Novel & Cerita หวานใจพี่สิงหราช

เสียงหวานใจกล้าถามขึ้นมา "แล้วถ้าพี่บอกว่า...พี่ชอบหนูล่ะ หนูจะเชื่อพี่ไหม พระพาย" เสียงนุ่มเอ่ยตอบไป "พี่ พูดอะไรของพี่ออกมา" พระพายจ้องหน้าคิมหันต์นิ่ง อย่างต้องการคำตอบ

สิงห์ผายมือให้แพรพลอยทานได้ตามสบาย “ไอสิงห์ไม่หิวแต่พี่หิวอยากกินปลาหมึกป้อนหน่อย” ภาคภูมิอ้าปากรอรับปลาหมึกย่างที่ส่งกลิ่มหอมยั่วน้ำลายเขา แพรพลอยจึงจิ้มเจ้าปลาหมึกย่างขึ้นมาเป่าและจิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ดก่อนจะส่งเข้าปากสามีที่กำลังรอทานอยู่

นัดกันพูดหรืออย่างไร เหตุใดใจตรงกันแท้ หลิวหงเถาไม่สนว่าพี่ชายฝาแฝดจะคิดอะไรอยู่ อธิบายเหตุผลไปโดยที่ประโยคสุดท้ายหันไปกล่าวกับชิงหมิน “พรที่ศักดิ์สิทธิ์คือพรที่สามารถเกิดขึ้นจริงหลังคำขอ หมายความว่าหมินมิ่นอยากให้ข้ามีความสุข พี่รับปากว่าจะมีความสุขนะหมินมิ่น”

“แม่ของหนมหวานชื่อเล่นชื่อ ขิมค่ะ ชื่อจริงเขมรินทร์ ค่ะ เขมรินทร์ จิตใส..” ขนมหวานบอกเสียงใสใบหน้างามเปี่ยมด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ แน่นอนว่าขนมหวานภูมิใจเสมอที่ได้เป็นของลูกของ แม่ขิม และยิ่งภูมิใจมาก ที่ได้รู้ว่าแม่ของตนนั้นเป็นสาวงามระดับเทพีแม้ว่าเธอจะไม่สวยหวา นละมุนเท่าผู้เป็นแม่ แต่ใบหน้าสวยน่ารักกับรอยยิ้มสดใสมีเสน่ห์ทำให้เธอเป็นที่สนใจและสะดุดตาได้ไม่ยากเมื่อยิ้มแย้ม แต่ใบหน้าที่ยิ้มกว้างของคุณศักดิ์ขจรนั้นหุบลงฉับพลัน พร้อมกับอาการแน่นหน้าอกขึ้นมาจนใบหน้าซีดเผือดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายขึ้นมาตามไรผม

ใหม่เสียแล้ว ฉันเดินเข้าไปกอดแขนพี่เพชรอย่างออดอ้อน “พี่เพชร หวานกับพี่ชลรักกันจริง ๆ นะ” ฉันพยายามส่งสายตาเว้าวอนใส่พี่เพชร จนพี่เพชรถึงขั้นเบนหน้าหนี สายไหมรีบเสริมเข้ามา “พี่เพชร หวานมันคงจริงจังนะ ไหมว่าลองดูพวกเขาไปก่อนดีไหม” ฉันรีบส่งสายตาขอบคุณสายไหมทันที สายไหม มองฉันพร้อมยิ้มค้อนใส่ฉันทันที

สิงหราชเอ่ยทักทายพี่สะใภ้ด้วยสีหน้าปกติ เนื่องจากรู้เห็นเป็นใจกับพี่ชาย “สวัสดีค่ะ คุณสิงห์” น้ำหวานยกมือไหว้แต่ก็แอบรู้สึกแปลกๆยังไงพิกล

แล้วเขาก็ถือปิ่นโตสีหวานเดินเข้าไปในบ้านอย่างคุ้นเคย ก็เพราะมาทุกวันตั้งแต่แตงไทยอนุญาตให้จีบ เขาก็มาทุกวันจนตอนนี้สองอาทิตย์แล้ว แม่คนตัวเล็กห้าวก็ยังไม่ยอมใจอ่อนให้อีก เขาอยากจับ อยากกอด อยากจูบ อยากลูบ อยากคลำก็ไม่ได้เดี๋ยวเธอเกลียด สิงห์มองรุ่นพี่ถือปิ่นโตสี ชมพูหวานที่ขัดกับบุคลิกแล้วก็อดยิ้มขำไม่ได้ ก็เขายังไม่อยากเชื่อว่ารุ่นพี่ตัวร้ายจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้และคนที่ทำให้เปลี่ยนแปลงก็คือน้องสาวห้าวเป้งของเขานั่นเอง มันช่างเป็นความแตกต่างที่แสนจะตลกร้ายสิ้นดี

หมับ “ข้าภูมิใจที่ท่านเติบโตมาเป็นอย่างดี” เหลียนฮวากระโจนกอดคนรัก “มีสิ พี่มีเจ้าอยู่ในใจมาตลอด” “ปากหวาน” “ชิมดูไหมว่ายังหวานอยู่หรือเปล่า”

เพียงเพราะอยากช่วยแมว ชีวิตแสนเรียบง่ายของเธอเลยถึงคราวพลิกผัน ต้องพานพบกับคุณหมอเทวา นายสัตวแพทย์หนุ่มมาดเถื่อน ที่ชอบทำตัวเหมือนยาจก ทั้งที่รวยไม่เป็นสองรองใคร วันๆ เอาแต่มาขอข้าวบ้านเธอกิน หลงตัวเองนี่ยืนหนึ่ง เรื่องชอบมโนไปเองนี่สุดๆ ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นหน้ามาจากไหน แต่ความดีและความอบอุ่นที่เขามีให้ ก็ทำให้เธอค่อยๆ เผลอใจรักคนหน้าเถื่อนแต่(พยายาม)น่ารักเข้าจนได้ และช้ำใจแทบตาย กับความจริงที่ว่าเทวาซ่อนผู้หญิงไว้อีกคน เธอเป็นแค่คนคั่นเวลา ที่เขาแอบมาหาเวลาเหงาใจ!

เสียงหวานของภรรยาทำให้สิงหรัตน์รีบยัดจดหมายฉบับนั้นลงกระเป๋ากางเกง “ว่าไง หือ...” เขาดึงมือน้อยรั้งร่างอวบอิ่มให้เข้ามาหา กอดหอมอย่างรักใคร่ โดยเฉพาะกลุ่มผมที่เขาชอบสูดดมอยู่เสมอๆ “พิณทำขนมหวานคะ พี่สิงห์จะกินเลยไหมคะ”