หวนคืนก่อนวิวาห์ ข้าไม่ขอเป็นภรรยาท่านอีก Novels & Stories

“เอาละ ข้ารบกวนคุณชายเผยมากเกินไปแล้ว และหวังว่าเมื่อถึงวันวิวาห์ ท่านจะเป็นเจ้าบ่าวที่งดงามจนคนทั้งใต้หล้าอิจฉาสตรีเช่นข้า” “หากแม่ทัพหลิวปรารถนาเช่นนั้น ข้าย่อมพยายามทำให้สำเร็จ แต่บอกไว้ก่อน เราแต่งงานกัน มิใช่เรื่องที่ข้าปรารถนาให้เป็น ดังนั้นทั้งร่างกาย และใจข้า ท่า นมิอาจครอบครอง”

“ข้าเข้าใจและสำนึกได้เสมอว่าท่านแม่ทำเพื่อข้า แต่ข้าก็อยากให้ท่านแม่ทำเพื่อข้าอีกสักครั้งหยุดเถอะขอรับ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายไปและเราจะไม่เหลืออะไรเลย แล้วอีกอย่างข้าเองก็มีภรรยาของข้าอยู่ก่อนแล้วการที่ภรรยาที่ท่านหามาให้คบชู้สู่ชายมันก็เป็นผลดีกับข้าที่ไม่ต้องลงมือจัดการเองตอนนี้

“ข้ารักท่าน รักท่านยิ่งนัก พรุ่งนี้ข้าจะให้ท่านพ่อเข้าวังขอพระราชทานสมรสให้เราทั้งคู่ดีหรือไม่” “ได้ เช่นนั้นข้าจะไปด้วย ข้าเคยทูลขอฝ่าบาทเรื่องออกเรือนขอให้ข้าได้เลือกเอง หากข้าไม่ไปเกรงว่าโองการก็คงไมมี”

้ ท่านอาข้าไม่อยากแต่งงาน ท่านแม่ข้านางลำบากเพื่อข้ามากมายเหลือเกิน ข้าอยากอยู่เป็นเพื่อนนางไม่อยากให้นางอยู่คนเดียว ข้าไม่อยากต้องคอยดูหน้าแม่สามีทุกครั้งที่ต้องกลับมาเยี่ยมบ้านเหมือพวกป้าสะใภ้อาสะใภ้ข้าเวลาขอท่านย่ากลับบ้านเดิม แต่งแล้วต้องไปปรนนิบัติผู้อื่นข้าไม่เอาหรอก" "ขออาดูแ ผลเป็นได้ไหม เจ็บมากหรือเปล่า"

เมื่อไม่สามารถหาเหตุผลได้ก็ต้องถามให้รู้เรื่อง "คุณไม่เหมือนแต่ก่อน และอีกอย่าง... ผมอยากให้เราอยู่กันครบทั้งครอบครัว ผมรู้ว่าคุณไม่มีทางลืมเรื่องที่ผมทำเพื่อต้องการหย่า แต่ขอโอกาสให้ผมได้ชดเชยเรื่องนั้นได้ไหมครับ" ถึงอย่างไรเขาก็ต้องการให้ภรรยาอยู่ด้วยกันอยู่ดี

ละยิ่งไปกว่านั้นท่านหญิงที่มาแสดงตัวกับนางเมื่อคราวก่อนก็กำลังจะแต่งงานกับเขา นางไม่อยากจะกลับไปเผชิญกับเรื่องวุ่ยวายในครอบครัวอีก “ ข้าไม่กลับไปกับท่านเจ้าค่ะ ท่านควรไปส่งข้าที่ร้านเช่นเดิม เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ในเมื่อแยกกันแล้วก็ไม่ควรกลับมาพบกันอีก ” นางยัังคงยืนยันกับเขาเช่น เดิมว่าจะไม่ขอคืนดีกับเขา

ตอนนี้เวินเหลียงรู้สึกเฉยชากับความสัมพันธ์แต่งงานกัน ถึงยังไงเธอก็ไม่คิดจะกลับไปแต่งงานกับฟู่เจิงใหม่อีกครั้งแล้ว อยู่ด้วยกันหรือเปล่าก็ไม่เป็นไร

“ฉัน...ชาตินี้ฉันไม่แต่งงานแล้ว ให้ฉันเป็นภรรยาน้อยของคุณได้ไหม?”

"พี่สือหลาน เราอย่าทรมานกันอีกเลยนะ? พี่หย่ากับเซี่ยงเฉียวเถอะ แล้วเรากลับมาคบกัน ฉันสาบานว่าต่อไปจะไม่เอาแต่ใจเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ฉันจะรักพี่ให้ดี จะเป็นภรรยาที่ดีให้พี่ โอเคไหมคะ?" หย่าเหรอ? แล้วกลับมาคบกัน? คำพูดนี้ดังขึ้นข้างหูลู่สือหลานราวกับเสียงฟ้าผ่า

คำว่าเซี่ยฮูหยินและการยกย่องสามีใหม่ของนาง ดุจคมมีดที่กรีดแทงใจของเหอจิ่งเว่ย รัชทายาทหนุ่มก้าวขยับเข้ามาใกล้ดั่งคนเห็นแก่ตัวที่ลืมตัวตน บรรยากาศรอบกายพลันคุกรุ่น "เสวี่ยเอ๋อร์ เจ้ารู้ดีว่าชาตินี้เราสองคนย้อนเวลากลับมาพร้อมกัน เจ้าไม่จำเป็นต้องเสแสร้งทำเป็นห่างเหินกับข้าถึงเพ ียงนี้ ข้ารู้ว่าชาติก่อนเจ้ารักข้ามากเพียงใด เจ้ายอมตรอมใจ ยอมอยู่ในห้องหอจนแก่เฒ่าก็เพื่อข้า ยามนี้มู่หรงเจียวทำตัวเหลวไหลชั่วช้า ข้าเริ่มตระหนักแล้วว่าสตรีที่คู่ควรกับข้าและตำแหน่งฮองเฮาแท้จริงแล้วคือเจ้า เรามาทบทวนความหลังและหาทางกลับมาเป็นของกันและกันไม่ดีกว่าหรือ"