หมอ

"อ้าออกอีกนิดสิ เหมี่ยวเหมี่ยว ดีมาก แบบนั้นแหละ" ฉันนอนระทวยอยู่บนเตียงตรวจ มือทั้งสองข้างขยำผ้าปูเตียงเอาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงที่ดังมาจากทางด้านหลังนั้นทุ้มต่ำและดูสำรวม แต่กลับทำให้ฉันรู้สึกร้อนผ่าวไปจนถึงใบหู ท่าตรวจนี้มันชวนให้รู้สึกอับอายจนเกินไป สะโพกของฉันถูกบังคับให้โก่งยกขึ้นสูง ราวกับท่วงท่าของการยอมจำนน "คุณหมอคะ... ฉันอ้ามากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว..." ฉันเม้มริมฝีปากล่าง พลางเค้นเสียงสั่นพร่าอย่างจงใจ ซี่กรงโลหะของเตียงตรวจ ฉันมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเอง ผมเผ้ายุ่งเหยิงระไปกับแก้มที่แดงซ่าน ในดวงตาคลอเคล้าไปด้วยน้ำตาดูหยาดเยิ้ม

ความเมาเป็นเหตุจึงทำให้เธอเสีย 'ซิง' ให้ใครไม่รู้ แต่ก็นะถ้าได้ 'ปั๊วหล่อ' แบบนี้ในชีวิตจริงคงดี ก่อนจะรีบเก็บเสื้อผ้าและออกไปก่อนที่สุดหล่อคนนี้จะตื่น แต่ใดๆคือลืม 'จีสตริงสีแดง' ไว้ให้เขาดูต่างหน้า

อัยยา...หญิงสาวที่ต้องแต่งงานกับ....ปรินท์....เพื่อใช้หนี้บุญคุณ เธอไม่เหลือทางเลือกแม้แต่ทางเดียวเพราะคำว่า ""บุญคุณของผู้มีพระคุณ"" ค้ำคอ

แฟชั่นตกยุคและหนุ่มฮอตสุดแนวของคณะแพทย์ศาสตร์ดูยังไงก็ไม่เข้ากัน พงษ์สวัสดิ์และคิริมา เปรียบประดุจดังเส้นขนานที่มิอาจมาบรรจบ แต่โชคชะตาก็ดลบันดาลให้เขากับเธอมาลงเอยกันที่เตียง ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนเป็นเหตุให้คนที่ ‘เคย’ มี ‘อดีต’ ร่วมกันมีโอกาสได้ใกล้ชิดกันอีกครั้ง ยิ่งเธอเชิดใส่เขาก็ยิ่งหมั่นไส้ ยิ่งเธอทำท่ารังเกียจเขาก็ยิ่งอยากตอแย ยิ่งเธอหนีเขาก็ยิ่งตาม ให้มันรู้กันไปว่าใครมันจะแน่กว่ากัน! “จะบอกอะไรให้นะป้า ถึงผมจะเมาผมก็มีสติว่าตัวเองกำลังเอากับใคร และเอาท่าไหนบ้าง” คนยโสลอยหน้าบอกด้วยท่าทางมาดมั่นจนน่าหมั่นไส้ “ถ้ายังไม่หยุดพูด ฉันไล่คุณออกแน่คุณหมอพงษ์สวัสดิ์” “แหม…อย่าขู่นักเลยแค่นี้ผัวก็กลัวจะแย่อยู่แล้วยาหยี” “ไอ้คนบ้านี่! อย่ามาเรียกฉันแบบนี้นะ” เธอเค้นเสียงขุ่นสวนกลับ คิดผิดอย่างมหันต์ที่ยื่นมือมายุ่งกับเรื่องนี้ เขาขยับลุกขึ้นเดินมาหา แล้วจงใจยื่นหน้ามาใกล้ๆ “ไม่ให้เรียกแบบนี้ แล้วจะให้เรียกแบบไหน เรียกเมียจ๋าดีไหม” “เด็กบ้า!”

มาริสา หลานสาวเพียงคนเดียวที่เขาฟูมฟักมาตั้งแต่เด็ก เริ่มเติบโตเป็นสาวสะพรั่งและแสดงออกถึงความรักเชิงชู้สาวกับเขาอย่างชัดเจน เธอพยายามใช้ความใกล้ชิดใต้ชายคาเดียวกันยั่วยวนให้เขาตบะแตก

กินแล้วจะเป็นอะไรไหมคะพี่หมอ มันมีขนน่ากลัวจังเลยค่ะ^^

ทำไมคุณหมอไม่อ่อนโยนเลยคะ ปากบอกว่าไม่เจ็บแต่เน้นทุกดอก ตอก จนลิลินจุกหมดแล้วนะ!!!

[พระชายาแพทย์ + ทารกแสนน่ารัก + ผู้หญิงที่แข็งแกร่ง + รักอันแสนหวาน] แพทย์อัจฉริยะยุคใหม่ทะลุมิติไปเป็นพระชายาที่ถูกทอดทิ้ง พ่อของนางไม่เหลียวแล แถมแม่เลี้ยงยังดุด่าว่าร้ายอีก นอกจากนี้ยังมีน้องสาวลูกอนุแสนแพศยาคอยหาเรื่องนางอยู่เสมอ และที่น่าเจ็บแค้นที่สุดคือท่านอ๋องตาบอดนั่น แม้ว่าเขาจะมีฐานะเป็นถึงเทพเจ้าแห่งสงคราม แต่สมองของเขาใช้การได้ไม่ดีนัก ซูเนี่ยนส่ายหัว ไม่เป็นไร นางมีทักษะทางการแพทย์ในมือ และยังสามารถเรียกฝูงสัตว์ร้ายออกมาได้ คอยดูว่านางจะจัดการพวกผีปีศาจอสูรประหลาดเหล่านี้จนเมืองหลวงต้องพลิกคว่ำอย่างไร แต่ซูเนี่ยนมีชื่อเสียงอันเลื่องลือ ข้างกายนางมักมีชายรูปงามอยู่เสมอ อ๋องบางองค์จึงเกิดความหึงหวงขึ้นมา ซูเนี่ยนรู้สึกหมั่นไส้ ในตอนแรกทำเป็นไม่แยแสตอนนี้เจ้ากลับเอื้อมไม่ถึง ซูเนี่ยนจากไปพร้อมกับทารกน้อยแสนน่ารัก อ๋องบางองค์จึงกล่าวว่า “ออกคำสั่งของข้า ทั้งเมืองเตรียมตัวให้พร้อม จับตัวพระชายาหลี!”

อติรุจ สามีผู้เพิ่งค้นพบว่าตนเองรักเพศเดียวกัน ต้องการมีบุตรเพื่อรับมรดกสิบล้านจากมารดา จึงพา ภควดี ภรรยาไปทำกิฟต์ แม้ภควดีจะทราบดีว่าปัญหาอยู่ที่สามี แต่เมื่อเธอไปโรงพยาบาล เธอกลับตกหลุมรัก อชิรวิชญ์ คุณหมอสูติสุดหล่อผู้ทำการผสมเทียมให้ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนาอย่างรวดเร็ว เมื่อโชคชะตาพาคุณหมอมาช่วยปฐมพยาบาลภควดีที่หน้ามืด ณ คอนโดเดียวกัน ความลับเริ่มเปิดเผยในคืนปาร์ตี้สละโสดของเพื่อนคุณหมอ เมื่ออชิรวิชญ์และชุติมนพยาบาลสาวผู้แอบหลงรักเขา ได้พบกับ วัชรกันต์ และ อติรุจ สามีของภควดีในฐานะคู่รัก LGBTQ! อชิรวิชญ์เข้าใจสถานการณ์ของอติรุจดี แต่บังเอิญพบภควดีในลิฟต์คอนโดเดียวกัน คืนนั้นภควดีได้เปิดใจเล่าเรื่องสามีที่นอกใจไปคบหนุ่มอื่นเมื่อสองปีก่อนให้คุณหมอฟัง การสารภาพทำให้ทั้งคู่ใกล้ชิด พวกเขาพาไปร้านบาร์ใกล้คอนโด ภายใต้แสงไฟสลัว รอยยิ้มเย้ายวนและความเสียใจทำให้ภควดีโอบกอดคุณหมอแน่น ความเสน่หาที่ไร้การขวางกั้นทำให้ทั้งสองมีความสัมพันธ์กันในที่สุด

คำว่ารัก...ไม่ควรจำกัดไว้แค่คำว่าเพศ เพราะโลกใบนี้ไม่มีใครเลือกเกิดได้ แต่ทุกคนเลือกที่จะเป็นได้ เหมือนกับเขาสองคน ที่คิดว่า ความรักคือสิ่งที่สวยงามยิ่งกว่าสิ่งใด