หวงรักพ่อเลี้ยง Novels & Stories

"พ่อไม่เป็นอะไรหรอก แล้วแม่ว่ายังไงบ้าง" "แม่จะว่าอะไรล่ะคะยิ่งโกรธเพิ่ม" ประโยคนี้เธอกรอกหางตามองไปดูคนที่พาพ่อไปเที่ยว "อย่าว่าให้แฟนเราเลยพ่อเองต่างหากที่อยากไปดื่ม"

พร้อมพงศ์บรรจงหอมแก้มนวลด้วยความรู้สึกที่อ่อนโยน เป็นความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากเดิมที่มีเพียงแค่หื่นกระหายเพียงอย่างเดียว “รักป๊ะป๋าไหม” “ยอมป๊ะป๋าถึงขนาดนี้แล้วนี่คะ รักไหมล่ะคะ” “ป๊ะป๋าอยากได้ยิน” “รักค่ะ” “ขอบใจมากนะที่ทำให้ชีวิตของคนแก่มีความหมาย”

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์รัก เขาสงสัยจากสิ่งที่เธอเล่าให้เขาฟัง ว่าเขาเคยเป็นพ่อที่เฉยเมย ได้อย่างไร ในเมื่อใครจะไม่อยากใช้เวลาอยู่กับเธอล่ะ? สาวน้อยกลิ่นกายหอมหันกลับไปดูหนังต่อ ราวกับอ่านใจเขาได้ “เมื่อก่อนพ่อก็เป็นพ่อที่ดี แต่แค่พ่อทำงานห นักเกินไป แต่ตอนนี้พ่อเป็นพ่อที่ดีขึ้นมาก... มากจริงๆ หนูชอบ

หากเส้นทางสีขาวที่เห็นนั่นคือสวรรค์ หล่อนกำลังจะได้ขึ้นอีกแล้ว และครั้งนี้หล่อนได้ยินเสียงครางยาว พร้อมกับความร้อนที่พุ่งวาบอยู่ในท้อง กระฉูดกระตุกรุนแรง ส่วนหล่อนก็บีบรัดสิ่งแปลกปลอมแนบแน่น แหงนหน้ากรีดร้อง ร่องฉ่ำน้ำตอดรัดเร็วรี่ สวรรค์ครั้งที่ 6 จาก ‘พ่อเลี้ยงผัว ’ และเป็นสวรรค์ครั้งแรกจากหล่อนที่มอบให้เขาในฐานะ ‘สะใภ้’ แต่... ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย

ทรายหน้าแดงแล้วนั่งตัวตรงให้เขาหวีผมให้จนเรียบร้อย “ทำไมพี่พลดีกับทรายจังคะ” “ก็คนรักเมียไม่ดีกับเมียจะให้ดีกับใครล่ะครับทูนหัว” พ่อเลี้ยงกำพลวางแปรงผมลงแล้วโอบกอดร่างระหงและหอมแก้มนวลหนักๆ ก่อนจะมองสบตาวาวหวานในกระจกเงาบานใหญ่ “รักตอนไหนคะ ไม่เห็นรู้เรื่อง”

มะลิเอียงหน้าซบอกของพ่อเลี้ยงอย่างรักใคร่ สายตามองตามหลังผู้หญิงที่เธอเกลียดเข้ากระดูกดำด้วยความสะใจ ในที่สุดพ่อเลี้ยงพันแสงก็เป็นของเธอ ของเธอแค่คนเดียว ๐๐๐๐๐๐ ห้องพักของเพลงพิณกับแอม "หนูอัยย์ พ่อเลี้ยงกับมะลินี่ยังไง ซีงงไปหมดแล้วนะ" "จริง ทำไมถึงได้ด ูเหมือนชอบ ๆ กันเลยล่ะ"

แพรวพรรณถอนจูบออก หอบหายใจแฮ่กๆ สายตาเชื่อมปรอยมองหน้าพ่อเลี้ยงด้วยความรักที่เอ่อล้นสุดหัวใจ "หนูรักพ่อนะ... รักพ่อคนเดียว...หนูไม่ใช่กาฝากใช่มั้ยคะ ... หนูเป็นเมียพ่อใช่มั้ย"

เสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้นดังท่ามกลางความเงียบสงัดของวัด จิรพิมนตร์พรั่งพรูความเจ็บปวดที่เก็บกดไว้มาตลอดหลายปีต่อหน้ารูปถ่ายของบิดาผู้ล่วงลับ “มนตร์พยายามสู้เพื่อกอบกู้ทุกอย่างคืนมาให้ครอบครัวเราอย่างที่พ่อหวัง แต่มนตร์เหนื่อยเหลือเกินค่ะพ่อ... มนตร์ไม่ได้รักเขา และเขาก ็ใจร้ายกับมนตร์เหลือเกิน มนตร์ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ฮือ ๆ ...”

“เอาละสิ... อกอีแป้นจะแตก ลองได้เป็นแบบนี้มีหวังว่าพ่อเลี้ยงโดนลูกเลี้ยงกินแน่ๆ” ป้าดวงรำพึงออกมาเบาๆ ขณะยกมือขึ้นทาบอกตกใจกับท่าทางของปานจันทร์ อย่างนี้กระมังที่เคยได้ยินผู้คนกล่าวว่า ‘ ความรักไม่มีพรมแดน’ ถ้าเป็นแบบนี้แสดงว่าปานจันทร์หลงรักพ่อเลี้ยงของตัวเองเข้าแล้ ว ในเวลาต่อมา

ดวงตากลมโตของเมียรักลอยเหลือกด้วยความกระสันซ่านจนพ่อเลี้ยงภูผาต้องกัดกรามเเน่น เพราะเขาทนเห็นภาพสุดเซ็กซี่ของเมียรักไม่ไหวเเล้ว เขาอยากตอกรูเสียวของเธอเเรง ๆ เเทงยับ ๆ "อื้อ!" "ได้เวลาเอากันเเล้วครับเมีย" พ่อเลี้ยงภูผาว่าจบก็อุ้มร่างที่สั่นระริกของคนเป็นเมียให้มานั ่งคร่อมทับบนตักเเกร่งของตัวเอง