หย่าร้าง

เมื่อบิดารับอนุเข้าจวนหนึ่งปีต่อมามารดาก็ตรอมใจป่วยตาย ว่านถิงถิงต้องกลายเป็นเด็กกำพร้าแม่ ใช้ชีวิตอยู่ภายใต้การควบคุมของแม่เลี้ยงอย่างยากลำบาก มิหนำซ้ำพอเติบโตก็ถูกแม่เลี้ยงวางแผนร้ายจับแต่งงานกับตาเฒ่าตัณหากลับ ทว่าในขณะที่นั่งอยู่ในเกี้ยวส่งตัวเจ้าสาวนางได้สิ้นใจระหว่างทาง ชะตาของว่านถิงถิงถูกลิขิตให้หวนกลับมาในตอนที่อายุแปดหนาว ซึ่งตอนนั้นมารดาของนางยังมีชีวิตอยู่ แต่ท่านพ่อกำลังลุ่มหลงหญิงนางโลมและรับเข้ามาเป็นอนุ ความทรงจำชาติที่แล้วทำให้ว่านถิงถิงไม่อาจทนเห็นมารดาตายไปต่อหน้าต่อตาได้อีก การได้ย้อนเวลากลับมาในช่วงเวลานี้ถือเป็นเรื่องดี ไหนๆ ท่านพ่อก็ไม่เคยมีความจริงใจให้ท่านแม่ แทนที่จะหยุดยั้งไม่ให้ท่านพ่อรับอนุเข้าจวน นางจึงหาทางทำให้ท่านแม่หย่ากับท่านพ่อให้เด็ดขาด และเปลี่ยนแปลงชะตากรรมที่เคยเกิดขึ้นในชาติที่แล้ว

ใครจะไปหลงรักผู้หญิงอย่างเธอได้ลง…รีบๆ แต่งให้จบๆ ไปแล้วค่อยหาเรื่องหย่าทีหลังก็แล้วกันอย่าคิดว่าฉันจะรักเธอเพราะไม่มีวัน!!

ถึงหัวใจไม่ค่อยรักดี แต่ขอรักเธอหมดหัวใจ... *************************************** คำโปรย: กว่า 5 ปีที่เตชิตายอมทนให้คนตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงไม่รักดี ใจแตก และท้องไม่มีพ่อ เพียงเพราะ 'รัก' เพียงคำเดียว... จนกระทั่งเธอได้พบกับ 'เขา' อีกครั้งในตำแหน่งเจ้านายคนใหม่ และที่น่าช้ำใจยิ่งกว่าคือ...เขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจเขามาตลอด ซึ่งไม่ใช่เธอ เธอบอกตัวเองว่าควรตัดใจเสีย ไม่สิ! จริงๆ ควรบอกว่าเธอน่าจะตัดใจเสียตั้งแต่วันที่เขาทิ้งเธอไปเรียนต่อเมืองนอกนั่นแล้วต่างหาก เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นไม่มีความหมายใดให้จดจำสำหรับเขา แต่กับเธอมัน...มี! หากจะโทษคงต้องโทษหัวใจไม่รักดีดวงนี้ที่มันควรหยุดหวังลมๆ แล้งๆ เสียทีได้แล้ว แต่มันไม่ง่ายเลย...

เธอรู้ดีว่าสิ่งกำลังทำมันช่างโง่เง้า เรียกร้องไปก็ไร้ค่า แต่เธอก็ยังหวังว่าท่านจะสนใจ แสดงความรักความห่วงใยใส่ใจต่อเธอ เหมือนที่ท่านแสดงกับภรรยาใหม่ของท่านบ้าง พนิดาเช็ดน้ำตาลวก ๆ เมื่อมันไหลมาประจานความอ่อนแอในหัวใจ ไม่ว่าจะทำตัวดีหรือไม่ดี ท่านก็ไม่เคยมองเธอดีเลย ในเมื่อเป็นคนชั่ว ไม่เคยดีอะไรในสายตาของท่านอยู่แล้ว เธอก็จะชั่วให้สุดไปเลย ดวงตากลมโตกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะไปสะดุดกับคนร่างกำยำ ที่นั่งดื่มกับผู้ชายหกคน ใบหน้าของเขาหล่อเหลาคมคาย เขาโดดเด่นกว่าใครในสายตาของเธอ เขาเป็นคนหน้าตาดี มีผู้หญิงนั่งอยู่ข้าง ๆ อีกสองคน ดื่มกันหัวเราะกันอย่างมีความสุข ทุกคนบนโลกนี้กำลังมีความสุข ยกเว้นเธอที่ไม่เคยมีความสุขเลย ตั้งแต่แม่จากไป เธอหยัดกายลุกขึ้นเดินตรงไปหาเขา เเม้ร่างเล็กจะเซถลา แต่เธอก็เดินไปจนถึงเป้าหมายจนสำเร็จ มือบางยันกับพื้นโต๊ะแล้วโน้มตัวมองคนตรงหน้า ท่ามกลางสายตาชายฉกรรจ์ที่นั่งร่วมโต๊ะกับคนที่เธอสนใจ "นอนกับฉันไหม ฉันให้นายห้าพัน!"

การแต่งงานเกิดขึ้นเพราะเหตุในคืนนั้น เขาจึงถูกบังคับ ส่วนเธอนั้นเต็มใจ เหมือนฝันจึงเป็นได้แค่คู่นอนเพราะทั้งหัวใจของวายุมีเพียงพี่สาวเธอคนเดียว

ในเมื่อไม่ได้เป็นที่รักของครอบครัว แล้วไหนจะถูกถอนหมั้นอีก ฉะนั้นการแต่งงานครั้งนี้ข้าจะเป็นคนเลือกเอง ต่อให้ต้องแต่งกับแม่ทัพที่ขึ้นชื่อว่า 'ร้ายกาจ' และ 'อัปลักษณ์' ข้าก็ยอม...

"พี่ปราชญ์เกลียดตะวันหรือเปล่าคะ" "ไม่ได้เกลียด...แค่ไม่ชอบ"

ว้าย! นับดาวตกใจเมื่อถูกจับมือรั้งไว้ไม่พอยังถูกกระชากดึงลากเข้าห้องน้ำชายอีกต่างหาก “ทำบ้าอะไรพี่คีรี” “ก็พี่เหงา” “แล้วเกี่ยวอะไรกับนับดาวด้วยล่ะ” “นับดาวคือต้นเหตุแห่งความเหงา” พูดพร้อมดึงลากร่างน้อยเข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดล็อกประตูห้องน้ำ กึก! “นี่มันห้องน้ำชายนะคะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น ปล่อยนับดาวเดี๋ยวนี้” ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! เสียงสั่นเตือนในกระเป๋าสะพายดังขึ้นทำให้นับดาวต้องล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อรับสาย “รับสิ” คีรีสั่งเมื่อเห็นว่าใครโทรหานับดาว นับดาวไม่เข้าใจทำไมเขาถึงทำให้เธอมีอารมณ์ร้อนรุ่มได้แบบนี้ ข้างล่างของเธอมันกำลังเปียกแฉะเพราะน้ำเสียงแหบพร่าของเขางั้นเหรอ กลิ่นน้ำหอม และการสัมผัสของเขามันกำลังมีอิทธิพลกับร่างกายของเธออย่างหนัก ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! “รับสินับดาว” นับดาวเม้มปากแน่นแล้วกดรับสายยกขึ้นแนบหู แต่พอจะขยับปากพูดคีรีก็บีบล็อกคอเธอบังคับให้เงยขึ้นแล้วก้มลงมาบดกระแทกจูบปากนุ่มนิ่มของเธออย่างดุดัน “อ่ะ อื้อ”

....เป็นเด็กมีปมยังไม่พอเหรอ ถึงได้เข้ามาสวมรอยเป็นคนอื่น เงิน คือสิ่งเดียวที่ฉันปรารถนา เมื่อหมดหน้าที่ก็ต้องไป.... จัสมิน...หรือมะลิ หญิงสาวที่ต้องเติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า มีเพียงแม่ครูและบรรดาเพื่อนๆ ที่มีชะตากรรมเดียวกัน คอยเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ยอมทำทุกอย่างเพื่อยื้อชีวิตของผู้มีพระคุณ พอล...พอเพียง นักธุรกิจชื่อดัง ทายาทเพียงหนึ่งเดียวแห่งอาณาจักร พ.กรุ๊ป ที่มีลูกข่ายอยู่ทั่วโลก จากชายหนุ่มสุดแสนเพอร์เฟค กลายมาเป็นบุคคลที่จดจำใครไม่ได้แม้กระทั่งแฟนสาวที่กำลังจะแต่งงานกันในไม่ช้า เพียงเพราะเหตุการณ์อันเลวร้ายในค่ำคืนหนึ่ง จบสิ้นกันเสียที กับหน้าที่ "เมียจ้าง"

อนาวิน [ วิน ] อายุ 31 ปี เป็นเจ้าของธุรกิจ นิสัย เอาแต่ใจ ปากหมา ************************************** พรชิตา [ ลิตา ] อายุ 25 ปี นิสัย อ่อนโยน เก่ง เด็ดเดี่ยว ********************** 'เธอจะไม่มีวันได้ครอบครองหัวใจของฉัน'