หมอหญิงมือเทวดา ครองบัลลังก์เย้ยฟ้าท้าปฐพี Novels & Stories

“สตรีที่งดงามและทะเยอทะยานเช่นเจ้า คู่ควรกับบัลลังก์มังกรข้างกายข้าเท่านั้น” คำว่าบัลลังก์มังกรทำให้ดวงตาของมู่หรงเซียนเป็นประกายวาววับ นางเงยหน้าขึ้นประสานสายตากับเขาอย่างท้าทาย “ถ้าเช่นนั้น... พระองค์ก็ต้องพิสูจน์ให้หม่อมฉันเห็นเพคะ ว่าพระองค์จะพานางหงส์ผู้นี้ขึ้นไปส ู่จุดที่สูงที่สุดได้จริงๆ” “อีกสามราตรี... ที่วัดฉือเอิน” เยล่วี่เฉิงกระซิบสั่งเสียงพร่า

นอื่นไปได้พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท" ตรงคำว่า 'หน้าที่' สายตาคมนิ่งพลันเหลือบขึ้นมองผ้าม่านด้านหลังบัลลังก์มังกรด้วยดวงตาสงบเยือกเย็นเกินจะคาดเดา หากแต่ผู้ถูกกระแสสายตานั้นหาได้สงบด้วยไม่ 'เสิ่นลี่เย่' หรือก็คือองค์ไทเฮาในวันนี้ ทว่าในอดีตนางก็คือสตรีผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกบุรุษผู ้ซึ่งกำลังทอดสายนิ่งลึกนี้ใช้ความรักของนางล่อลวงหลอกใช้ จนบัดนี้จะเป็นมนุษย์ก็มิใช่ ปีศาจก็มิเชิงมาร่วมสามร้อยกว่าหนาวไปเสียแล้ว

ฉันยิ้มออกมา บทใหม่ของชีวิตกำลังเริ่มต้นขึ้นแล้ว และครั้งนี้ ฉันจะก้าวเดินด้วยขาของตัวเอง ชื่อหัวข้อที่พวกเขาเสนอมาคือ: 'ราชินีผู้สร้างบัลลังก์ด้วยมือของเธอเอง'

เมื่อรู้ตัวอีกที นางจึงถูกเรียกว่า ‘เทพธิดาเดินดิน’ ‘สตรีที่งดงามที่สุดแห่งเยว่ฮวา’ หรือแม้แต่ ‘หมอเทวดา’ และกลายเป็นหมอที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งของอาณาจักร แต่จะเรียกขานอย่างไรก็ช่าง นางมีเป้าหมายเดียว “ผู้ที่มันทำร้ายท่าน ข้าจะทำให้มันต้องชดใช้อย่างสาสม” น้ำตาสายหนึ่งไหล ผ่านแก้มนวลที่แดงระเรื่อด้วยฤทธิ์สุรา

เธอยกมือขึ้นมา ตักฟองสบู่เล็กๆ แล้วเป่าให้ลอยฟุ้งขึ้นกลางอากาศ รอยยิ้มของเธอ มันเหมือนเด็กไร้เดียงสาและชวนหลงใหล มันไม่ใช่แค่หญิงสาวในอ่างน้ำอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นเหมือนเทพีจากตำนาน… เทพีวีนัสที่กำลังอาบแสงดาวบนฟากฟ้า ภูผาก้าวเดินเข้าไปช้าๆ ไม่พูดอะไร เพราะ ไม่มีคำใดเหมาะกับความงามตรงหน้านี้

ฝ่ามือเรียวยาวยกมือมาเช็ดหยาดน้ำตาที่สุกใสราวกับไข่มุกซึ่งกำลังไหลรินลงมาจากดวงตาคู่สวยของเทพบุปผานามว่าไป๋เฉียน ในใจเจ็บปวดราวเข็มนับพันพุ่งแทงเข้ามาในร่าง บนสรวงสวรรค์มีเทพและเทพีมากมายเหตุใดต้องเป็นนางที่มีคนรักอยู่แล้ว “ท่านเทพม่อเกวียน ข้ามิได้อยากฝ่าฝืนบัญ ชาเพียงแต่ข้าอยากจะร้องขอ ทั่วทั้งแดนสวรรค์นี้ต่างก็รับรู้ว่าข้าและเทพสงครามอันฉีรักกัน แล้วเหตุใดถึงยังมีคำสั่งเช่นนี้ออกมาอีก ท่านจะให้ข้าทำใจรับเรื่องนี้ได้อย่างไร..”