หวนคืนก่อนวิวาห์ ข้าไม่ขอเป็นภรรยาท่านอีก Novels & Stories

“ข้าเข้าใจแต่ก่อนที่จะแต่งงานท่านลืมสิ่งใดไปหรือไม่” “ไม่ต้องห่วง ข้าจะเข้าเฝ้าและกราบทูลฝ่าบาทขอพระราชทานสมรส ส่วนทางท่านอ๋องข้าคิดว่าพระองค์น่าจะเข้าพระทัยถึงความจริงใจของข้าได้”

"เป็นข้าที่ผิดเองฮวาเอ๋อร์ กลับบ้านกับข้าเถิดนะเจ้าจะต่อว่าหรือทุบตีข้าก็ย่อมได้ ข้าจะไม่ปริปากบ่นแม้แต่น้อย" "ข้าจะไม่กลับไปที่แห่งนั้นอีกแล้ว หย่ากับข้าเสียถือว่าเป็นคำขอร้องสุดท้ายของข้า" นางรู้เพียงว่าหากยังอยู่ในชีวิตของเขา มีแต่ทำให้ทั้งซีซวนและนางเองเหนื่อยกันทั้งคู่ แล ะนางก็ไม่สามารถทนกับพิษบาดแผลในใจได้อีกต่อไป

“ข้าไม่เคยร่วมห้องกับท่านนี่นา” “โจวหมิ่นไม่ต้องกังวลนะ ข้าสัญญาว่าจะไม่ล่วงเกินเจ้าจนกว่าจะถึงวันที่เราสองคนเข้าพิธีวิวาห์ตกลงไหม” “เจ้าค่ะ”

"ฉันยังจดจำความรักและสิ่งดีๆ ที่คุณเคยทำไว้ในใจเสมอ และไม่ได้มีความโกรธแค้นอะไรคุณมากมาย เพียงแต่พวกเราเคยเป็นสามีภรรยากันมาก่อน คุณก็รู้ว่าความรักของฉันไม่ยอมให้มีรอยด่างพร้อยแม้แต่นิดเดียว" "เพราะฉะนั้นอย่ามาพัวพันกันอีกเลย กลับไปเถอะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ของคุณ และไม่ใ ช่ที่ของเราสองคน ที่นี่เป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น ตอนนี้ฉันค้นพบเส้นทางที่ควรเดินแล้ว และคุณเองก็มีเป้าหมายรวมถึงทิศทางชีวิตของตัวเอง พวกเราสองคนคลาดเคลื่อนจากวงโคจรของกันและกันไปตั้งนานโดยไม่รู้ตัวแล้ว"

ซิ่วอิง เป็นคนยุคปัจจุบันด่านางเอกในนิยายจีนโบราณที่รักเขาข้างเดียว ถูกหลอก จับตัวไป พระเอกไม่ไปช่วย ในใจของนางเอกก็ยังรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง ท้ายที่สุดนางตัดสินใจ ปลิดชีวิตตัวเอง ซิ่วอิงขว้างนิยายเล่มนั้นทิ้งโยนลงถังขยะ ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดอายุยี่สิบห้าทำให้ซิ่วอิงอายุสั้นประสบอุบัติเหตุ ทำให้จิตย้อนเข้าไปสิงร่างของนางเอกนิยายที่เธอด่าว่าโง่

‘ในเมื่อแต่งเข้ามาแล้ว ก็ไม่มีทางหันหลังกลับ’ ถึงจะอยากกลับหลังหันตอนนี้เกรงว่านางจะไม่มีจวนเดิมให้กลับไปอีกแล้ว เพราะท่านพ่อไม่ต้องการ ท่านย่ายิ่งไม่รับคืนมีเพียงสู้ไปให้สุดทาง หากสุดท้ายไม่ไหวจริง ๆ นางก็แค่ขอหย่า แต่ก่อนจะหย่ากับสามี นางจำต้องมีต้นทุนสำหรับเริ่มชีวิตใหม่เสีย ก่อน…

“ตอนนี้ฉันยังไม่หิว ค่อยกินตอนเย็นก็แล้วกัน คืนนี้ฉันจะนอนที่นี่แล้วก็กลับพรุ่งนี้” “ทำไมถึงรีบกลับล่ะคะคุณท่าน” “ฉันไม่อยากอยู่รบกวนคู่ข้าวใหม่ปลามันที่เพิ่งแต่งงานใหม่น่ะ”

"ผมไม่สะดวก...ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อน และถ้าเป็นไปได้ อย่ามาที่นี่อีกถ้าไม่จำเป็น" "เรื่องที่คุณกำลังจะหย่า..." "ไม่ใช่เร็วๆ นี้ครับ และผมไม่อยากให้คุณรอ"

“รับขวัญกลับไปที่ไร่ชาอีกสักครั้งนะคะ ให้ขวัญได้กลับไปเห็นภาพความหลังของเราอีกครั้ง และขวัญสัญญาว่าจะไม่มารบกวนคุณอีกเลย” “ก็ได้ แต่ผมจะต้องไปขออนุญาตภรรยาของผมก่อน” “ภรรยา?” “ใช่ ผมมีภรรยาแล้ว ดังนั้นล้มเลิกความคิดที่จะกลับมาหาผมเถอะ เพราะผมไม่ได้รักคุณแ ล้ว”

" ข้ากับเหยียนเหยียนแต่งงานกันแล้ว ไม่คิดจะแต่งอีก" " แต่ว่า แม่อยากร่วมด้วย แม่" " ข้าบอกแล้วว่าท่านไม่ต้องคิดจะชดเชยอะไรให้ข้าทั้งนั้น เรื่องมันผ่านแล้วก็ให้มันแล้วกันไปเถอะ"