อยากหยุดรักคนใจร้าย Novels & Stories

"ของเจ้าก็ยังดี...แต่บางคนอาจจะไม่ได้ยิ้มให้กันหรืออาจจะทะเลาะกันด้วยซ้ำ" "ถ้าจะให้ดี...ข้าอยากหยุดเวลาไว้ ให้คนที่ข้ารักอยู่กับข้าไปชั่วชีวิต" ฉันน้ำตาคลอ

"หยุด!!!! ฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น จริงค่ะ...ฉันเคยรักคุณ แต่ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะต้องรักคุณตลอดไป ฉันรักได้..ฉันก็เกลียดได้ ยิ่งตอนนี้ฉันยิ่งเกลียดคุณ กลับไปได้แล้วมาทางไหนก็กลับไปทางนั้น ไป๊!!!! " "พี่ไม่ไปไหนทั้งนั้น ลูกเมียพี่อยู่นี่พี่จะไปไหนได้" "ไป..ไป๊!!!! ..ฉันบอกให้ออกไปไง... ออกไปคนใจร้าย..ออกไปซะที" "ทับทิมหยุดลูก อย่าทำแบบนี้"

“นี่หยุดเรียกฉันว่าที่รักได้แล้ว..” “อ้าว.. จะให้หยุดได้ยังไงล่ะก็คนมันรักไปแล้วนิ ทำไมกัน ไม่รักผมเหรอ? ”

“ขนมจะตอบในมุมจริงจังบ้างนะคะ มุมมองในเรื่องความรักสำหรับตัวขนม ขอแค่คนที่เขาไม่ทำเหมือนเราไร้ตัวตน ให้ความชัดเจน และขอให้เขาเป็นคนใจดี..” “ไม่ใจร้ายกับขนม..” เพราะเธอไม่อยากแตกสลายอีกแล้ว “คนใจร้ายห้ามเข้ามาจีบนะคะ” “ได้ยินแล้วนะหนุ่ม ๆ ใจร้ายห้ามจีบนะจ้ะ!!!”

จะไม่ทำต่อ “หึ..คืนนี้…ฉันจะเอาเธออีกกี่ครั้งก็ได้!” “..โถ่..คนใจร้ายย..” “แต่ตอนนี้..ฉันจะหยุดให้เธอก็ได้”

’ ‘ฉันสามารถหยุดรักเธอได้หลังจากที่เราเลิกจริง ๆ ใช่ไหม? ‘ถ้าอย่างนั้น ทำไม... ฉันถึงรู้สึกหวง?’ ‘ฉันอิจฉาจนรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ!’ ...

ไม่คิดเลยว่าเขาจะส่งข้อความมาอีกครั้ง คราวนี้เขาบอกให้ฉันไปรอเขาที่รถเมล์ในเวลาเดียวกันของวันพรุ่งนี้ ฉันรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัว รีบลบและบล็อกเขาทันที พอโล่งใจไปได้นิดหน่อย ก็มีแจ้งเตือนขอเพิ่มเพื่อนเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้เป็นคนที่ชื่อว่าจางห่าวพร้อมกับข้อความ “ถ้าเธอไม ่มา ฉันจะส่งคลิปของเธอบนรถเมล์ให้ครอบครัวของเธอดู”

ก่อนจะหันมาหาคนรักตัวเอง “หยุดงี่เง่าได้แล้วน้ำ” “จะไม่ให้งี่เง่าได้ไงก็พี่กำลังนอกใจ” “ไร้สาระ”

‘คนใจร้าย’ อุตส่าห์ร้องไห้ตั้งนานไม่ใจอ่อนเลยงั้นเหรอ เสียน้ำตาเป็นโอ่ง หรือที่จริงควรเริ่มตัดใจได้แล้ว เพราะเขาก็เริ่มให้เธอห่างจากเขาแล้วเช่นเดียวกัน จะมาอ้อนแบบเก่าไม่ได้แล้ว “ไม่ต้องขึ้นไปก็ได้ค่ะ เดี๋ยวขนเองเอาของวางไว้ล็อบบี้ก็พอ” เธอไม่อยากให้เขาขึ้นไป ไม่ใช ่อะไรนั่งคิดมาตั้งนานแล้วว่าจะตัดใจไม่สนใจเขาอีก ให้เขาได้มีชีวิตของเขา และเธอก็มีชีวิตของเธอ จะได้จบสิ้นรักแรกเสียที

เขาถอยห่างแล้วมองกันด้วยสายตาดูแคลนอย่างเห็นได้ชัด “ฉันไม่จูบคนที่ไม่ได้รู้สึกชอบหรือรักหรอกนะ จำใส่หัวไว้” “งั้นคุณก็ปล่อยฉันไปสิ จะพามาที่นี่ทำไม” สายขิมกำหมัด เขาพูดราวกับไม่ได้พิศวาสกัน สายตาที่มองมาใครเห็นก็รู้ว่าเขาไม่ได้ชอบกัน ออกแนวเกลียดขี้หน้าเสียด้วยซ้ำแล้วจะ จับเธอมาขังในห้องบ้านี่ทำไม