Novelas y relatos de อยากหยุดรักคนใจร้าย

“ฉันไม่อยากฟังแล้ว ฉันตัดสินใจแล้วว่าฉันจะเลิกรักคุณ นับจากวันนี้เป็นต้นไป ฉันจะรักคนอื่น คุณไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น มันไม่มีประโยชน์อีกแล้ว” ไพรัลย์ก้มหน้านิดๆ เขาไม่แม้จะกุมหัวไหล่ให้เธอเห็นเป็นพิรุธ ปากซีดปากสั่นจากความเจ็บปวดและเหน็บหนาวยังไม่เท่าหัวหัวใจที่ส ั่นเทา ฝนหยุดตกไปแล้วในวินาทีนี้ เสียงของเขาคงดังขึ้น เพียงพอจะทำให้เธอได้ยินบ้าง

10 วันหยุดสุดพิเศษ วันนี้เป็นวันหยุดที่กองถ่ายละครและยังเป็นวันหยุดของธันวาด้วยเพราะวันนี้เขาไม่ได้รับงานอีเวนต์ เขาจึงอยากชวนรมิดาไปกินข้าวเป็นเพื่อนเพราะเขารู้สึกสนุก สบายใจที่ได้อยู่ใกล้กับเธอ

แม้ร่างกายและความรู้สึกของฉันจะไม่ไหวแต่ฉันก็ยังอยากที่จะให้เขาหยุดฉันไม่อยากให้เรื่องของฉันกับเขาเลยเถิดไปมากกว่านี้อีกแล้วฉันไม่อยากให้เขามาว่าฉันทีหลังว่าใจง่ายแค่เขาแตะนิดแตะหน่อยก็โอนอ่อนยอมให้กับเขา "ไม่หยุด" "คนใจร้าย ฮือออนายจะใจร้ายกับฉันไปถึงเมื่อไหร่เตอร

ไปให้พ้นหน้าคนใจร้าย ใจดำ เขาคงจะสบายใจเมื่อกลับมาแล้วไม่พบเจอหล่อน ขอให้เขามีความสุขกับผู้หญิงที่เขารักหมดหัวใจคนนั้นเถอะ. หล่อนยอมหลีกทางให้... ไม่ใช่สิ! เขาต่างหากเป็นฝ่ายจับหล่อนโยนออกมาให้พ้นทางรักของเขา... คนใจร้าย...

“ว่าไง ยังรักเขาอยู่ไหม” “ไม่เคยที่จะไม่รัก” บุรินทร์หยุดชะงักหลังจากได้ยินชื่อผู้หญิงคนนั้น คนที่ทิ้งไปจนทำให้เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด

“ความรักทำให้ฉันเดินทางไปปรโลก รู้ถึงความไร้ประโยชน์ของการฉุดรั้ง ความรักทำให้เราอยากเอาชนะความตาย และละเมิดกฏของความเป็นมนุษย์ ความรัก.. สัมพันธ์กับคำสาปและความแค้นอยู่เสมอ” “..ฉันพอแล้วฟีนิกซ์ ไม่อยากฝันร้ายอีกแล้ว” น้ำใสๆไหลรินออกมาจากดวงตา ยมทูตสา วร่ำไห้ราวกับรู้สึกตัว และหลุดพ้นจากความแค้นที่กัดกินใจเธอมาอย่างยาวนาน

ผมบอกออกไปเสียงเรียบทั้งๆที่ความจริงแล้วผมสับสันคนตัวเล็กตรงหน้าทำให้ผมอยากหยุดความแค้นนี้เอาไว้อยากหยุดทุกอย่างเอาไว้ผมอยากจะดึงคนที่กำลังอยู่ตรงหน้าผมเข้ามากอดไว้เพราะเธอเป็นคนที่เข้าใจความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้นกับผมในตอนนี้ "พี่ไม่ใช่คนใจร้ายฮึก..หนูรู้ว่าที่พี่ ทำแบบนี่เพราะพี่เจ็บปวดกับสิ่งที่เกิดขึ้นฮึก...พี่หยุดมันไม่ได้หรอพี่คิวช่วยหยุดความแค้นนั้นได้มั๊ยฮื่ออออ" "......."

นางไม่เข้าใจ ไม่ว่าจะคิดอีกกี่ตลบก็ไม่เข้าใจ “หากเจ้าอยากจะหยุดหายนะที่จะเกิดขึ้นบนแผ่นดินนี้ เจ้าจะต้องพาหมากตัวนี้กลับคืนสู่มาตุภูมิ ยุติเคราะห์ร้ายของมวลมนุษย์” “ท่านอธิบายอีกสักหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ” หลี่จื้อฉิงยังไม่เข้าใจ “ถึงเวลานั้นเจ้าจะรู้ได้ด้วยตัวของเจ้าเอง ”

อิงค์แลนด์ หลังจากที่ฉันคุยกับเขาจบ ฉันก็เดินหันหลังออกจากห้องทันที ฉันไม่จำเป็นต้องมาทนฟังคำว่ารักของคนที่โกหกฉันครั้งแล้วครั้งเล่าหรอกนะ ถึงจะรักแต่ฉันไม่ยอมให้ตัวเองเจ็บ เลิกกันไปน่ะดีแล้วเจ็บตอนนี้ก็ยังดีกว่า

"ของเจ้าก็ยังดี...แต่บางคนอาจจะไม่ได้ยิ้มให้กันหรืออาจจะทะเลาะกันด้วยซ้ำ" "ถ้าจะให้ดี...ข้าอยากหยุดเวลาไว้ ให้คนที่ข้ารักอยู่กับข้าไปชั่วชีวิต" ฉันน้ำตาคลอ