หวงรักพ่อเลี้ยง Novels & Stories

พนามองตาค้างพร้อมทั้งกล่าวชมด้วยรอยยิ้มหนุ่มนักรัก ที่ผู้หญิงคนไหนได้มองจำต้องหลอมละลายลงตรงนั้น แต่ทว่ามันใช้ไม่ได้กับพรรณวรทเลยสักนิด “ขอบคุณค่ะคุณกลาง” เธอตอบแต่สายตายังคงอยู่ที่ใบหน้าของพ่อเลี้ยง

“แล้วพ่อเลี้ยงมึงมาด้วยหรือเปล่าถ้าพ่อเลี้ยงมึงมาบอกกูด้วยนะกูอยากเห็นพ่อเลี้ยงมึง กูละอยากเป็นมึงจริงๆ มีพ่อเลี้ยงแซ่บขนาดนี้กูจะอ้อนแดดดี้ขาๆ ทั้งวันเลย” “เพ้อเจ้ออะไรของมึงอีแจง มโนเก่งงง” “แหมหวง..เดี๋ยวนี้มึงหวงกับเพื่อนเหรอ หรือว่ามึงจะเก็บไว้ดูคน เดียว” “ดูบ้าบออะไรล่ะนั่นมันพ่อเลี้ยงกูนะ”

เหอเว่ยจงถาม เจี้ยนหลงสบตาบิดาอย่างหนักแน่น “ท่านพ่อ ข้ารักหลิงเยว่” เหอเว่ยจงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว “เจ้ารักนางแล้วยังไง เกี่ยวอะไรกับข้า”

#โอเมก้าของเจ้าพ่อน้ำหอม เบาได้เบานะพ่อ ลูกภีมช้ำหมดแล้ว TTTT เอาเมียแล้วแต่ยังไม่ลืมลูกนะ จัดเป็นคุณพ่อที่ดี TW : chomchan_writer

เมื่อคนเป็นแม่ไม่ตอบโต้ใดๆ แสงดาวก็พร่ำรำพันถึงความรู้สึกที่มีต่อพ่อเลี้ยง “ดาวรู้ว่าแม่โกรธ แม่ไม่ได้รักพี่ปิง พี่ปิงก็ไม่ได้รักแม่ ดาวรู้นะคะว่าแม่ยังรักพ่ออยู่ ดาวผิดมหันต์ที่ไม่หักห้ามใจตัวเอง แต่ดาว...ดาวรักพี่ปิง ดาวก็เลย...” “แกจะบอกฉันว่า...ความร่านไม่เข้าใครออกใ ครสินะ”

หวงน้อนมันหรออิฟาร์! #ด้วยรักจากทาม❤️❤️❤️❤️❤️

“วันเกิดปีนี้ของฉันก็คงจะต้อง...อยู่คนเดียวเหมือนเดิม เหมือนปีที่แล้วนั่นแหละ” เธอจำได้ไม่ลืมเลยล่ะ วันเกิดของเธอเมื่อปีที่แล้ว เธอได้ของขวัญชิ้นใหญ่เป็นพ่อเลี้ยงตัวใหญ่กล้ามโต ผู้ชายที่แม่หิ้วเข้าบ้านมาอย่างภาคภูมิใจและหลงใหลคลั่งไคล้จนโงหัวไม่ขึ้น หลังจากเลิ กรากับพ่อของเธอได้สามเดือนกว่าๆเท่านั้น แม่ผู้มูฟออนไวราวแสง

หวงเชียนเล่อผละออกจากภรรยาด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์เล็กน้อย เขาถอนหายใจยาว “อี้เอ๋อร์ บิดาเคยบอกเจ้ากี่ครั้งแล้วว่าเมื่อบิดากลับมา เจ้าควรจะไปเล่นกับพี่เลี้ยงก่อน” หวงอี้ไม่สนใจคำตำหนิ เขาพุ่งตรงไปคว้าชายกระโปรงของมารดาและเขย่าเบาๆ “วันนี้อี้เอ๋อร์แก้สลักไม้ขงเบ้ง[1]มาครึ่ง ค่อนวันคนเดียว พี่เลี้ยงก็ไม่รู้เรื่องเลย อี้เอ๋อร์อยากเล่นขี่ม้ามากกว่า ท่านแม่เป็นม้าได้หรือไม่ขอรับ”

“เรื่องซ้อมน่ะก็ซ้อมล่ะ แต่บางวันมันก็ไม่ไหวนะ พี่ก็รู้ว่าแสนรักก่อกวนแค่ไหน? เมื่อวานก็งอแงให้พีชปิดไฟเข้านอนพร้อมกัน งานก็เลยไม่เสร็จ” แทนพงษ์ยิ้ม เมื่อนึกถึงหลานสาวตัวน้อย แสนรักเป็นเด็กหญิงวัยสองขวบครึ่งที่กำลังพูดจาเจื้อยแจ้วและซุกซน เขาให้เด็กหญิงเรียกตนว่า ‘ พ่อแทน’ แสนรักจึงเป็นคนที่มีทั้งพ่อและแม่ครบถ้วน เพียงแต่พ่อแม่ของเธอเป็นญาติกัน “ใครจะไปห้ามได้? รายนั้นแค่ทำน้ำตาหยดแมะ ทุกคนก็ใจอ่อนแล้ว”

“ผมไม่รู้หรอกแบบไหนที่เรียกว่ารัก​ บางทีผมอาจจะแค่หวงเฉยๆ” “กว่าจะรู้ว่ารักน่ะนะ​ อาจจะสายไปแล้วก็ได้​” มุกส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ลูกชายคนนี้ช่างหัวดื้อปากแข็งปากไม่ตรงกับใจอะไรขนาดนี้​