Novelas y relatos de อยากหยุดรักคนใจร้าย

หญิงสาวใช้หลังมือปาดน้ำตาด้วยความเจ็บปวด แต่ไม่มีสิ่งใดจะปลอบใจจากความสูญเสียครั้งใหญ่ครั้งนี้ได้ “คนใจร้าย คุณมาทำให้ฉันรัก และคุณก็ทิ้งฉันกับลูกไป คุณรู้ไหม ฉันมีบางอย่างอยากบอกคุณ...ฉันไม่มีฝาแฝด ฉันแต่งเรื่องหลอกคุณไปอย่างนั้น ฉันไม่รู้ว่าคุณคิดยังไงกับฉ ันกันแน่ ฉันอยากลองใจคุณ อยากรู้ว่าคุณรักฉันที่ตัวฉันหรือรักคนที่อุ้มท้องน้ำอิงกันแน่ แต่ตอนนี้ มันไม่สำคัญอีกแล้ว ฉันไม่อยากรู้แล้วว่าคุณรักฉันที่เป็นใคร แต่ฉันรักคุณ ฉันอยากให้คุณกลับมา จู่ๆ คุณก็เดินทางไปโดยไม่ลาฉันสักคำ คุณจากฉันไปทั้งที่ไม่รู้ความจริง”

คนรำคาญนึกอยากจะตีเขานัก "หยุดพูดคำว่ารัก แล้วตอบคำอื่นมาสักที" นางพยายามสงบใจลง รู้ว่าการถูกคนเมายั่วโมโหทางที่ดีที่สุดคือต้องไม่โมโหตอบ แต่บางครั้งก็เหลืออดเหมือนกัน "นอกจากความรัก เจ้าหวังอะไรอีก"

คุณไม่เข้าใจหรอกว่าการถูกบังคับให้เลิกกับคนที่รักมากน่ะมันเจ็บปวดแค่ไหน ถ้าคุณรักลูก คุณก็ควรจะตามใจลูกสิ " " ก็เพราะรักไง ถึงอยากให้เลิก ไม่ใช่ตามใจจนกลายเป็นคนหน้ามืดตามัว รักจนขาดสติแยกแยะไม่ออกว่าควรหยุดหรือควรจะพอแค่นี้

จึงเลือกที่จะใช้ความเกลียดเป็นแรงผลักดันไปสู่เป้าหมาย อย่างไรก็ตามตอนนี้เธอได้พัดผ่านเข้ามาในชีวิตเขา ทำให้ความเกลียดในใจที่แฝงเร้นอยู่ในความรักค่อย ๆ อันตธานหายไป ดารินธาทรุดกายนั่งลงบนพื้นไม้คอร์กเย็นเฉียบ จรดริมฝีปากแนบลงบนแก้มผิวแก้มขาวแดงระเรื่อจากพิษไ ข้

“หยุดความคิดแบบนั้นไว้เลยนะยัยชะพลู แกต้องไปฉลองวาเลนไทน์กับผู้ชายของแก ฉันอยากอยู่คนเดียวว่ะ” “แนน…” “ฉันไม่เป็นไร ฉันหมกมุ่นกับเรื่องผู้ชายมากเกินไป ได้อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกัน เอางี้ ถ้าแกไม่สบายใจ วันเสาร์อาทิตย์เราไปเที่ยวพัทยากันก็ได้” นรียาเสนอเพราะไม่อยากให้เพื่อน คิดมาก วาเลนไทน์ปีนี้ตรงกับวันศุกร์ ดังนั้นพวกเธอจะได้มีวันหยุดสุดสัปดาห์ต่ออีกสองวันพอดี

“พี่ใจร้ายเกินไปแล้ว! ไม่เลิกยังไงผมก็ไม่เลิก” “มันไม่มีประโยชน์หรอกฟิน ฉันตัดสินใจดีแล้ว” “ขอรู้เหตุผลที่อยากจะเลิกกันได้ไหม” “พี่บอกไปแล้ว” “ไม่ใช่! ผมไม่เชื่อ”

“ไม่จริงหรอก คุณไม่มีทางหยุดรักขวัญได้” ฟินิกซ์แค่นยิ้มหยัน “ทำไมผมจะต้องยังรักคนที่ทำให้ผมเจ็บเจียนได้เช่นคุณอยู่อีกล่ะ ผมไม่ใช่ควายนะขวัญตา ผมเป็นคน เจ็บเป็น และก็หยุดรักเป็นเหมือนกัน ระหว่างเราสองคน มันเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว” “เพราะมันใช่ไหมคะ... เพราะนังมิรินใช่ไหมคะ!”

(ได้ ๆ มีอะไรก็โทรมาบ้างนะ หรือไม่ก็นัดเจอก็ยังดี) เธออยากถามหัวใจตัวเองว่าที่รู้สึกเป็นเมื่อครู่มันคืออะไร หรือว่าเธอหลงรักผู้ชายใจร้ายคนนั้น โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง

เธอไม่ได้บ้าหรอกนะ แค่กำลังร้องไห้อยู่ สายฝนมันช่วยอำพรางน้ำตาได้มิดชิด มันจึงเป็นโอกาสเหมาะเจาะที่เธอจะปล่อยน้ำตาให้รินไหลออกมาให้หมด เพราะเธอสาบานกับตัวเองแล้วว่า หลังจากนี้ เธอจะไม่ร้องไห้ให้คนใจร้ายอีกแล้ว. “เฮ่อ ...ฉันรักคนแบบนั้นไปได้ยังไงนะ” วันนี้เธอตัด สินใจแล้วว่าจะหยุดรักเขา คนใจร้ายใจดำแบบนั้นไม่สมควรได้หัวใจเธอไป แม้แค่เสี้ยวใจ

มายอาร์. ” นายมันคนใจร้าย ฉันผิดเองที่รั้งนายเอาไว้กับผู้หญิงที่นายไม่ได้รัก จากวันนี้ไป ในหัวใจฉันจะไม่มีนายอยู่อีกต่อไป!!“