หวงรักพ่อเลี้ยง Novels & Stories

คนเป็นพ่อเอามือมาลูบหัวเล็กของลูกสาวที่เขาเองก็รักเหมือนลูกแท้ๆ เห็นกันมาตั้งแต่มะปรางอายุสองขวบ เลี้ยงมาเองกับมือ จะไม่ให้เขารักได้อย่างไร "อยากให้พ่อไปงานแต่งแกไหม ถ้าอยากให้ไปพ่อจะไป" "ค่ะ ปรางอยากให้พ่อไป"อย่างน้อยในวันที่เธอถึงฝั่งฝัน ก็อยากให้พ่อคนนี้อยู่ในค วามทรงจำเธอด้วย"ปรางจะโทรหานะคะ"

อิงอรยิ้มแฉ่ง “ขอบคุณค่ะคุณพ่อ อิงรักคุณพ่อที่สุด” “เหอะ รักแค่ตอนนี้แหละ เดี๋ยววันไหนรักตาฉัตรขึ้นมา แกก็ไม่เห็นหัวพ่อแล้ว”

"นี่กูพ่อมึงนะ พ่อผู้ให้กำเนิด กูเนี่ยทำให้มึงเกิดมา มึงต้องสำนึกบุญคุณสิ ต้องทดแทนบุญคุณกูด้วย ไม่มีกูเนี่ย จะมีมึงมายืนด่ากูฉอดๆ อยู่ตรงนี้ไหม !!" "พ่อ...ปรางขอล่ะนะ" ฉันยกมือไหว้พ่อทั้งน้ำตา มันรู้สึกจุกอกไปหมดเลย เมื่อถูกพ่อทวงบุญคุณในเรื่องแบบนี้ และน ี่มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรอก แต่มันเจ็บทุกครั้งเลย "เลิกทวงบุญคุณแบบนี้สักที ปรางเหนื่อยนะพ่อ ปรางรู้ว่าพ่อมีบุญคุณที่ทำให้เกิดมา แต่พ่อไม่เคยเลี้ยงปรางเลย ย่าต่างหากที่เลี้ยง"

ปิงปิงรีบบอก ไม่มีทางที่เธอจะหาแม่เลี้ยง ถึงเธอหาให้ พ่อจ้าวก็ไม่มีทางแต่งงาน เพราะถ้าแต่งคงแต่งไปนานแล้ว ไม่อยู่มานานขนาดนี้หรอก "ฮ่า ๆ จำไว้นะว่ายกให้พ่อเลี้ยงแล้ว ไม่ใช่บ้านหยางมาแย่งไปล่ะ" หลิวหยางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี จากตอนแรกที่กำลังคิดถึงคนรัก แต่ตอนน ี้เขากลับหัวเราะได้เพราะลูกสาวคนเดียวของเขาไม่เคยปล่อยให้เขาเศร้านาน

“ผมมีเหตุผลของผมครับ” “พ่อเลี้ยงใจร้ายมากนะคะ หนูปรางรักพ่อเลี้ยงมาก พ่อเลี้ยงก็น่าจะรู้...”

ความรู้สึกที่ได้เป็นคนสำคัญของคนที่ตัวเองรัก “เฮียตี๋หวงเด็กเลี้ยงแบบหนูด้วยเหรอคะ” “เฮียไม่ได้หวงเพราะหนูเป็นเด็กเลี้ยง แต่เฮียหวงเพราะหนูเป็นคนของเฮีย”

ฉันชื่อจางลู่ ใช้ชีวิตอยู่กับแม่ในบ้านของพ่อเลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก พ่อเลี้ยงชื่อเฉินกัง เขาดีกับฉันมาก และมักจะให้ฉันกินมะละกอ บอกว่ามันดีต่อการเจริญเติบโตของร่างกาย

“จะ...แตกแล้ว...จะ...แตกแล้ว...มันส์เหลือเกิน...โอว...มันส์จริง ๆ” พ่อเลี้ยงเร่งเครื่องสุดชีวิต กระเด้งสะโพกให้ดุ้นเอ็นกระแทกเข้าไปในช่องรักที่ปริปลิ้นตามแรงกระแทกไม่รู้กี่หน พ่อเลี้ยงแหงนหน้าแล้วครางเสียงระงมผสมผสานกับเสียงของป้ารักษ์ที่ร้องเรียกผัวเหมือนแม่สาวญี่ปุ่นยูมิโกะไม่ม ีผิด

จะเป็นยังไงเมื่อเธอแอบชอบเพื่อนสนิทของพี่ชาย และวันๆเธอต้องใกล้ชิดอยู่กับเขา ได้เห็นหุ่นฟิตๆล่ำๆของเขาทุกวัน แล้วเธอจะหักห้ามใจตัวเองได้อย่างไรกัน งานนี้เธอขอแหกกฏของพี่ชายเธอหน่อยเถอะ งานนี้ต้องได้! "เจด้า....เรามานอนอยู่ในห้องพี่ได้ยังไง..." "เดี๋ยวนะคะพี่ธาม ดูให้ดีสิคะว่าตอนนี้พี่อยู่ห้องของใครน่ะ...ห้องเจด้านะคะ ไม่ใช่ห้องพี่...คิดดูให้ดีสิคะว่าเมื่อคืนเราสองคนทำอะไรที่นี่...." "เราจงใจมอมเหล้าพี่ให้เมาแล้วพามาที่นี่ใช่ไหมเจด้า...." "่ใช่ค่ะ...เมื่อคืนเจด้ามอมเหล้าพี่เอง แต่ว่าพี่ก็มีสติอยู่นะคะไม่ได้เมามากมายขนาดนั้นสักหน่อย ไม่งั้นเมื่อคืนพี่คงไม่แซ่บซะขนาดนั้นหรอกค่ะ" "พี่จำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น...แล้วก็ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปซะ ระหว่างเราไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น จำเอาไ

�าพที่เห็นงดงามและบริสุทธิ์ยิ่งนัก ในใจอี้หลงพร่ำบอกลูกชายทั้งสองซ้ำๆ ว่า ‘พ่ออยู่ตรงนี้... พ่อรักเจ้าทั้งสองเหลือเกิน’ แม้ปากจะเรียกตัวเองว่า ‘อา’ แต่ทุกสัมผัสและสายตาที่เขามอบให้ คือความรักทั้งหมดที่บิดาคนหนึ่งจะพึงมีให้แก่บุตรได้ ความลับนี้อาจเป็นความเศร้าท ี่งดงาม แต่มันก็คือพันธนาการที่ผูกพันพวกเขาไว้อย่างแน่นหนา ยามเช้าที่ตำหนักชิงกงจึงเป็นการตอกย้ำถึงความรักที่มั่นคงของชายที่ชื่ออี้หลงที่มีต่อเมียรักและมังกรแฝดของเขาอย่างสุดซึ้ง