Romans & histoires หวงรักคุณพ่อแสนร้าย

“ฉันก็แค่…. ไม่ได้แสดงอาการว่าหึงหวงเขาน่ะ เขาก็เลยงอน” “โอ๊ย… ให้ตายเถอะพ่อคุณเอ๊ย นี่ไม่คิดเลยนะว่า อีตาราเชนทร์บ้านี่ จะคลั่งรักแกขนาดนี้” “เรื่องอื่นว่าทีหลัง เอาเรื่องนี้ก่อน ด่วนมากเลย แกมีวิธีมั้ย”

ฉันโกหกหน้านิ่ง “หึ เชื่อก็โง่แล้ว หน้าแบบนี้แกมีคนที่ชอบใช่ไหม เหมยลี่ อย่าให้เฮียรู้นะว่ามันเป็นใคร” พ่อของฉันขึ้นชื่อว่าหวงลูกสาว แต่เฮียมังกรเรียกว่าหวงน้องสาวขั้นสุด ใครมาจีบ มาแซว เฮียแกก็พร้อมจะหิ้วปีกไปปรับทัศนคติทันที

พราวนภาไม่เคยก้าวร้าววริษาหนักขนาดนี้ แต่นี่จะเป็นครั้งแรกและเธอเชื่อว่าจะมีครั้งต่อๆไปแน่ ถ้าแม่เลี้ยงยังทำตัวแบบนี้กับเธอ ไม่เกรงจงเกรงใจพ่อเธอละ เกรงใจไปก็มีแต่ทำให้วริษาจองหองมากขึ้น เป็นแค่แม่เลี้ยงนะ ไม่ใช่แม่เธอ ไม่ใช่คนป้อนข้าวป้อนน้ำเธอด้วย วริษาไม่เ คยทำหน้าที่แม่ให้ใคร วินกับไวท์ก็มีแต่เธอกับพ่อทั้งนั้นที่เลี้ยง “พราว!” “พูดความจริง! พ่อรอดูละกัน ว่านับวันพ่อจะยิ่งชิบหาย เพราะผู้หญิงที่พ่อยกย่องเป็นเมีย พราวไปล่ะ เสียเวลา”

ยังคงเก็บนางไว้ในหัวใจ...แล้วข้าเล่า...ข้าทำผิดอันใดกัน ข้ารักพ่อของเจ้าอย่างหมดหัวใจ ทั้งชีวิตของข้าทุ่มเทให้พ่อของเจ้าให้กับสกุลจาง แล้วสิ่งตอบแทนที่ข้าได้รับคืออันใด...หากไม่มีนางไม่มีเจ้า...พ่อของเจ้าย่อมรักข้าเพียงผู้เดียว...หากไม่มีเจ้า...โยวเอ๋อร์ย่อมเป็นหนึ่งในแคว้นนี้” จางหมิน เย่วผงะถอยหลังอย่างตื่นตะลึงกับความคิดที่พรั่งพรูของออกมาของเซี่ยเหมย ผู้หญิงที่นางรักและเคารพไม่ต่างจากมารดาของตน “ท่านแม่...ตลอดเวลาที่ผ่านมาท่านแค้นเคืองข้ากับแม่ของข้ามาตลอดหรือ”

“ก็คุณแม่อยากไม่สนใจให้ความสุขคุณพ่อแสนงอนทำไมล่ะ” นั่นไง ในที่สุดคนแสนงอนก็เผยความต้องการของตนออกมาซึ่งมันทำให้เฌอปรางหน้าแดงก่ำ แหม... นี่เขาว่าเธอไม่ให้ความสุขเขาอย่างนั้นหรือ ที่เรียกร้องรักเธออย่างเร่าร้อนทุกคืนนี่ยังไม่ใช่การให้ความสุขอีกหรือไร “คนบ้า ทำให้ปรางแทบหมดแ รงอยู่ทุกคืนนี่ยังไม่พอหรือคะ”

"รักกันให้นานๆนะคะเฮียอาวุธพี่แสนดี" "ทำไมเฮียต้องประชดแบบนี้ รักกันให้นานๆนะคะ เมียเฮียสวยมากค่ะ #แสนดีของเฮีย ตายค่ะกูตาย"

“บ้าก็เพราะรักคุณนี่แหละ ทั้งรักทั้งหลงเลยทำไมคุณถึงเย็นชากับผมได้ขนาดนั้นกันนะคนใจร้าย คุณไม่รู้เหรอว่าผมจะคลั่งตายอยู่แล้ว” “คลั่งขนาดไหนคะ” “คุณอยากรู้ตอนนี้เลยไหมล่ะครับ…..ขิง…ผมคิดถึงคุณมาก ๆ เลย”

ฮ่องเต้ตรัสพลางจุมพิตที่ขมับของนาง "หม่อมฉันเพียงแต่อยากให้เขารู้เท่าทันใจตนเองเพคะฝ่าบาท" "หมิงอวี่... พ่อจะบอกเจ้าอย่างหนึ่ง" เซียวจื่อเซียนหันไปหาบุตรชาย "สิ่งที่ทำให้แม่ของเจ้าเป็นนางพญาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่ใช่เพราะนางเก่งกาจในการวางแผน แต่เพราะนางมีความรักที่มั่นคง รักที่เปลี่ยนใจที่แตกสลายให้กลายเป็นแผ่นดินที่ร่มเย็นได้"

่ห์ที่รู้เรื่องของคนอื่นดีเสียเหลือเกิน “หึ ติดเด็กละสิท่า สงสัยเมานม เอ๊ะ!! หรือเมารักกันแน่หว่า” คำพูดที่รู้ทันคุณหมอธามไทของพ่อสามีทำให้ลูกพีชถึงกับยิ้มออกมาคุณหมอธามไทผู้แสนเย็นชาไม่น่าเชื่อเลยว่าพอมีความรักจะคลั่งรักเด็กสาวที่หน้าตาสวยราวกับตุ๊กตาเคลือบกระเบื้องจน� �งหัวไม่ขึ้นแบบนี้ ปากบอกว่าไม่ แต่ใจกลับไปอยู่กับสาวน้อยคนนั้นโดยไม่รู้ตัว สงสัยต้องให้เพลิงกัลป์สอนเสียแล้วสิว่าคำว่า รัก หึงและหวง สะกดอย่างไร

ซีอันรู้ดีว่าพ่อของเธอหมายถึงเรื่องอะไร แต่เธอก็ไม่กล้าพูดเมื่ออยู่ต่อหน้าคนเป็นพ่อ ชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าอันหล่อเหลาและมีใบหน้าละอ่อนไม่ต่างจากชายหนุ่มอายุ 20 ตอนต้น ผมสั้น ผิวขาว สูงยาวเข่าดี มีดวงตาที่คมกริบราวกับใบมีด ใช่แล้ว เขามีชื่อว่า ซินหลง พ่อของซีอันและเป ็นสามีของซูเม่ย เหตุผลที่ตบภรรยาของตัวเองเป็นเพราะเขารู้เรื่องที่ภรรยาและลูกไปหาเรื่องชาวบ้านคนอื่น โดยเฉพาะไปหาเรื่องลี่อิน เขาโกรธมากจนดูเป็นพ่อใจร้ายในสายตาของลูกสาว “กรี๊ด! นี่คุณกล้าตบฉันเหรอ”