าชู้ว่ะ! ไอ้ผู้ชายคนนี้ มันรุ่นเดียวกับเรา มันเรียนวิศวะไฟฟ้า เดือนก่อน กูยังเห็นมันควงเด็กการตลาดอยู่เลย วันนี้ มาจีบน้องน้ำตาลเฉยเลย” “มึงไม่พูดอะไรหน่อยเหรอวินท์ น้องน้ำตา ลอาจจะโดนหลอกก็ได้นะ”

ผลงานเซต ผู้บ่าววิศวะ 4 หนุ่มสุดฮอต ปากแข็งคลั่งรัก (4) พันธะร้ายนายวิศวะ (เรียวตะ เชอรีน) พิษรักร้าย Toxic Love (ริกกี้ นินิว) พลาดรักร้ายนายวิศวะ (อรัณ มิริณ) คลั่งรักร้ายนายวิศวะ (ริว เจนิส) ใครชอบฝากกดไลท์และเป็นกำลังให้ไรท์กันด้วยนะคะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านๆ กันให้สนุก นะคะ ฝากติดตามเพจ Kim Nayeol กันด้วยนะคะ ขอบคุณคะ

พ่อแม่ผูกมัดผมไว้กับระบบถ่ายโอนความเจ็บปวดตั้งแต่เด็ก เนื้อตัวผมจึงเต็มไปด้วยบาดแผล พี่ชายผมเป็นโรคผิวเผือก แพ้แสงอย่างรุนแรง แพทย์ยืนยันว่าเขาอยู่ได้แค่ 16 ปีเท่านั้น แต่เขาเป็นคนรักสนุก ชอบหนีออกไปข้างนอกเป็นประจำ ทำให้เนื้อตัวเขาเต็มไปด้วยแผลพุพองจากอาการแพ้ พ่อทำงานหาเงินหามรุ่งหามค่ำ ในที่สุดก็ใช้เงินก้อนโตซื้อกำไลถ่ายโอนความเจ็บปวดให้ผมกับพี่ ตลอด 6 ปีที่ผ่านมา ความเจ็บปวดจากอาการแพ้แสงของพี่ถูกถ่ายโอนมาที่ผม แม่กอดและทำแผลให้ผมอย่างอ่อนโยนเสมอ “เฉินเฉิน เด็กดี แม่ขอโทษนะ แม่แค่อยากให้พี่มีความสุขในช่วงสุดท้ายของชีวิตเขา” จนกระทั่งวันส่งท้ายปีเก่า พ่อแม่พาพี่ไปข้างนอก แต่วันนี้แดดแรงสุดๆ เพิ่งออกไปได้ไม่นาน บนตัวผมก็เต็มไปด้วยตุ่มน้ำใส มันเจ็บจนผมต้องร้องออกมา พี่กระชากกำไลทิ้ง

พุฒรู้ดีว่าชิณณ์คงไม่ปล่อยธนาไปแน่ หนี้หนึ่งล้านบวกดอกเบี้ยแบบโหด ๆ ที่คนในวงการพนันยอมรับมันเอง หากไม่มีการชำระหนี้ภายในกำหนด ก็ต้องมีการจัดการขั้นเด็ดขาด เพื่อไม่ให้ลูกหนี้คนอื่นเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ธุรกิจของชิณณ์นั้นสีเทา ถ้าไม่เด็ดขาดและไม่เหี้ยมพอก็อยู่ไม่ได้ “โอ๊ย ๆ” เพียงแค่สำลีชุบยาล้างแผลแตะลงบนแผล คนเจ็บก็ร้องลั่นคอนโด นางพยาบาลจำเป็นมองค้อนเขาอย่างรู้ทัน “มันไม่ได้เจ็บขนาดนั้นมั้งคะ”

ผู้ชายที่พูดเมื่อกี้ หัวเราะเยาะอีกครั้งว่า"คุณหนูหนิง มีผู้อํานวยการอยู่ข้างล่าง เป็นหนี้บริษัทเราไม่คืนเงินค่าวิศวกรรม และหาเขาไม่เจอ ได้แต่เอาคนที่รับผิดชอบอย่างคุณมาแก้แค้นแล้ว..." หนิงหว่านอึ้งไป สงสัยบ้าง มองผู้ชายแวบหนึ่ง "คนที่กลุ่มเรามาก่อกวนเมื่อเดือนที่แล้วคือคุ ณเหรอ"